ความเหลื่อมล้ำด้านรายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นของประเทศไทย
คำสำคัญ:
ความเหลื่อมล้ำ, รายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น, กลุ่มจังหวัด, สัมประสิทธิ์จีนี่บทคัดย่อ
ความเหลื่อมล้ำเป็นปัญหาที่สำคัญของสังคมไทย และรัฐบาลมีนโยบายในการสร้างความเป็นธรรมและลดความเหลื่อมล้ำมาโดยตลอด รายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่แตกต่างกันเป็นสาเหตุที่สำคัญของปัญหาความไม่เท่าเทียมระหว่างกลุ่มและภายในกลุ่มจังหวัด งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความเหลื่อมล้ำด้านรายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่แบ่งเป็นกลุ่มจังหวัด 5 กลุ่ม ตามผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัดต่อหัว โดยใช้สัมประสิทธิ์จีนีเป็นเครื่องมือในการวัดความเหลื่อมล้ำดังกล่าว ผลการวิเคราะห์พบว่า รายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีความเหลื่อมล้ำภายในกลุ่มของกลุ่มจังหวัดที่มีรายได้น้อยที่สุดสูงมาก และความเหลื่อมล้ำระหว่างกลุ่มจังหวัดมีแนวโน้มที่เพิ่มขึ้นในช่วงปีที่ศึกษา ดังนั้น รัฐบาลควรปฏิรูปเงินอุดหนุนตามหลักความเสมอภาคเพื่อลดความเหลื่อมล้ำในเชิงพื้นที่ โดยให้เงินอุดหนุนแบบผกผัน กล่าวคือ หากท้องถิ่นมีรายได้จากการจัดเก็บเองน้อย ก็ควรจัดสรรงบประมาณต่อหัวมากกว่าจังหวัดที่มีรายได้จาการจัดเก็บเองมากกว่า ซึ่งจะทำให้ท้องถิ่นมีรายได้ในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนในท้องถิ่น หรือในจังหวัดมากขึ้น
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2552). รายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประจำปีงบประมาณ 2552 ในแต่ละจังหวัด. สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2561, จาก http://www.dla.go.th/work/money/data/03/Summary_52.pdf
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2554). รายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประจำปีงบประมาณ 2554 ในแต่ละจังหวัด. สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2561, จาก http://www.dla.go.th/work/money/data/03/Summary_54.pdf
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2556). แผนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองท้องถิ่น พ.ศ. 2543. สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2561, จาก http://www.sukhothailocal.go.th/files/com_order/201 50305145556lvmvg.pdf
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2557). รายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประจำปีงบประมาณ 2557 ในแต่ละจังหวัด. สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2561, จากhttp://www.dla.go.th/work/money/data/03/Summary_57.pdf
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2559). รายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประจำปีงบประมาณ 2559 ในแต่ละจังหวัด. สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2561, จาก http://www.dla.go.th/work/money/data/03/Summary_59.pdf
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2559). การกำหนดสัดส่วนและหลักเกณฑ์การจัดสรรรายได้ให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.
ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์. (2558). การสังเคราะห์ความรู้การกระจายอำนาจและการคลังท้องถิ่น: การขยายฐานรายได้และมาตรการลดความเหลื่อมล้ำ. สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2561, จาก http://www.kpi.ac.th/media_kpiacth/pdf/M10_631.pdf
วุฒิสาร ตันไชย. (2557). การกระจายอำนาจและประชาธิปไตยในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2561, จาก http://www.kpi.ac.th/media/pdf/research/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0% B8%B8%E0%B9%8A%E0%B8%9F_2_f438dc7ff413738d46107b352c0c1610.pdf
วุฒิสาร ตันไชย. (2557). การกระจายภารกิจหน้าที่ไปสู่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นยุคใหม่. สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2561, จาก http://www.local.moi.go.th/webst/botfam1.htm
สกนธ์ วรัญญูวัฒนา. (2559). Fiscal Decentralization and Intergovernmental Transfer in Thailand. Thammasat Review of Economic and Social Policy. Volume 3, Number 2, July – December 2017.
สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2552). รายงานผลการศึกษาความก้าวหน้าของการกระจายอำนาจในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2558). รายงานการวิเคราะห์สถานการณ์ความยากจนและความเหลื่อมล้ำในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2561, จาก https://www. nesdc.go.th/ewt_w3c/ewt_dl_link.php?nid=6363
สำนักพัฒนาฐานข้อมูลและตัวชี้วัดภาวะสังคม. (2558). เส้นความยากจน สัดส่วนคนจน จำนวนคนจน (ด้านรายจ่าย) จำแนกตามภาคและจังหวัด ปี พ.ศ. 2543 – 2553. สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2561, จาก http://social.nesdb.go.th/social
อัชกรณ์ วงศ์ปรีดี. (2555). ปัญหาการคลังท้องถิ่นไทย: บทสะท้อนจากมุมมองของผู้บริหารเทศบาล. วารสารการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน, 19(1), 1-27.
Lerman, R., & Yitzhaki, S. (1985). Income Inequality Effects by Income Source: A New Approach and Applications to the United States. The Review of Economics and Statistics, 67(1), 151-156.
Pyatt, G. (1976). On the Interpretation and Disaggregation of Gini Coefficients. The Economic Journal, 86(342), 243-255.
Todaro, M. P., & Smith, S. C. (2015). Economic development. 12th Edition. Boston: Pearson Addison Wesley
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2020 สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
