ความสัมพันธ์ของการรายงานการพัฒนาอย่างยั่งยืนกับมูลค่ากิจการ ของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
คำสำคัญ:
การพัฒนาอย่างยั่งยืน, รายงานข้อมูลการพัฒนาอย่างยั่งยืน, รายงานประจำปีบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาขอบเขต เนื้อหา และปริมาณ การรายงานการพัฒนาอย่างยั่งยืน ของบริษัทจดทะเบียน 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อปริมาณการรายงานข้อมูลการพัฒนาอย่างยั่งยืน ของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และ 3) ทดสอบความสัมพันธ์ของปริมาณการรายงานข้อมูลการพัฒนาอย่างยั่งยืน กับผลการดำเนินงานของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ผ่านรายงานการพัฒนาอย่างยั่งยืน และรายงานที่จัดทำโดยอ้างอิงตามกรอบการรายงานของมาตรฐานสากลของ GRI ในปี พ.ศ.2559 จำนวน 41 บริษัท สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ค่า ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า
1) มีบริษัทจำนวน 41 บริษัท คิดเป็นร้อยละ 7.03 ของจำนวนบริษัททั้งหมด ที่ทำการรายงานข้อมูลการพัฒนาอย่างยั่งยืนแยกออกจากรายงานประจำปี
2) ปริมาณข้อมูลการพัฒนาอย่างยั่งยืนมีจำนวนคำเฉลี่ย 3,250 คำ ต่อบริษัท โดยพบว่า บริษัทในกลุ่มอุตสาหกรรมทรัพยากร มีปริมาณการรายงานข้อมูลสูงเป็นอันดับ 1 ใน 8 กลุ่มอุตสาหกรรม ที่ทำการรายงานข้อมูลการพัฒนาอย่างยั่งยืน
3) หัวข้อที่มีปริมาณการรายงานข้อมูลสูงสุด ในรายงานการพัฒนาอย่างยั่งยืน คือ ด้านสังคม ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อปริมาณการรายงานข้อมูลการพัฒนาอย่างยั่งยืน คือ อายุการดำเนินงาน แต่ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณการรายงานข้อมูลการพัฒนาอย่างยั่งยืนกับผลการดำเนินงานของกิจการ
เอกสารอ้างอิง
จำลอง โพธิ์บุญ. (2552). การบริหารโครงการสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพมหานคร: ทิพเนตร์การพิมพ์.
ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. (2556). ตารางแสดงโครงสร้างกลุ่มอุตสาหกรรมและหมวดธุรกิจ. สืบค้นเมื่อ 4 มกราคม 2559, จาก http://www.set.or.th/th/products/index/setindex_p2.html
ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. (มปป.). ข้อมูลรายบริษัท/หลักทรัพย์. สืบค้น 7 มกราคม 2559, จาก http://www.set.or.th/set/commonslookup.do?language=th&country=T
บุญชม ศรีสะอาด. (2541). วิเคราะห์สหสัมพันธ์พหุคูณและสมการถดถอยพหุคูณ. สืบค้น 20 มกราคม 2557, จาก http://www.rci2010.files.wordpress.com/2010/06/สหสัมพันธ์พหุคูณ.doc
บูรณภพ สมเศรษฐ์. (2555). ความสัมพันธ์ระหว่างความรับผิดชอบทางสังคมขององค์กรและขนาดขององค์กรกับผลการดำเนินงานทางการเงิน. ใน การประชุมวิชาการบัณฑิตศึกษาระดับชาติ ครั้งที่ 2 ประจำปี 2555. บัญชีมหาบัณฑิต คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พฤกษา พึ่งจิตต์ประไพ. (2551). ปัจจัยที่มีผลต่อการเปิดเผยข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมและสังคมขอบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย กลุ่มอุตสาหกรรมทรัพยากร กลุ่มสินค้าอุตสาหกรรมและกลุ่มอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พิพัฒน์ นนทนาธรณ์. (2553). การจัดการความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร การสร้างข้อได้เปรียบในการแข่งขันอย่างยั่งยืน. นนทบุรี: ธิงค์ บียอนด์ บุ๊คส์.
มนตรี ช่วยชู . (2539). การเสนอรูปแบบรายงานการบัญชีความรับผิดชอบต่อสังคมในประเทศไทย: การวิจัยเชิงประจักษ์ (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มัทนชัย สุทธิพันธุ์. (2555). การเปิดเผยข้อมูลสิ่งแวดล้อมในรายงานประจำปีของบริษัท: กรณีศึกษาบริษัทขนาดใหญ่ 50 บริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. จุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศน์, 34, 47-67.
มัทนชัย สุทธิพันธุ์. (2556). ทางออกของธุรกิจไทยสู่หนทางการพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารบริหารธุรกิจ, 36(137), 38-50.
วีรวรรณ มันนาภินันท์. (2552). การใช้บริการสำนักงานสอบบัญชีและการกำหนดค่าสอบบัญชีของบริษัทจดทะเบียน ประจำปี 2552. สืบค้น 8 มกราคม 2559, จาก http://www.thai-iod.com
อำไพ หรคุณารักษ์. (2552). ความรู้เพื่อประชาชน ชุดการศึกษาเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน: คิด..งอม.. คาดการณ์เกี่ยวกับ “การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนในบริบทไทย”. นนทบุรี: สถาบันสิ่งแวดล้อมไทยการพัฒนาที่ยังยืน (Sustainable Development). สืบค้น 5 สิงหาคม 2559, จาก http://www.sukhothai.ru.ac.th/52/wichakarn/sustainable%20development.doc
Eng, Li L. & Mak, Yuen T. (2003). Corporate governance and voluntary disclosure. Journal of Accounting and Public Policy, 22, 325-345.
Global Reporting Initiative (GRI). (2008). The Global Reporting Initiative. Availble from www. global reporting. rog/Home
Singhvi, S.S., Desai, H.B. (1971). “An Empirical Analysis of the Quality of Corporate Financial Disclosure” Accounting Review, 46, 129-138.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว

