รูปแบบการพัฒนาความผาสุกในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาเอกชน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4

ผู้แต่ง

  • เฉลิมชาติ เมฆแดง นันทพงศ์ หมิแหละหมัน นรรถสรรพ เล็กสู่ วันฉัตร ทิพย์มาศ ชัยวุฑ ตรึกตรอง และ วัลภา หมิแหละหมัน สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ

คำสำคัญ:

ความผาสุก, การปฏิบัติงาน, สถานศึกษาเอกชน

บทคัดย่อ

          งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างรูปแบบการพัฒนาความผาสุกในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาเอกชน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4 พื้นที่วิจัย คือ สถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4 กลุ่มตัวอย่าง ประกอบด้วย 1) ผู้บริหาร 2) คณะกรรมการบริหาร 3) ครู และ 4) บุคลากรทางการศึกษา จำนวน 227 คน ใช้วิธีจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 2 ชนิด คือ 1) แบบสอบถาม และ 2) แบบประเมินความเหมาะสม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า

  1. ผลการศึกษารูปแบบการพัฒนาความผาสุกในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาเอกชน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4 พบว่า มีรูปแบบการพัฒนาความผาสุกในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาเอกชนสอดคล้องกับ 9 ปัจจัย ได้แก่ 1) โครงสร้างและการบริหารจัดการ 2) ลักษณะของผู้นำและการจัดการ 3) นโยบายและการสื่อสาร 4) สภาพแวดล้อมในการทำงาน 5) วัฒนธรรมโรงเรียน 6) การพัฒนาคุณภาพบุคลากร 7) สวัสดิการและความสมดุลของการทำงาน 8) ความผูกพันต่อโรงเรียน และ 9) การมีส่วนร่วมระหว่างองค์กร
  2. ผลการประเมินรูปแบบการพัฒนาความผาสุกในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาเอกชน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4 พบว่า รูปแบบมีความเป็นไปได้และมีความเป็นประโยชน์ ระดับมากที่สุด รองลงมาคือความสอดคล้องและความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก ตามลำดับ

เอกสารอ้างอิง

จิรภา อินจันทร์สุข. (2560). รูปแบบการพัฒนาความผูกพันต่อองค์กรของครูในสถานศึกษาสังกัด

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 7 (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยปทุมธานี.

ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2551). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ: บริษัท วี.พริ้นท์.

ดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2552). วัฒนธรรมองค์การในโรงเรียนรางวัลพระราชทาน: การวิจัยเชิงชาติ พันธุ์วรรณนา. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ตะวัน สื่อกระแสร์. (2556). ยุทธศาสตร์การบริหารจัดการโรงเรียนเอกชนสู่ความเป็นเลิศ (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ทักดนัย เพชรเภรี.(2556). การพัฒนารูปแบบการธำรงรักษาบุคลากรโรงเรียนเอกชนประเภทสามัญ

ศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร, 15(5), 8-19.

ทัศนีย์ รัตนสุวรรณ. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานของสถานศึกษาเอกชน ขั้นพื้นฐานที่มีประสิทธิผล (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฎนครศรีธรรมราช.

ธีระ รุญเจริญ. (2550). ความเป็นมืออาชีพในการจัดการและบริหารการศึกษา ยุคปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.

นิภาพร ดีมาก, และคณะ. (2560). รูปแบบการพัฒนาบุคลากรเพื่อเสริมสร้างประสิทธิภาพการมีส่วนร่วมของชุมชน ในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 11(2), 87-99.

บุรเทพ โชคธนานุกูล. (2560). ปัจจัยความสุขในการทำงานและความผูกพันต่อองค์กรที่มีผลต่อความพึงพอใจในการให้บริการของบุคลากรมหาวิทยาลัยต่างรุ่นอายุ. สืบค้น 16 เมษายน 2562, จาก http://www.kmutt.ac.th/jif/public_html/article_detail.php?ArticleID=188922

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2555). หลักการวัดและประเมินผลการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: เฮ้าท์ ออฟ เคอร์มีสท์.

ไพศาล อานามวัฒน์. (2556). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียนคาทอลิก สังฆมณฑลจันทบุรี (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ภาวินทร์ ณ พัทลุง. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาเอกชนสู่ความเป็นเลิศ (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฎนครศรีธรรมราช.

วิเชียร วิทยอุดม. (2551). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพฯ: ธนธัชการพิมพ์ จำกัด.

ศูนย์ประสานงานเครือข่ายผู้ปกครองในสถานศึกษา. (2551). ศูนย์ประสานงานเครือข่ายผู้ปกครองในสถานศึกษาประสานพลังโรงเรียนลูก=โรงเรียนเรา. สืบค้น 16 เมษายน 2562, จาก http://oknation.nationtv.tv/blog/school123/2008/03/18/entry-1

สมาน อัศวภูมิ. (2557). การบริหารสถานศึกษาตามแนวการปฏิรูปการศึกษายุคใหม่ (ฉบับปรับปรุง). อุบลราชธานี: อุบลกิจ ออฟเซท การพิมพ์

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2551). พระราชบัญญัติโรงเรียนเอกชน พ.ศ.2550. กรุงเทพฯ: สกสค. ลาดพร้าว

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน.(2559). แผนพัฒนาการศึกษาเอกชน พ.ศ. 2560 - 2564 กลุ่มนโยบายและแผน. กรุงเทพฯ: สกสค. ลาดพร้าว

เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์. (2552). ภาวะผู้นำ. ประมวลสาระชุดวิชาทฤษฎีและแนวทฤษฎีในการบริหารการศึกษา หน่วยที่ 5–8 (พิมพ์ครั้งที่ 9). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

Drew, E., & Murtagh, E. (2005). Work/life balance: Senior management champions or laggards? Women in Management Review, 20(4), 262–278.

Glover, J. A, Burning, R, H. (2010). Educational Psychology: Principles and Application. Boston: Little, Brown.

Hoy, W.K., & Miskel, C.G. (2013). Educational administration: Theory, Research, and Practice (9 th ed.). New York: McGraw-Hill.

Lunenburg, Fred., & C.Ornstein Allan. (2012). Educational Administration: Concept and Practice (2nd ed.). New York: Wadsworth Publishing Company.

Maher, M. C., Lucas, S. E., & Valentine, J. W. (2001). A model for understanding the influence of principal leadership upon teacher empowerment as mediated by school culture. Paper presented at the meeting of the American Educational Research Association, Seattle, WA.

Marzano, R. J., Waters, T., & McNulty, B. A. (2005). School leadership that works: From research to results. Alexandria, VA: Association for supervision and development of curriculum

Pedler, M. (2010). Action Learning In Practice (4th ed.). Brookfield, Vt: Gower.

Rath, T. & Harter, J. (2012). Wellbeing the Five Essential Elements. New York: Gallup Press.

Squires, A. & Kranyik, P. (1996). The Comer program: Changing school culture. Educational Leadership, 53(4), 29-32.

Welch (2001). Seven Keys to ERP Success. Strategic Finance, 89(3), 40-61.

Yukl (1998). Leadership in Organizations. (4th Ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-06-29

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย