ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนในประเทศไทย

ภาคินัย สุนทรวิภาต; พฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์; สุกัญญา แช่มช้อย

ผู้แต่ง

ภาคินัย สุนทรวิภาต นิสิตระดับปริญญาเอก คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์ ศาสตราจารย์ ดร., คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุกัญญา แช่มช้อย รองศาสตราจารย์ ดร.,คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

สมรรถนะผู้นำเชิงนวัตกรรม , ผู้บริหารโรงเรียนเอกชน , ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาผู้บริหาร โรงเรียน

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนในประเทศไทย ประชากรคือโรงเรียนมัธยมศึกษาในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน จำนวน 525 โรงเรียน กลุ่มตัวอย่างคือโรงเรียนมัธยมศึกษาที่เปิดสอนทุกระดับในโรงเรียนเดียวกัน จำนวน 250 โรงเรียน ได้จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน ผู้ให้ข้อมูลคือผู้บริหารโรงเรียนในกรุงเทพฯ 40 คน และภูมิภาค 210 คน รวม 250 คน เครื่องมือคือ การสัมภาษณ์ แบบสอบถาม และสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีความต้องการจำเป็น (PNI _modified) ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันอยู่ในระดับมาก (x̅ = 3.12) และสภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด (x̅ = 3.69) 2) ความต้องการจำเป็นสูงสุดคือ การพัฒนาตามแนวราบ (PNI _modified = 0.225) รองลงมาคือแนวดิ่ง (PNI _modified = 0.222) สมรรถนะผู้นำเชิงนวัตกรรมที่มีความต้องการจำเป็นสูงสุดคือ การบริหารความเสี่ยงและความกล้าหาญ (PNI _modified = 0.266) รองลงมาคือการบริหารจัดการเชิงกลยุทธ์ (0.260) และการคิดสร้างสรรค์และจินตนาการ (0.253)

เอกสารอ้างอิง

วรรณี แกมเกตุ. (2551). วิธีวิทยาการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). นวัตกรรมการบริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาเพื่อสร้างนวัตกร. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). คู่มือการพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษา.

Bass, B. M. (1990). Bass & Stogdill's handbook of leadership: Theory, research, and managerial applications (3rd ed.). Free Press.

Brager, B. (2015). Horizontal vs vertical development. Retrieved from http://learning wire.crossknowledge.com/horizontal-vertical-development/

Brown, B. C. (2013). The future of leadership for conscious capitalism. Meta Integral Associates.

Cook-Greuter, S. (2013). Nine levels of increasing embrace in ego development: A full- spectrum theory of vertical growth and meaning making [Manuscript in preparation]. Psychology Center, Wayland, MA.

Day, C. (2001). Leadership development: A review in context. Journal of Management Development, 20(5), 435–450.

Day, D. V., Harrison, M. M., & Halpin, S. M. (2009). An integrative approach to leader development: Connecting adult development, identity, and expertise. Psychology Press.

Dimitry, S. (2016). Horizontal & vertical development: A different approach to talent development. Retrieved from https://www.linkedin.com/pulse/horizontal-vertical-development-different-approach-dimitry-ph-d-

Dyer, J. H., Gregersen, H. B., & Christensen, C. M. (2009). The innovator’s DNA: Mastering the five skills of disruptive innovators. Harvard Business Review Press.

Flahive, T. (2014). From horizontal to vertical leadership development. Paper presented at the Abu Dhabi International Petroleum Exhibition and Conference.

Fullan, M. (2001). Leading in a culture of change. San Francisco, CA: Jossey-Bass.

Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). New York, NY: Teachers College Press.

Gifford, G. (2013). Vertical leadership development: Reframing organizational change by refining meaning making. National Academy of Civil Service.

Gliddon, D. G. (2006). Forecasting a competency model for innovation leaders using a modified Delphi technique (Doctoral dissertation). The Pennsylvania State University.

Greuter, S. (2013). Nine levels of increasing embrace in ego development: A full-spectrum theory of vertical growth and meaning making. Ego Development Theory.

Hendel-Giller, R. (2017). Vertical development for leaders. Retrieved from https://actionable.co/blog/2017/08/vertical-development-leaders/

Kotter, J. P. (2012). Leading change. Boston, MA: Harvard Business Review Press.

McGuire, J. B., & Palus, C. J. (2018). Vertical transformation of leadership culture. Integral Review: A Transdisciplinary & Transcultural Journal for New Thought, Research, & Praxis, 14(1), 1–17.

Mumford, M. D., Scott, G. M., Gaddis, B., & Strange, J. M. (2002). Leading creative people: Orchestrating expertise and relationships. The Leadership Quarterly, 13(6), 705–750. https://doi.org/10.1016/S1048-9843(02)00158-3

Nanus, B. (1992). Visionary leadership: Creating a compelling sense of direction for your organization. Jossey-Bass.

OECD. (2019). Leadership for 21st century learning. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/566f1a03-en

Palus, C. J., & Horth, D. M. (2017). The leader’s edge: Six creative competencies for navigating complex challenges. Center for Creative Leadership.

Petrie, N. (2011). Future trends in leadership development: A white paper. Center for Creative Leadership. https://www.ccl.org/articles/white-papers/future-trends-in-leadership-development/

Salmon, G. (2013). E-tivities: The key to active online learning (2nd ed.). Routledge.

Senge, P. M. (2006). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York, NY: Doubleday.

Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. San Francisco, CA: Jossey-Bass.

UNESCO. (2016). UNESCO competency framework. UNESCO: Paris

Volberda, H. W., Van den Bosch, F. A. J., & Heij, C. V. D. (2013). Management innovation: Management as fertile ground for innovation. Springer.

West, M. A., & Anderson, N. R. (1996). Innovation in top management teams. Journal of Applied Psychology, 81(6), 680–693. https://doi.org/10.1037/0021-9010.81.6.680