คุณลักษณะของผู้ประกอบการและกลยุทธ์ที่มีผลต่อความสําเร็จในการดําเนินธุรกิจวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ในเขตกรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • คณิศร อุ่นเเสงจันทร์ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น

คำสำคัญ:

คุณลักษณะของผู้ประกอบการ, กลยุทธ์การดําเนินธุรกิจ, ความสําเร็จธุรกิจวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม(SMEs).

บทคัดย่อ

          งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจคุณลักษณะของผู้ประกอบการ กลยุทธ์ธุรกิจของผู้ประกอบการ และความสําเร็จในการดําเนินธุรกิจวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม(SMEs) 2)ศึกษาคุณลักษณะของผู้ประกอบการที่มีอิทธิพลทางตรงต่อความสําเร็จในการดําเนินธุรกิจวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม(SMEs) และ3)ศึกษากลยุทธ์ที่มีอิทธิพลต่อความสําเร็จในการดําเนินธุรกิจวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม(SMEs) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน โดยการสุ่มแบบอาศัยความน่าจะเป็น ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson Correlation Coefficient) และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) เพื่อทดสอบสมมติฐาน

          ผลการวิจัยพบว่าคุณลักษณะของผู้ประกอบการ และกลยุทธ์ธุรกิจของผู้ประกอบการ ส่งผลต่อความสําเร็จในการดําเนินธุรกิจวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม(SMEs) ที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญที่ระดับ 0.05 และคุณลักษณะของผู้ประกอบการ คือ ด้านความต้องการความสําเร็จ ด้านการบริหารจัดการ และด้านการสร้างนวัตกรรมส่งผลต่อความสำเร็จของวิสาหกิจขนาดกลาง และขนาดย่อม สำหรับกลยุทธ์ในการดำเนินธุรกิจ คือ กลยุทธ์สร้างความแตกต่าง กลยุทธ์ต้นทุนตํ่า และกลยุทธ์สร้างความสัมพันธ์กับลูกค้า ส่งผลต่อความสำเร็จของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ไปในทิศทางเดียวกันอยางมีนัยสําคัญที่ระดับ 0.01 โดยผลที่ได้จากการศึกษาในครั้งนี้จะเป็นแนวทางสำหรับธุรกิจในการกำหนดแนวทางการพัฒนาปรับปรุง คุณลักษณะของผู้ประการและกลยุทธ์ในการดำเนินธุรกิจ นำไปสู่ความได้เปรียบทางการแข่งขันของธุรกิจต่อไป

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงพาณิชย์ กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2558). รายงายประจำปี. สืบค้นจาก http://www.dbd.go.th

จารุพร ขันธนันท์, และวสุธิดา นุริตมนต์. (2562). คุณลักษณะของผู้ประกอบการและกลยุทธ์ในการดำเนินธุรกิจที่ส่งผลต่อความสำเร็จของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม: กรณีศึกษาลูกค้าของธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตภาคกลางของประเทศไทย. วารสารสุทธิปริทัศน์, 33(108), 132-144.

ณัฎฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2552). การจัดการเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น

ธนพล ก่อฐานะ. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างประสิทธิภาพการจัดการความเสี่ยงกับผลการดำเนินงานแบบสมดุล ของวิสาหกจิขนาดกลางและขนาดย่อมในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรม, 14(3), 106-115.

นันทพร ชเลจร. (2562). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อ ความภักดีของลูกค้าธุรกิจสตาร์ทอัพประเภทพาณิชย์ อิเล็กทรอนิกส์. วารสารสุทธิปริทัศน์, 33(107), 193-205.

ฝนทิพย์ ฆารไสว, และณัฐเชษฐ์ พูลเจริญ. (2555). คุณลักษณะของผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จของธุรกิจโรงแรมในจังหวัดภาคเหนือตอนล่างของไทย (รายงานวิจัย). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

มณฐิณี ประเสริฐลาภ. (2558). การเปรียบเทียบความน่าเชื่อถือของผลการวัดแบบวัดเจตคติของลิเคอร์ท. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 7(2), 249-258.

ศิริชัย กาญจนวาสี. (2545). ทฤษฎีการประเมิน (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศิริชัย กาณจนวาสี. (2550). ทฤษฎีการประเมิน (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศิริพงศ์ พฤทธิพันธุ์. (2551). ระเบียบวิธีวิจัยสำหรับธุรกิจ. กรุงเทพฯ: ฮาซันพริ้นติ้ง.

ลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์, และอัจฉรา ชานิประศาสน์. (2545). ระเบียบวิธีการวิจัย. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดีการพิมพ์.

สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2562). “มูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศของ SMEs หรือ GDP SMEs ในไตรมาสแรกของปี 2559”, ในข้อมูลและสถานการณ์ SMEs รายงานสถานการณ์ประจำเดือน. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2562, จาก http://www.sme.go.th/

สุรีรัตน์ ชดช้อย. (2560). อิทธิพลการกำกับของการบริหารลูกค้าสัมพันธ์ที่มีต่อความภักดีของลูกค้า อย่างยั่งยืนของอุตสาหกรรมอัญมณีและเครื่องประดับ (ปริญญานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

Amran Awang, Abdul Rashid Said Asghar, & Khairul Anwar Subari. (2010). Study of Distinctive Capabilities and Entrepreneurial Orientation on Return on Sales among Small and Medium Agro-Based Enterprises (SMAEs) in Malaysia. International Business Research. 2, 34-48.

Chiara Verbano, Karen Venturini. (2013). “Managing Risks in SMEs: A Literature Review and Research Agenda.” J. Technol.

Frese, M., Stefanie I Krauss., Christian Friedrich., & Jens M Unger. (2000). “Entrepreneurial orientation: A psychological model of success among southern African small business owners”, European journal of work and organizational psychology,14(3): 315-344; March.

Krauss, Stefanie I., Frese, Michael., Friedrich, Christian & Unger, Jens M. (2005). “Entrepreneurial orientation: A psychological model of success among southern African small business owners”, in European journal of work and organizational psychology, 14(3), 315-344.

Kasai, Praweena. (2018). Factors Leading to Work Passion for Innovative Work Behavior: Case Study of Small Hotel Business in Thailand Praweena Kasai and Wasita Boonsathorn. Dusit Thani College Journal, 12(1), 655-667.

Owens, R.G. (1995). Organizational Behavior in Education (5th ed). Boston: Allyn and Bacon.

Zimmerer & Scarborough. (1996). Entrepreneurship and New Venture Formation Thomas W. Zimmerer, East Tennessee State University Norman M. Scarborough, Presbyterian College.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-06-29

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย