ความสำเร็จของการประกอบธุรกิจสตาร์ทอัพด้านโลจิสติกส์ในเขตกรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • อนัญญา บรรยงพิศุทธิ์ Suvarnabhumi Institute of Technology
  • กัญญามน กาญจนาทวีกูล

คำสำคัญ:

ความสำเร็จของการประกอบธุรกิจ, ธุรกิจสตาร์ทอัพ, สตาร์ทอัพด้านโลจิสติกส์

บทคัดย่อ

     การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถปุระสงค์ (1) เพื่อศึกษาลักษณะการประกอบธุรกิจสตาร์ทอัพด้านโลจิสติกส์ในเขตกรุงเทพมหานคร (2) เพื่อศึกษาปัจจัยความสำเร็จของการประกอบธุรกิจสตาร์ทอัพด้านโลจิสติกส์ในเขตกรุงเทพมหานคร และ (3) เพื่อหารูปแบบความสำเร็จของการประกอบธุรกิจสตาร์ทอัพด้านโลจิสติกส์ในเขตกรุงเทพมหานคร รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพทำการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-dept Interview) โดยใช้แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง (Semi-Structured Selection Interview) กับกลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลัก ซึ่งประกอบด้วย 4 กลุ่ม ได้แก่ 1) กลุ่มผู้ประกอบการธุรกิจสตาร์ทอัพด้านโลจิสติกส์ในพื้นที่เขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 10 ราย 2) กลุ่มพนักงานองค์กรธุรกิจสตาร์ทอัพด้านโลจิสติกส์ จำนวน 20 ราย 3) กลุ่มผู้ใช้บริการของธุรกิจสตาร์ทอัพด้านโลจิสติกส์ จำนวน 10 ราย และ 4) กลุ่มนักวิชาการผู้เชี่ยวชาญด้านการขนส่งโลจิสติกส์ จำนวน 10 ราย

     ผลการวิจัยพบว่า (1) ลักษณะการประกอบธุรกิจสตาร์ทอัพด้านโลจิสติกส์ คือ การขนส่งสินค้าเพื่อส่งมอบไปยังผู้รับปลายทาง โดยผู้ให้บริการขนส่งต้องรู้เกี่ยวกับกิจกรรมต่าง ๆ ในกระบวนการขนส่งโลจิสติกส์ทั้งหมด จึงจะทำให้สามารถเข้าใจปัญหาและมองภาพเดียวกับลูกค้าจนสามารถคิดแก้ปัญหาเพื่อตอบโจทย์และสนองความต้องการของลูกค้าได้เป็นอย่างดี (2) ปัจจัยความสำเร็จของการประกอบธุรกิจสตาร์ทอัพด้านโลจิส ติกส์ในเขตกรุงเทพมหานคร พบว่า ผู้ให้บริการขนส่งสินค้าควรมีมาตรฐานระดับสากล ความใส่ใจและพิถีพิถันในทุกขั้นตอนของการจัดส่ง มีเครือข่ายในการจัดส่งสินค้าครอบคลุมทุกพื้นที่ รวมถึงรูปแบบการให้บริการที่หลากหลายให้ลูกค้าเลือกตามความเหมาะสมกับลูกค้า มีระบบการติดตามและตรวจสอบสถานะของสินค้าที่จัดส่ง และควรมีฝ่ายบริการลูกค้าสัมพันธ์ให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ใช้บริการที่เข้าถึงได้ง่ายและรวดเร็ว และ (3) แนวทางความสำเร็จของการประกอบธุรกิจสตาร์ทอัพด้านโลจิสติกส์ในเขตกรุงเทพมหานคร พบว่า มี 3 ขั้นตอน คือ 1) ผู้ให้บริการขนส่งต้องพัฒนาแอปพลิเคชันขนส่งของตนเองก่อน  2) บริหารจัดการเกี่ยวกับยานพาหนะของการขนส่ง และ 3) ทำการประชาสัมพันธ์เพื่อสร้างฐานลูกค้าให้แก่องค์กรธุรกิจต่อไป

เอกสารอ้างอิง

กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2560). ผลสำเร็จของงาน Smart Startup 2017. ต้นสายปลายทางธุรกิจ. ปีที่ 8. หน้าที่ 16-17.

กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2560). องค์ความรู้ที่จำเป็นต่อการประกอบธุรกิจ. คู่มือการให้คำปรึกษาธุรกิจ SMEs โครงการสร้างนักการค้ามืออาชีพ (Smart Thai Biz). หน้าที่ 14.

ชิตพงษ์ อัยสานนท์. (2559). การขับเคลื่อน SME สู่…โลจิสติกส์ 4.0. ข่าวสารเพื่อการปรับตัวก้าวทันเทคโนโลยีอุตสาหกรรม เล่มที่ 289.

ฐิติเมธ โภคชัย. (2559). 9 Startup ปฏิวัติแนวคิด พลิกธุรกิจสตาร์ทอัพ. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย.

ณฤทธิ์ วรพงษ์ดี. (2560). SET Your Startup Business Guide รู้จักธุรกิจสตาร์ทอัพ. ฝ่ายพัฒนาความรู้ผู้ประกอบการ ศูนย์ส่งเสริมการพัฒนาความรู้ตลาดทุน (TSI). ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย.

ณัฐพล ประดิษฐผลเลิศ. (2560). Startup คิดให้ดัง ทำให้รวย. กรุงเทพฯ: โมเมนตั้ม กรุ๊ป.

ปัณณ บุญญาวานิชย์. (2558). โมเดลขับเคลื่อนเศรษฐกิจดิจิทัลไทย...ภาคเอกชนหรือภาครัฐควรเป็นแกนหลัก?. กรุงเทพฯ: ธนาคารไทยพาณิชยจำกัด มหาชน.

ภาวุธ พงษ์วิทยภานุ. (2550). e-Commerceสุดยอดช่องทางรวยทุนน้อยทำง่ายสร้างรายได้ 24 ชั่วโมง (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: พงษ์วรินการพิมพ์.

รัตน์สินี ออมสินสมบูรณ์. (2559). การศึกษาแนวทางการพัฒนาโมบายแอปพลิเคชัน ประเภทการคมนาคมขนส่งทางบก. วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานโยบายและการบริหารเทคโนโลยีสารสนเทศ วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

รุ่งวรา อังศธรรมรัตน์. (2560). นโยบายการสนับสนุนส่งเสริมและพัฒนาธุรกิจเทค-สตาร์ทอัพ (Tech-Startup) ของภาครัฐ กรณีศึกษา:ประเทศสิงคโปร์. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี.

Dave McClure. (2007). Startup Metrics for Pirates: AARRR. (ออนไลน์). สืบค้นจากhttps://500hats.typepad.com/500blogs/2007/09/startup-metrics.html. (สืบค้นเมื่อ 20 พฤษภาคม 2561).

Kotler, Philip. (2016). Marketing Management: Analysis, Planning, Implementation and Control (15th Global ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice-Hall.

Noppadol Tiamnara and Kanyamon Inwang. (2018). International Journal of the Computer. the Internet and Management Vol.26 No.2 (May-August, 2018) pp. 31-40.

Osterwalder. Alexander. and Yves Pigneur. (2010). Business Model Generation: A Handbook for Visionaries, Game Changers, and Challengers. Wiley.

SET Your Startup Business Guide รู้จักธุรกิจสตาร์ทอัพ. (2560). ธุรกิจสตาร์ทอัพคืออะไร. ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย.

Slavin, Robert E. (1995). Cooperative Learning Theory. Research and Practice. 2nd ed. Massachsetts: A Simom & Schuster.

Smart SME. (2016). วว. โชว์ผลงานสนับสนุนส่งเสริมผู้ประกอบการในงาน Smart SME Expo 2016. (ออนไลน์). สืบค้นจาก https://most.go.th/main/th/380-news/activity-news/4796-smart-sme-expo-2016. (สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2561).

Startup Thailand. (2016). มาตรการสร้างสังคมของ Startup. (ออนไลน์). สืบค้นจาก http://www.most.go.th/main/index.php/. (สืบค้นเมื่อ 1 พฤษภาคม 2561).

Steve Blank. (2017). Why a Company Can’t “Be More Like a Startup”. Entrepreneurial management. Harvard Business Review.

Wanichyada Wajirum, Kanyamon Inwang. (2018). Development of Business of Strategies of Community Enterprise Entrepreneurs: A Case Study on Herbal Product Business in Lower Central Region 1. ABAC ODI Journal. Vision. Vol 5. No.1 2018. Page 117-129.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-06-25

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย