ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของผู้บริหารองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น ระดับเทศบาลเมืองในจังหวัดปทุมธานี

ผู้แต่ง

  • พินัย วิถีสวัสดิ์, รัฐบุรุษ คุ้มทรัพย์ และ บุญเพ็ง จันทร์งาม Suvarnabhumi Institute of Technology

คำสำคัญ:

พฤติกรรมเชิงจริยธรรม, ผู้บริหารองค์การ, องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น

บทคัดย่อ

     การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของผู้บริหารองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองในจังหวัดปทุมธานี 2) เพื่อศึกษาระดับพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองในจังหวัดปทุมธานี 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่มีอิทธิพลกับพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของผู้ริหารองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองในจังหวัดปทุมธานี 4) เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองในจังหวัดปทุมธานี และ 5) เพื่อศึกษาแนวทางการส่งเสริมพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของผู้บริหารองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองในจังหวัดปทุมธานี เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ บุคลากรของเทศบาลเมืองในจังหวัดปทุมธานี 9 แห่ง รวมทั้งสิ้น 3,507 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของทาโร่ ยามาเน่ (Taro Yamane, 1967) ได้จำนวนกลุ่มตัวอย่าง 359 คน โดยผู้วิจัยเก็บเพิ่มเป็น 400 คนเพื่อความเหมาะสมในการวิจัย ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสอบถาม สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (Correlation) และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis)

     ผลการวิจัยพบว่า

     1. ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง จำนวน 264 คน คิดเป็นร้อยละ 66.0 รองลงมาเป็นเพศชาย จำนวน 136 คน คิดเป็นร้อยละ 34.0 ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 31-40 ปีมากที่สุด จำนวน 152 คน คิดเป็นร้อยละ 38.0 มีการศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรี มากที่สุด จำนวน 213 คน คิดเป็นร้อยละ 53.3 เป็นพนักงานหรือลูกจ้างชั่วคราว มากที่สุด จำนวน 152 คน คิดเป็นร้อยละ 38.0 มีประสบการณ์ทำงานระหว่าง 6-10 ปี มากที่สุด จำนวน 154 คน คิดเป็นร้อยละ 38.4 มีรายได้ไม่เกิน 15,000 บาท มากที่สุด จำนวน 179 คน คิดเป็นร้อยละ 44.7

     2. ผลการวิเคราะห์ระดับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองในจังหวัดปทุมธานี ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากทุกด้าน ด้านที่มีค่าเฉลี่ยอันดับสูงสุด ได้แก่ ปัจจัยด้านสถานการณ์ รองลงมา ได้แก่ ปัจจัยด้านวัฒนธรรมองค์การที่เน้นธรรมาภิบาล ด้านคุณลักษณะผู้นำ และด้านที่มีค่าเฉลี่ยอยู่ในอันดับต่ำสุด ได้แก่ ด้านบรรยากาศองค์การทางจริยธรรม ตามลำดับ

     3. ผลการวิเคราะห์ระดับพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของผู้บริหารองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองในจังหวัดปทุมธานี ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากทุกด้าน ด้านที่มีค่าเฉลี่ยอันดับสูงสุด ได้แก่ ด้านการยึดมั่นในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข รองลงมา ได้แก่ ด้านการให้บริการประชาชนด้วยความรวดเร็ว มีอัธยาศัย ไม่เลือกปฏิบัติ ด้านการมีจิตสำนึกที่ดี สุจริต และรับผิดชอบ ด้านการยึดมั่นในหลักจรรยาบรรณวิชาชีพ ด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์ของงาน รักษามาตรฐาน มีคุณภาพ โปร่งใส ตรวจสอบได้ ด้านการยืนหยัดทำในสิ่งที่ถูกต้อง เป็นธรรม และถูกกฎหมาย ด้านการยึดถือประโยชน์ของประเทศชาติเหนือกว่าประโยชน์ส่วนตนและไม่มีผลประโยชน์ทับซ้อน ด้านการให้ข้อมูลข่าวสารแก่ประชาชน ครบถ้วน ถูกต้องและไม่บิดเบือนข้อเท็จจริง และ ด้านการยึดมั่นในคุณธรรมและจริยธรรม ตามลำดับ

     4. ผลการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ภายในระหว่างตัวแปรปัจจัยที่มีอิทธิพลกับพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของผู้บริหารองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองในจังหวัดปทุมธานี พบว่า ตัวแปรทุกตัวมีความสัมพันธ์กันเชิงบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.01 โดยมีค่าสหสัมพันธ์ตั้งแต่ 0.636-0.927 โดยพบว่าตัวแปรปัจจัยด้านวัฒนธรรมองค์การที่เน้นธรรมาภิบาลกับพฤติกรรมจริยธรรมของผู้บริหารองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น มีความสัมพันธ์กันในระดับสูงมาก เท่ากับ 0.927 ส่วนในด้านอื่น ๆ มีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูงถึงสูงมาก

     5. ผลการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ พบว่า ตัวแปรทั้ง 4 ตัวคือ ปัจจัยด้านคุณลักษณะผู้นำ (X1) ปัจจัยด้านสถานการณ์ (X2) ปัจจัยด้านบรรยากาศองค์การ (X3) และปัจจัยด้านวัฒนธรรมองค์การที่เน้นธรรมาภิบาล (X4) ส่งผลต่อ พฤติกรรมเชิงจริยธรรมของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองในจังหวัดปทุมธานี  มีความสัมพันธ์เชิงเส้นตรงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ 0.877 สามารถพยากรณ์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของผู้บริหารองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองในจังหวัดปทุมธานีได้ร้อยละ 77.0 โดยเขียนสมการพยากรณ์ในรูปแบบคะแนนมาตรฐานประกอบไปด้วย ZY =  -0.007 (X2) + 0.039 (X3) + 0.177 (X1) + 0.694 (X4)

     6. แนวทางการส่งเสริมพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของผู้บริหารองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองในจังหวัดปทุมธานี พบว่า 1) ผู้บริหารต้องรับรู้และเข้าใจสภาพปัญหาจากสภาพการณ์ที่เกิดขึ้นจริงภายใต้คุณลักษณะของผู้นำ โดยรับฟังความคิดเห็นจากบุคลากรและประชาชน 2) ในการพิจารณาระดับศีลธรรม ผู้บริหารควรยึดหลักประโยชน์นิยมหรือประโยชน์สุขของประชาชนจำนวนมากที่สุด 3) ผู้บริหารต้องมีการกำหนดพฤติกรรมที่พึงประสงค์หรือพฤติกรรมที่ต้องปรับปรุงอย่างชัดเจนในการควบคุมตนเอง 4) ควรประพฤติตนให้เป็นแบบอย่างทางจริยธรรม แก่บุคลากรในองค์การและประชาชน 5) ให้ความสำคัญกับนโยบายคุณธรรมและความโปร่งใส ในการบริหารงาน และ 6) ต้องยึดมั่นในค่านิยมหลักตามมาตรฐานจริยธรรม โดยสนับสนุนการประพฤติตนภายใต้หลักจริยธรรมของพนักงานเทศบาล ลูกจ้างประจำ และพนักงานจ้าง พ.ศ. 2558 และรักษาไว้ซึ่งจรรยาบรรณของพนักงานองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 

เอกสารอ้างอิง

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2555). สถิติสำหรับงานวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.

ดวงทิพา พุ่มไม้. (2557). การศึกษาสภาพและแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหาร สถานศึกษาสังกัดองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดสุโขทัย. วิทยานิพนธ์หลักสูตรครุศาสตรมหา บัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.

ธัชชัย ชูกลิ่น. (2558). การพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเชิง จริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้น พื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชา การบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.

ประกาศคณะกรรมการเทศบาลจังหวัดปทุมธานี. (2558). มาตรฐานทั่วไปเกี่ยวกับจริยธรรมของพนักงาน เทศบาล ลูกจ้างประจำ และพนักงานจ้าง ลงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2558. ปทุมธานี: ประกาศ คณะกรรมการเทศบาลจังหวัดปทุมธานี.

ศรีสุวรรณ์ บริบูรณ์นางกูร. (2557). การบริหารจัดการตามหลักธรรมาภิบาลขององค์การบริหารส่วนตำบล ลาดหญ้า อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี. การค้นคว้าอิสระนี้เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตาม หลักสูตรปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการจัดการภาครัฐ, วิทยาลัย เทคโนโลยีสยาม.

สมคิด โด่งพิมาย. (2558). พฤติกรรม จริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษาตามความคิดเห็นของครูสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมาเขต 7. วิทยานิพนธ์ส่วนหนึ่งของการศึกษา หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏ ชัยภูมิ.

สุธาสินี แม้นญาติ. (2554). โมเดลความสัมพันธ์โครงสร้างปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหาร สถานศึกษา สังกัดกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชา การบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

Taro Yamane. (1967). Statistics: An Introductory. (3rd. Ed.) New York. Harper and Row Publications.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-06-25

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย