มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับความปลอดภัย อาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำงาน ภาคอุตสาหกรรม
คำสำคัญ:
ความปลอดภัย, อาชีวอนามัย, สภาพแวดล้อม, ภาคอุตสาหกรรมบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาความหมาย ประวัติความเป็นมา แนวคิด ทฤษฎี เกี่ยวกับมาตรการทางกฎหมาย ความปลอดภัย อาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำงานภาคอุตสาหกรรม ในเรื่องที่เป็นปัญหาสำคัญโดยเฉพาะมาตรการป้องกันทางกฎหมาย เพื่อป้องกันอุบัติเหตุหรือสุขอนามัย ในการทำงาน การบริหารจัดการของหน่วยงานหรือองค์กรที่เกี่ยวข้อง การบังคับใช้กฎหมาย ตลอดจนแนวนโยบายแห่งรัฐที่เกี่ยวข้องรวมทั้งมาตรฐานแรงงานขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ ที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัย สุขอนามัย เพื่อนำมาปรับปรุงแก้ไขกฎหมายมาใช้กับประเทศไทย โดยเฉพาะในภาคอุตสาหกรรมต่าง ๆ ให้เหมาะสมมีประสิทธิภาพและประสิทธิผลต่อไป
วิธีดำเนินการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยทำการศึกษา เก็บรวบรวมข้อมูลแล้วนำมาวิเคราะห์เพื่อที่จะตอบโจทย์วิจัยแห่งสมมุติฐานของงานวิจัย ทั้งนี้ภายใต้กรอบแนวคิด ข้อมูลทางด้านกฎหมาย แนวคิดทฤษฎี แนวนโยบายแห่งรัฐ การบังคับใช้กฎหมาย ข้อเท็จจริงด้านสถิติการประสบอุบัติเหตุ สาเหตุจากการวิเคราะห์หรือการบันทึกรายงาน รวมทั้งเปรียบเทียบกฎหมายว่าด้วยความปลอดภัย อาชีวอนามัยของต่างประเทศ ซึ่งเป็นประเทศที่มีการพัฒนาเจริญก้าวหน้าทางอุตสาหกรรมและมาตรฐานแรงงานขององค์การแรงงานระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับเรื่องดังกล่าว
ผลการวิจัยพบว่า ในการบริหารจัดการ การบังคับใช้กฎหมาย และกฎหมายว่าด้วยความปลอดภัย และอาชีวอนามัย ประเทศที่มีความเจริญก้าวหน้าทางด้านอุตสาหกรรมพบส่วนใหญ่ทุกประเทศเหล่านี้ มีองค์กรหรือหน่วยงาน บริหารจัดการอย่างเป็นเอกภาพเพียงหนวยงานเดียว มีการบังคับใช้กฎหมาย มีกระบวนการหรือขั้นตอนการควบคุมที่ชัดเจน แน่นอน เปิดการมีส่วนร่วมรับฟัง ในระบบไตรภาคีที่แท้จริง ประการสำคัญ ทุกประเทศจะใช้มาตรการเชิงป้องกันอุบัติเหตุทางกฎหมาย ลดอุบัติเหตุหรือโรคจากการทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล
เอกสารอ้างอิง
กฎกระทรวงกำหนดมาตรฐานในการบริหารและการจัดการด้านความปลอดภัยอาชีวอนามัยและ สภาพแวดล้อมในการทำงานในที่อับอากาศ พ.ศ. 2547, ข้อ 3, 6, และ 7.
กฎกระทรวงกำหนดมาตรฐานในการบริหารและการจัดการด้านความปลอดภัยอาชีวอนามัยและ สภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. 2549, ข้อ 5, 9, 23 และ 25.
กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการตรวจสุขภาพของลูกจ้างและส่งผลการตรวจแก่พนักงานตรวจ แรงงาน พ.ศ. 2547, ข้อ 3 และข้อ 9.
กตัญญู หิรัญญสมบูรณ์. (2545). การบริหารอุตสาหกรรม. กรุงเทพฯ: เท็กซ์ แนด์ เจอร์นัล พับลิเคชั่น.กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน, พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 จาก http://www. labour.go.th
กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน. (2543). คู่มือการฝึกอบรมเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการ ทำงานระดับหัวหน้างาน. กรุงเทพฯ : กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน.
กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน. (2553). กฎกระทรวง เรื่องกำหนดมาตรฐานในการบริหารและ การจัดการด้านความปลอดภัยอาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำงาน ฉบับที่ 2. กรุงเทพฯ: บางกอกบล็อก.
กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานรายงานการศึกษาการสร้างจิตสำนึกด้านความปลอดภัยในการทำงานให้ครบวงจร,กรุงเทพ, (2548)
กรมอนามัย. (2535). คู่มือปฏิบัติงานอาชีวอนามัยสำหรับเจ้าหน้าที่สาธารณสุข. กรุงเทพฯ: กระทรวง สาธารณสุข
กฤษณา ไวสำรวจ. (2545). นโยบายเศรษฐกิจการค้าต่างประเทศของไทย ม.รามคําแหง, (10-12).
แก้วฤทัย แก้วชัยเทียม. (2548). การรับรู้การจัดการความปลอดภัยและพฤติกรรมความปลอดภัย ในการทำ งานของพนักงานระดับปฏิบัติการ.วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาอุตสาหกรรมและ องค์การ,คณะมนุษศาสตร์, สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า พระนครเหนือ.
แก้วฤทัยแก้วชัยเทียม. (2548). การรับรู้การจัดการความปลอดภัยและพฤติกรรมความปลอดภัย ในการทำ งานของพนักงานระดับปฏิบัติการ.วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาอุตสาหกรรมและ องค์การ,คณะมนุษศาสตร์, สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า พระนครเหนือ.
ชัยยุทธ ชวลิตนิธิกุล. (2534). อาชีวอนามัย เล่มที่ 1 มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (พิมพ์ครั้งที่ 8). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
นพนิธิ สุริยะ. (2537). กฎหมายระหว่างประเทศ เล่ม 1, พิมพ์ครั้งที่ 1, กรุงเทพฯ, สำนักพิมพ์วิญญูชน, (80-81) ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม เรื่อง มาตรฐานและหลักเกณฑ์เพื่อความปลอดภัยใน การทำงานในงานบรรทุกหรือขนถ่ายสินค้าเรือเดินทะเล พ.ศ. 2541,ข้อ 22, 29 และ 30.
ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม เรื่องกำหนดชนิดโรคซึ่งเกิดขึ้นตามลักษณะหรือ สภาพของงานหรือเนื่องจากการทำงาน ลงวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2550, ข้อ8.
ปรียวชญา แสนวิเศษ. (2545). กฎหมายกับการบริหารความปลอดภัย อาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อม ใน การทำงาน. 112,115.
พระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ำไทย พระพุทธศักราช 2456, มาตรา 217,233,236,237 และ 244.
ไพจิตร บุณยานุเคราะห์. (2534). นิยามและบทบาทของวิศวความปลอดภัย. วารสารโรงงาน, 10 (ตุลาคม 2533-มกราคม 2534), 50-54
มาตรฐานแรงงานระหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิแรงงานข้ามชาติ. (2008). แนวทางสำหรับผู้กำหนด นโยบายและผู้ปฏิบัติในเอเชียและแปซิฟิก เจนีวา สำนักแรงงานระหว่างประเทศ. 35.
วิฑูรย์ สิมะโชคดีและวีระพงษ์เฉลิมจิระรัตน์. (2536). วิศวกรรมและการบริหารความปลอดภัยในโรงงาน. กรุงเทพฯ: สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี(ไทย-ญี่ปุ่น).
วิทยา อยู่สุข. (2538). อ้างจากกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน รายงานการศึกษาการสร้างจิตสำนึกด้านความปลอดภัยในการทำงานให้ครบวงจร,กรุงเทพ,หน้า 2-1
วิทยานิพนธ์ของอภิภู สอนนำ หลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์ มหาวิทยาลัย ธุรกิจบัณฑิตย์ พ.ศ 2556
ศิริชัย จันทรสิงห์.(2539).มาตรการบังคับใช้กฎหมายความปลอดภัยในการทำงาน, วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย,หน้า 53-54
สถิติสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2558 (YEARBOOK OF LABOUR PROTECTION AND WELFARE STATISTICS 2015),162.
สรพล คลายเนตร. (2538). ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับความปลอดภัยและสุขภาพอนามัยในงานอุตสาหกรรม. 134,140
โสภณ เสือพันธ์. (2538). ความปลอดภัยในโรงงานอตสาหกรรม .กรุงเทพมหานคร: เอมพันธ.
C. Richard Anderson. (1975). OSHA and Accident Control Through Training. 16.
Dewis,M. (1978). The law on Health and Safety at Work. 164
Ian Brownlie (1979).Principles Public International law, Oxford: Charendon Press, 34.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2020 สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
