การศึกษาองค์ประกอบของรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบบริการสังคมเพื่อพัฒนาทักษะ การเรียนรู้และนวัตกรรมในการแก้ปัญหาชุมชนสำหรับนักศึกษาสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
คำสำคัญ:
รูปแบบการจัดการเรียนรู้ , ทักษะการเรียนรู้ , การเรียนรู้แบบบริการสังคมบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบของรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบบริการสังคม เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในการแก้ปัญหาชุมชนสำหรับนักศึกษา 2) ศึกษาความเหมาะสมขององค์ประกอบของรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบบริการสังคม เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในการแก้ปัญหาชุมชนสำหรับนักศึกษา กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 3 คน ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัยคือแบบประเมินความเหมาะสมของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสอบถามความคิดเห้นจากผู้เชี่ยวขาญ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า
- 1. องค์ประกอบของรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบบริการสังคม เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในการแก้ปัญหาชุมชนสำหรับนักศึกษา มี 5 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) หลักการ 2) จุดมุ่งหมาย 3) เนื้อหา 4) กระบวนการจัดการเรียนรู้ซึ่งมี 4 ขั้นตอน คือ ขั้นที่ 1 ขั้นเตรียมการ ขั้นที่ 2 ขั้นปฏิบัติการ ขั้นที่ 3 ขั้นสร้างความรู้และประยุกต์ใช้ในสถานการณ์จริง ขั้นที่ 4 ขั้นประเมินผลงาน และ 5) การวัดและประเมินผล
- ความเหมาะสมขององค์ประกอบของรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบบริการสังคม เพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในการแก้ปัญหาชุมชนสำหรับนักศึกษา พบว่า โดยภาพรวมองค์ประกอบทั้งหมดของรูปแบบการจัดการเรียนรู้มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.89) โดยแบ่งออกเป็น 1) หลักการ ๖ = 4.80) 2) จุดมุ่งหมาย ( = 4.92) 3) เนื้อหา ( = 5.00) 4) กระบวนการจัดการเรียนรู้
( = 4.89) 5) การวัดและการประเมินผล ( = 4.89)
เอกสารอ้างอิง
คณะอนุกรรมการนโยบายปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สองด้านพัฒนาการศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมืองดี. (2554). ยุทธศาสตร์พัฒนาการศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมืองดี พ.ศ. 2553 – 2561. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุปผชาติ ทัฬหิกรณ์. (2552). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: โครงการเทคโนโลยีสารสนเทศตามพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2559). ปรัชญาการศึกษาเชิงสร้างสรรค์และผลิตภาพ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศักดิ์ชัย นิรัญทวี. (2548). รายงานการวิจัยเอกสารการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาผู้เรียนให้เป็นพลเมืองดี. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดีการพิมพ์.
สหัทยา พลปัถพี. (2548). การนำเสนอแนวทางการพัฒนาคนให้มีคุณลักษณะตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579 (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิก.
Anderson, T. P. (1997). Using models of instruction. In C. R. Dills & A. J. Romiszowski (Eds.), Instructional development paradigms. Englewood Cliffs, NJ: Educational Technology Publications.
Ash, S. L., & Clayton, P. H. (2009). Generating, deepening, and documenting learning: The power of critical reflection in applied learning. Journal of Applied Learning in Higher Education, 1(1), 25–48.
Eyler, J., & Giles, D. E. (1999). Where’s the learning in service-learning? San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Eyler, J., & Giles, D. E. (2020). Where's the learning in service learning? California: Jossey-Bass Publisher.
Gardner, H. (2006). Five minds for the future. Boston: Harvard Business School.
Hahn, P. C., & Edwards, N. L. (1998). Osteoarthritis: Presentation, pathogenesis, and pharmacologic therapy (online).
Jacoby, B. (2003). Building partnerships for service-learning. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Joyce, B., & Weil, M. (1986). Models of teaching. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Spady, W. G. (1994). Outcome-based education: Critical issues and answers. Arlington, VA: American Association of School Administrators.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 สถาบันสารสาสน์เทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร Sarasas Journal of Humanities and Social Science ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันสารสาสน์เทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิแต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว

