Factors Affecting Student’s Decision to Study Vocational Certificate at the College of Agriculture and Technology Bangsai Arts and Crafts centre, Phra Nakhon Si Ayutthaya
Keywords:
decision to continue studying, public relations media, vocational certificate, agricultural and technology collegeAbstract
The objectives of this study were (1) to examine the current state of public relations media and the decision to continue studying at the vocational certificate (VC) level among students at the College of Agriculture and Technology Bangsai Arts and Crafts Centre in Phra Nakhon Si Ayutthaya, (2) to compare their decisions based on demographic characteristics, and (3) to investigate the influence of public relations media on students’ decisions to continue studying. This quantitative research collected data from 121 students via questionnaires. The data were analyzed using descriptive statistics, and hypotheses were tested using the t-test, one-way analysis of variance, and multiple regression analysis.
The findings showed that most respondents were male, aged 15–18, residing outside Phra Nakhon Si Ayutthaya Province, with a previous GPA of 2.51–3.00, and predominantly enrolled in the Food and Nutrition program. Overall perception of public relations media was at a moderate level, with personal media and online media rated moderate, while print media was rated low. When comparing decisions to continue studying among different demographic groups, “domicile” had a statistically significant effect at the .05 level. Other factors including gender, age, previous GPA, and current majors showed no significant differences. Multiple regression analysis indicated that personal media and print media had a statistically significant influence on the decision to study further, whereas online media had no significant effect.
References
กระทรวงศึกษาธิการ สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. https://www.lampang.go.th/public60/EducationPlan2.pdf
กระทรวงศึกษาธิการ สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2562). หลักเกณฑ์และแนวปฏิบัติการจัดการอาชีวศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ และระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง. http://bsq2.vec.go.vec.go.th/document/การพัฒนาหลักสูตร/1.pdf
กระทรวงศึกษาธิการ สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2567). ข้อมูลพื้นฐาน สอศ. https://www.vec.go.th/th-th/หน่วยงานในสังกัด/สถานศึกษาในสังกัดสอศ/สถานศึกษาอาชีวศึกษารัฐบาล.aspx
กรภัทร รักเดช. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการลาออกของพนักงานในกรุงเทพมหานคร หลังสถานการณ์โควิด 19 [สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. https://hdl.handle.net/20.500.14740/52335
โกวิทย์ ประดิษฐ์ผล. (2563). ปัจจัยพยากรณ์การตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาโท สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. งานวิจัยกองบริหารการศึกษา, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
เขมญา คินิมาน, อาพันธ์ชนิต เจนจิต, ภัทรมนัส ศรีตระกูล, และสฎายุ ธีระวณิชตระกูล. (2564). ปัจจัยของการตัดสินใจศึกษาต่อระดับปริญญาตรีของนักศึกษาชั้นปีที่ 1: กรณีศึกษา มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในภาคตะวันออก. คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา. http://dspace.lib.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/4665
ชินีเพ็ญ มะลิสุวรรณ (2568). การเรียนรู้ตามสภาพจริงของนักศึกษาหลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิตในการบูรณาการการเรียนการสอนร่วมกับกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์. วารสารวิชาการ วิจัย และนวัตกรรม มสธ. (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 5(1), 19-34. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/InnovationStou/article/view/277964
ณฐวัฒน์ คณารักสมบัติ. (2558). การรับรู้สื่อประชาสัมพันธ์ของนักศึกษาที่มีผลต่อการตัดสินใจเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี สมุทรปราการ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 6(1), 55-66.
นรินธรณ์ กัลยาวงศ์. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อในสถาบันอาชีวศึกษาของนักศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาในเขตจังหวัดสกลนคร. วารสารบัณฑิตศึกษา, 14(65), 153-162.
นันท์ธนภัส อัศวณัฏฐกร. (2559). การรับรู้สื่อประชาสัมพันธ์และปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อของนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. กองทุนส่งเสริมงานวิจัย, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/3725
พิชญาภา โสรัตน์, นพดล อํานวยพรเลิศ, และกนกวรรธน์ เซี่ยงเจ็น. (2565). ความเห็นต่อปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาในระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยพะเยา ประจำปีการศึกษา 2565. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 4(3), 499-511.
พิชญาดา นวลสาย, ธิดารัตน์ จันทะหิน, และจิณณวัตร ปะโคทัง. (2563). การศึกษาสภาพปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเข้าศึกษาต่อในสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 20(1), 26-38.
วรรรณภา นิ่มอ่อน, และพัชนี เชยจรรยา. (2565). กลยุทธ์การสื่อสารและปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจศึกษาต่อระดับบัณฑิตศึกษาในมหาวิทยาลัยเปิดยุคดิจิทัล. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 26(3), 126-140. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jca/article/view/259163/174234
ราชบัณฑิตยสภา. (2557). ศัพท์ประชากรศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. http://legacy.orst.go.th/?knowledges=ประชากร-15ตุลาคม-2557
สุนทร นิลอรุณ, & บรรดิษฐ พระประทานพร. (2564). อิทธิพลของรูปแบบการสื่อสารที่มีต่อการตัดสินใจเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรีของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. วารสารกลยุทธ์และความสามารถทางการแข่งขันองค์กร, 1(1), 60-70.
อิศราภรณ์ ขวัญใจ. (2562). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อทัศนคติและแนวโน้มการศึกษาต่อมหาวิทยาลัยเอกชนขนาดใหญ่ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลของนักศึกษาปริญญาตรี [สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. https://hdl.handle.net/20.500.14740/27290
อลงกรณ์ อัมมวงศ์จิตต์. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเลือกเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรี ที่วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ [ปริญญานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ]. https://hdl.handle.net/20.500.14740/51794
Best, J. W. (1997). Research in education (8th ed.). Prentice Hall.
Miles, J., & Shevlin, M. (2001). Applying regression and correlation: A guide for students and researchers. Sage Publications.
Pedhazur, E. J. (1997). Multiple regression in behavioral research: Explanation and prediction (3rd ed.). Harcourt Brace.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 STOU Academic Journal of Research and Innovation (Humanities and Social Science)
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
