An รูปแบบการบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อสร้างและประเมินรูปแบบการบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด มีขั้นตอนดังนี้ 1) สร้างรูปแบบการบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด โดยการยกร่างและตรวจสอบร่างรูปแบบโดยการสนทนากลุ่ม (Focus Group) และ 2) ประเมินรูปแบบการบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด ด้วยการทดสอบไคสแควร์ (Chi-Square Test)
ผลการวิจัย พบว่า
- รูปแบบการบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด ประกอบด้วย 1) หลักการของรูปแบบ 2) วัตถุประสงค์ของรูปแบบ 3) กระบวนการดำเนินการรูปแบบ และ 4) เงื่อนไขความสำเร็จของการใช้รูปแบบ
- การประเมินรูปแบบการบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด ยืนยันได้ว่ามีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ในด้านความถูกต้อง (χ² =205.51**) ความเหมาะสม (χ² = 205.15**) ความเป็นไปได้ (χ² = 217.16**) และความเป็นประโยชน์ (χ² = 214.15**) ต่อโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2567). รายงานสถานการณ์เด็กนอกระบบการศึกษาในประเทศไทย. https://www.eef.or.th
จักรกฤษณ์ ปกรณ์. (2564). รูปแบบภาวะผู้นำดิจิทัลสำหรับผู้บริหารโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 12(1), 1-15.
จิราพร จาโนะ, วิรัช วิรัชนิภาวรรณ และสมพงษ์ ปั้นหุ่น. (2568). บทเรียนที่ได้เรียนรู้ในการเปลี่ยนผ่าน การวิเคราะห์เชิงบรรณมิติของการบริหารจัดการศึกษาในการโอนโรงเรียนไปยังองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระหว่างการกระจายอำนาจ. วารสารการบริหารการศึกษา, 14(2), 89-104.
ณภัสกร มณีพุทธวรสกุล, วสันต์ชัย กากแก้ว และธัญเทพ สิทธิเสือ. (2566). การพัฒนาระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน.วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 10(2), 45-58.
ณัฎฐกานต์ ญาติ และวรชัย วิภูอุปรโคตร. (2565). แนวทางการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 1. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี, 16(2), 78-92.
แดนไพร สีมาคาม. (2564). กลยุทธ์การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนอย่างมีประสิทธิผลสำหรับโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ธีรพงษ์สุขใส. (2564). รูปแบบภาวะผู้นำดิจิทัลสำหรับการบริหารโรงเรียนการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อให้สอดคล้องกับนโยบาย Thailand 4.0. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(3), 45-59.
บุญชม ศรีสะอาด. (2557). การวิจัยเพื่อแก้ปัญหาและพัฒนาผู้เรียน (พิมพ์ครั้งที่ 4). สุวีริยาสาส์น.
พชรกมล คำไวย์. (2567). รูปแบบการบริหารระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการปรับตัวของนักเรียนโรงเรียนประถมศึกษาเขตภาคเหนือตอนล่าง. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
ภูษณิศา คารวพงศ์. (2567). รูปแบบการบริหารเพื่อพัฒนาระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วชิราภรณ์ พวงจินดา และชุบัม พาทัก. (2565). การปฏิรูปการศึกษาท่ามกลางโควิด-19 ในประเทศไทย. วารสารนโยบายการศึกษา, 18(3), 112-128.
วราภรณ์ ทองสิริ, พระมหาสกุล มหาวีโร และฉัตรชัย ศิริกุลพันธ์. (2566). ปัญหาการบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 14(1), 112-125.
ศรัณย์ เปรมสุข. (2566). การพัฒนารูปแบบบริหารเชิงกลยุทธ์ระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อเสริมสร้างคุณภาพของนักเรียนมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). คู่มือการคัดเลือกสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษาเพื่อรับรางวัลระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน ประจำปี 2567. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2568). คู่มือการดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย. https://www.obec.go.th
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2567). นโยบายและยุทธศาสตร์การศึกษาไทย พ.ศ. 2568-2569. พริกหวานกราฟฟิค.https://www.onec.go.th
Browning, M. H., & Adrian, M. (2022). Building a community of care: Creating systems to support student mental health in a charter school. Journal of School Mental Health, 14(2), 234-251. https://doi.org/10.1007/s12310-021-09482-3
Coburn, C. E., & Penuel, W. R. (2016). Research-practice partnerships in education: Outcomes, dynamics, and open questions. Educational Researcher, 45(1), 48-54. https://doi.org/10.3102/0013189X16631750
Costa, P., Castaño-Muñoz, J., &Kampylis, P. (2022). The impact of digital technologies on education and factors influencing schools' digital capacity and transformation. European Journal of Education, 57(2), 209-225. https://doi.org/10.1111/ejed.12490
Eisenberg, D., Krausen, K., & Caparas, A. (2024). Building sustainable systems of care for student mental health in California schools. School Mental Health, 16(1), 89-104. https://doi.org/10.1007/s12310-023-09612-8
Gagliardi, A. R., Brouwers, M. C., Palda, V. A., Lemieux-Charles, L., & Grimshaw, J. M. (2015). Developing a checklist for guideline implementation planning: Review and synthesis of guideline development and implementation advice. Implementation Science, 10(1), 1-13. https://doi.org/10.1186/1748-5908-10-19
Gunderson, K. (2023). Using restorative circles in schools to address student truancy. Journal of School Counseling, 21(4), 1-28.
Moore, S. A., Scott, K., Thomas, R., Bardach, S. H., Browne, D. T., Patte, K. A., Ferro, M. A., & Sample, P. L. (2024). A framework for conceptualizing and organizing child and youth mental health services and supports. Administration and Policy in Mental Health and Mental Health Services Research, 51(1), 156-172. https://doi.org/10.1007/s10488-023-01312-9
Patton, M. Q. (2008). Utilization-focused evaluation (4th ed.). Sage Publications.
Tyler, R. W. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. University of Chicago Press.
Vangrieken, K., Dochy, F., Raes, E., &Kyndt, E. (2017). Teacher communities as a context for professional development: A systematic review. Teaching and Teacher Education, 61, 47-59. https://doi.org/10.1016/j.tate.2016.10.001
