Principal components for Community Strength Support : A Case Study of Communities in Nonthaburi

Main Article Content

วสันต์ ฉายรัศมีกุล

Abstract

The objective of this research was to study the principal components of the community strength support: a case study of communities in Nonthaburi. There are 1,193,711 populations who live in Nonthaburi. The sample size that was determined 20 times of variables consisted of 500 samples who were gathered the data from the accidental selection according to the proportions of each sample for each sub-district in Nonthaburi. The research instrument was the questionnaire with the total reliability at .932. The statistics was analyzed by Exploratory Factor Analysis. The finding of this research was revealed that there are six principal components of the community strength support in Nonthaburi: the first component was social component, the second component was community leader, the third component was community participation, the fourth component was self-reliant ability, the fifth component was human relations of people in the community, and the six components was potentiality of people in the community

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
ฉายรัศมีกุลว. (2018). Principal components for Community Strength Support : A Case Study of Communities in Nonthaburi. Journal of Yanasangvorn Research Institute Mahamakut Buddhist University, 9(1), 38-48. Retrieved from https://so04.tci-thaijo.org/index.php/yri/article/view/173240
Section
Research Article

References

กันตินันท์ สิริวัฒนาพรรณ. (2556). ปัจจัยส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชน บ้านท่าส้มป่อย ตำบลทุ่งฝาย อำเภอเมืองลำปาง. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ชลกร ศิรวรรธนะ. (2554). บทบาทของสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขตดินแดง ในการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนแฟลตดินแดง. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

นิธิ เอี่ยวศรีวงศ์. (2541). ชุมชนเข้มแข็ง ทุนทางสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนเพื่อสังคม.

ประเวศ วะสี. (2541). ประชาคมตำบล: ยุทธศาสตร์เพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจพอเพียง ศีลธรรม และสุขภาพ. กรุงเทพมหานคร: มติชน.

ไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม. (2541). ประชาคมตำบล. กรุงเทพมหานคร: สถาบันชุมชนท้องถิ่นพัฒนา.

มนตรี ศิริจันทร์ชื่น. (2545). ภาวะผู้นำในการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ศศิภา ปัญญาวัฒนาสกุล, ชมภูนุช หุ่นนาค, พลศักดิ์ จิรไกรศิริ, สมเจตน์ พันธูโฆษิต, (2559). การมีส่วนร่วมในการจัดการความรู้ชุมชน: กรณีเขื่อนไผ่ชะลอคลื่นในพื้นที่ชายฝั่งทะเลจังหวัดสมุทรสาคร. Veridian E-Journal ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 9 (3), 29-47.
สมบูรณ์ สุริยวงศ์. (2550). การวิเคราะห์องค์ประกอบ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

สุวิมล ติรกานันท์ (2555). การวิเคราะห์ตัวแปรพหุในงานวิจัยทางสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2555). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2555-2559). กรุงเทพมหานคร: สํานักนายกรัฐมนตรี.

สมบูรณ์ ธรรมลังกา. (2556). รูปแบบการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนโดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นฐานในจังหวัดเชียงราย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 15(2), 58-67.

สำนักงานจังหวัดนนทบุรี. (2560). บรรยายสรุปขัอมูลจังหวัดนนทบุรี. นนทบุรี: กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด. สืบค้น 15 มีนาคม, 2560, จาก http://nonthaburi.go.th.

อภิชัย พันธเสน. (2547). พุทธเศรษฐศาสตร์ : วิวัฒนาการ ทฤษฎี และการประยุกต์กับเศรษฐศาสตร์สาขาต่าง ๆ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์ พับลิชชิ่ง.

เอกศักดิ์ เฮงสุโข, (2557) ศักยภาพของชุมชนในการสร้างเสริมสุขภาพด้วยการออกกำลังกายของผู้สูงอายุ. วารสารวิจัย มสด สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์,10,129-142.

Joseph F. Hair, Jr. et al. (2010). Multivariate Data Analysis.Boston.