การพัฒนารูปแบบการบริหารหลักสูตรของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดลพบุรี สระบุรี และสิงห์บุรี
คำสำคัญ:
การบริหารหลักสูตร, สถานศึกษาขั้นพื้นฐาน, จังหวัดลพบุรี สระบุรี และสิงห์บุรีบทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารหลักสูตรของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดลพบุรี สระบุรี และสิงห์บุรี ให้บรรลุสัมฤทธิ์ผลทางการเรียนของนักเรียนดียิ่งขึ้น ซึ่งการวิจัยครั้งนี้จะใช้การวิจัยเชิงคุณภาพโดยแบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอนคือ ขั้นตอนที่ 1 เป็นการศึกษาสภาพและปัญหาในการบริหารหลักสูตรของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดลพบุรี สระบุรี และสิงห์บุรี โดยใช้วิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกกับผู้อำนวยการสถานศึกษาจังหวัดละ 2 คน ขั้นตอนที่ 2 เป็นการพัฒนารูปแบบการบริหารหลักสูตรของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดลพบุรี สระบุรี และสิงห์บุรี โดยใช้วิธีการวิจัยแบบกลุ่มสนทนากับผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 4 คนและผู้อำนวยการสถานศึกษาจังหวัดละ 3 คนรวมเป็นสมาชิกที่เข้าร่วมกลุ่มสนทนาจำนวน 13 คน ตัวแปรที่ศึกษา คือ การพัฒนารูปแบบการบริหารหลักสูตรที่ประกอบด้วย จุดมุ่งหมายของหลักสูตร โครงสร้างเนื้อหาของหลักสูตร การนำหลักสูตรไปใช้ การประเมินผลหลักสูตร และการกำกับติดตามประเมินผล และขั้นตอนที่ 3 เป็นการศึกษาความเป็นไปได้ของรูปแบบการบริหารหลักสูตรของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดลพบุรี สระบุรี และสิงห์บุรี
ผลของการวิจัยในแต่ละขั้นตอนเป็นดังนี้คือ ขั้นตอนที่ 1 สภาพและปัญหาในการบริหารหลักสูตรของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดลพบุรี สระบุรี และสิงห์บุรี จะเป็นลักษณะขั้นตอนการดำเนินการที่เริ่มจากการพิจารณาแบบเรียนที่จะนำมาใช้ในการเรียนการสอน การจัดครูผู้สอนในแต่ละรายวิชาของแต่ละชั้นเรียน การจัดทำแผนการสอนของครูแต่ละคนที่รับผิดชอบการสอนในแต่ละรายวิชา การสอน การจัดหาและการจัดทำสื่อการสอน การสร้างเครื่องมือในการวัดประเมินผลการเรียน และการรายงานผลการเรียนของนักเรียน และเป็นรูปแบบการดำเนินการในลักษณะนี้เป็นประจำทุกปี ขั้นตอนที่ 2 การพัฒนารูปแบบการบริหารหลักสูตรของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดลพบุรี สระบุรี และสิงห์บุรี พบว่า หลักสูตรที่สถานศึกษานำมาใช้ในการเรียนการสอนควรเป็นหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 เมื่อเป็นเช่นนี้จุดมุ่งหมายของหลักสูตรจึงต้องเป็นไปตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน ยกเว้นจุดมุ่งหมายของแต่ละสาระเท่านั้นที่สถานศึกษาสามารถกำหนดได้เอง โครงสร้างเนื้อหาของหลักสูตรกลุ่มสนทนาเห็นว่า ควรเป็นแบบเดียวกันกับเนื้อหาของหลักสูตรแกนกลางการศึกษา ส่วนรายละเอียดของแต่ละสาระสถานศึกษาจะต้องปรับให้ผู้เรียนสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ นอกจากนี้กลุ่มสนทนายังเห็นว่าในแต่ละสาระควรชี้นำการจัดการเรียนการสอนของครูให้ชัดเจน โดยชี้แนะลงไปว่าควรใช้เวลาเท่าใดในการจัดการเรียนการสอนภาคทฤษฎี ภาคปฎิบัติ และการศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง การนำหลักสูตรไปใช้ในการเรียนการสอนนั้น ควรเป็นความรู้ความสามารถของครูผู้สอนมากกว่าพึงพาแบบเรียน แบบเรียนจะเป็นเพียงหนังสือเสริมความรู้ให้กับนักเรียนเท่านั้น การประเมินผลหลักสูตร กลุ่มสนทนาเห็นว่า ควรมีการประเมินผลหลักสูตรภายหลังเสร็จสิ้นการบริหารหลักสูตรในแต่ละปีการศึกษา และคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่ประกอบด้วย ผู้อำนวยการสถานศึกษา รองผู้อำนวยการสถานศึกษา หัวหน้าครูวิชาการ หัวหน้ากลุ่มสาระทุกกลุ่มสาระ จะเป็นผู้กำกับติดตามประเมินผลในทุกเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการบริหารหลักสูตร และขั้นตอนที่ 3 การศึกษาความเป็นไปได้ของรูปแบบการบริหารหลักสูตรของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดลพบุรี สระบุรี และสิงห์บุรี พบว่า ผู้อำนวยการสถานศึกษาที่ร่วมประชุมเพื่อรับทราบรูปแบบการบริหารหลักสูตรของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดลพบุรี สระบุรี และสิงห์บุรี เห็นว่ามีความเป็นไปได้สูงเพราะเป็นรูปแบบที่ไม่แตกต่างจากรูปแบบเดิมที่เคยปฎิบัติกันมามากนัก ไม่ถือว่าเป็นการเพิ่มภาระงานให้กับผู้บริหารสถานศึกษาและมีผลกระทบต่อการประกันคุณภาพและการทดสอบระดับชาติน้อยอีกด้วย
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
โกวิท วงศ์สุรวัฒน์. (2543). พื้นฐานรัฐศาสตร์กับการเมืองในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: โครงการปริญญาโทรัฐศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ความต้องการแรงงานของผู้ประกอบการ. (2560, 23 มีนาคม). มติชน.
ฆนัท ธาตุทอง. (2552). การออกแบบการสอนและบูรณาการ. นครปฐม: เพชรเกษมการพิมพ์.
ฐากร ตัณฑ์สิทธิ์. (2561, 4 มีนาคม). คอลัมน์ “แท็งค์ความคิด; เพื่อนใหม่. มติชน.
ธำรง บัวศรี. (2542). ทฤษฎีหลักสูตร: การออกแบบและการพัฒนา (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์พัฒนาศึกษา.
บุญเลี้ยง ทุมทอง. (2553). การพัฒนาหลักสูตร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญเลี้ยง ทุมทอง. (2553). แนวทางการพัฒนาการสอนกระบวนการคิด (พิมพ์ครั้งที่ 2). มหาสารคาม: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ผู้อำนวยการสถานศึกษา. (2561, 5–9 มีนาคม). สุรพล พุฒคำ [สัมภาษณ์.]
วิชัย วงศ์ใหญ่. (2554). การพัฒนาหลักสูตรระดับอุดมศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: บริษัทอาร์ แอนด์ ปริ้นท์จำกัด.
Brown, L.G. (1990). Convenience in Services Marketing. Journal of Services Marketing, 4(1), 53-59.
Krueger, Richard A. (1988). Focus Group: A Practical Guide for Applied Research. London: SAGE Publications.
Lunenber, Fred C. & Ornstein, Allan C. (1996). Educational Administration: Concepts and Practices (2nd Ed.). Belmont: Wadsworth Publishing.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว

