การใช้มรรค 8 ในการจัดการศึกษานอกระบบและตามอัธยาศัย ที่ส่งผลต่อความอยู่ดีมีสุขของนักเรียน

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะ วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรวิจัย และนำเสนอแนวทางพัฒนาการใช้มรรค 8 ในการจัดการศึกษานอกระบบและตามอัธยาศัยที่ส่งผลต่อความอยู่ดีมีสุขของนักเรียน โดยใช้แบบสอบถามที่ได้รับการพัฒนาขึ้นมาจากผลการวิเคราะห์และสังเคราะห์วรรณกรรมทั้งในประเทศและต่างประเทศแล้วนำมาร่างเป็นแบบสอบถามจำนวน 33 ข้อแล้วนำไปทดสอบความตรงเชิงโครงสร้างได้ค่า KMO ตามกรอบแนวคิดทั้งสามกรอบ .82, .83 และ .68 มีค่า Factor Loading .47 ถึง .84 ในขณะที่ผลทดสอบความเชื่อมั่นรายกรอบได้ค่า Alpha เท่ากับ .89, .86 และ .88 ได้ค่า Alpha ทั้งฉบับ .94 และมีค่า Corrected Item ระหว่าง .31 ถึง .76 ทั้งนี้ได้นำไปเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 349 คนสำหรับนำมาวิเคราะห์ด้วยโปรแกรมสถิต ผลวิจัยพบว่า ลักษณะของการใช้มรรค 8 การจัดการศึกษานอกระบบและตามอัธยาศัย รวมถึงความอยู่ดีมีสุขของนักเรียนมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากทั้งตัวแปรหลักและองค์ประกอบ ส่วนผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์นั้นพบว่าทั้งตัวแปรหลักและตัวแปรองค์ประกอบมีความสัมพันธ์ไปในทิศทางเดียวกันเชิงบวกระดับน้อยถึงมากที่สุดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ในขณะที่ข้อค้นพบสำคัญนั้นพบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการใช้มรรค 8 ในการจัดการศึกษานอกระบบและตามอัธยาศัยที่ส่งผลต่อความอยู่ดีมีสุขของนักเรียนนั้นประกอบด้วย การนำไปใช้จัดการศึกษา การประเมินผลความคุ้มค่า การบริหารจัดการ และนโยบายบริหาร ทั้งนี้สามารถอธิบายความแปรปรวนร่วมกันได้ร้อยละ 58 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนการทดสอบสมมติฐานพบว่าค่าเฉลี่ยต่อปัจจัยอิทธิพลไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จำแนกตามประสบการณ์ทำงาน ระดับการศึกษา และการปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวัน แต่อย่างไรก็ตามการนำเอาผลวิจัยไปใช้ในทางปฏิบัติควรได้รับการพัฒนาความรู้ที่เข้าใจชัดเกี่ยวกับการใช้มรรค 8 ในการจัดการศึกษา