ความหมายที่สะท้อนความเชื่อเกี่ยวกับสิริมงคลบนแผ่นป้ายชื่อร้านค้าภาษาจีน ในจังหวัดกาญจนบุรี MEANINGS REFLECTING BELIEFS IN AUSPICIOUSNESS ON CHINESE-NAMED SHOPS IN KANCHANABURI PROVINCE
คำสำคัญ:
ป้ายชื่อร้านค้าภาษาจีน, ความหมาย, จังหวัดกาญจนบุรีบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ลักษณะการใช้ภาษาจีนในการตั้งชื่อร้านค้าในจังหวัดกาญจนบุรี และ 2) วิเคราะห์ความหมายที่สะท้อนความเชื่อที่เป็นสิริมงคลบนแผ่นป้ายชื่อร้านค้าภาษาจีนในจังหวัดกาญจนบุรี เก็บข้อมูลจากการลงพื้นที่สัมภาษณ์เจ้าของธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีนในเขตชุมชนของ 3 อำเภอ ในจังหวัดกาญจนบุรี ได้แก่ อำเภอเมืองกาญจนบุรี อำเภอท่าม่วง และอำเภอท่ามะกา ทั้งหมด 68 ร้าน วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า 1) ลักษณะชื่อร้านค้าภาษาจีนในจังหวัดกาญจนบุรี ส่วนใหญ่เขียนด้วยรูปแบบอักษร楷书 (kǎishū ข่ายซู) ลักษณะการเรียงอักษรส่วนใหญ่จากขวาไปซ้าย จำนวนพยางค์ของป้ายร้านค้าที่พบมากที่สุด คือ 3 พยางค์ รูปแบบชื่อร้านค้าส่วนใหญ่ใช้ชื่อบุคคล เมื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบชื่อร้านค้าภาษาจีนและภาษาไทย พบว่าส่วนใหญ่เป็นคำเดียวกันและมีความหมายเหมือนกัน โดยใช้วิธีการเขียนทับศัพท์ หรือใช้คำที่มีเสียงใกล้เคียงกัน หรือการแปลความหมาย 2) ชื่อร้านค้าภาษาจีนในจังหวัดกาญจนบุรีมีหน่วยคำที่มีความหมายสะท้อนความเชื่อที่เป็นสิริมงคลทั้งหมด 53 หน่วยคำ เจ้าของธุรกิจให้ความสำคัญกับการตั้งชื่อร้านค้าที่มีความเป็นสิริมงคลต่อการดำเนินธุรกิจ สามารถจัดกลุ่มความหมายได้ 8 กลุ่ม เรียงลำดับจากมากไปน้อย ดังนี้ กลุ่มความเจริญรุ่งเรืองและความสำเร็จ กลุ่มความสุขและความสงบ กลุ่มทรัพย์สินและความมั่งคั่ง กลุ่มการเกิดและความยั่งยืนของชีวิต กลุ่มกิริยาและคุณลักษณะ กลุ่มชาติพันธุ์ กลุ่มความเป็นใหญ่ กลุ่มลำดับและจำนวน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ประพิณ มโนมัยวิบูล. (2554). ชุมชนจีนในประเทศไทย: หลากหลายสำเนียงจีน. วารสารราชบัณฑิตยสถาน, 36(4), 539-552. สืบค้นจาก http://www.royin.go.th/royin2014/upload/246/FileUpload/2466_6110.pdf
สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดกาญจนบุรี. (2556). ข้อมูลพื้นฐานในพื้นที่จังหวัด. ใน รายงานผลการดำเนินงาน ภารกิจงานที่ได้รับมอบหมายจากสำนักเฝ้าระวังทางวัฒนธรรมและประชาสัมพันธ์ สำนักงานปลัดกระทรวงวัฒนธรรม จังหวัดกาญจนบุรี ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2556. หน้า 3. กาญจนบุรี: สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดกาญจนบุรี.
เธียรชัย เอี่ยมวรเมธ. (2549). พจนานุกรมจีน-ไทย ฉบับใหม่. พิมพ์ครั้งที่ 16-17. กรุงเทพฯ: อมรการพิมพ์.
สมชาย สำเนียงงาม. (2545). ลักษณะภาษาที่แสดงความเปลี่ยนแปลงของความเชื่อเกี่ยวกับสิริมงคลและกาลกิณีในชื่อของคนไทย. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาอักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต (ภาษาไทย). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุภัทรา โยธินศิริกุล. (2561, กรกฎาคม-ธันวาคม). การศึกษาชื่อร้านทองคำภาษาจีนชองชาวไทยเชื้อสายจีนในกรุงเทพฯ. วารสารภาษา ศาสนา และวัฒนธรรม, 7(2), 202-230.
นควัฒน์ สาเระ. (2557). การตั้งชื่อร้านค้าในจังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส: ความสัมพันธ์ระหว่างชื่อร้านค้ากับวิถีชีวิตด้านการทำมาหากิน (การค้า). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนันสนุนการวิจัย.
สุวรรณา ตั้งทีฆะรักษ์. (2557, มกราคม-มิถุนายน). การศึกษาเปรียบเทียบความหมายของชื่อร้านที่สะท้อนความเชื่อเกี่ยวกับสิริมงคลของคนไทยและคนจีน. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ, 15(30), 45-57.
เมชฌ สอดส่องกฤษ. (2555, กรกฎาคม-ธันวาคม). การสำรวจและศึกษาวิเคราะห์ชื่อร้านค้าภาษาจีนของชาวไทยเชื้อสายจีนในเขตอำเภอเมืองจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 8(2), 59-89.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ อยู่ภายใต้การอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 4.0 International (CC-BY-NC-ND 4.0) เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น โปรดอ่านหน้านโยบายของวารสารสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเข้าถึงแบบเปิด ลิขสิทธิ์ และการอนุญาต