โปงลาง : การประกวด พลวัต ขับเคลื่อนวัฒนธรรม

ผู้แต่ง

  • บุลากร สมไสย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
  • กฤษกร อ่อนละมุล มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

คำสำคัญ:

วงโปงลาง, ประวัติความเป็นมา, การประกวด

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำการศึกษาประวัติความเป็นมาของการประกวดวงโปงลาง ซึ่งเป็นดนตรีพื้นบ้านอีสานที่มีความนิยมอย่างกว้างขวาง ถือว่าเป็นศิลปวัฒนธรรมแขนงหนึ่งที่สำคัญของภาคอีสาน โดยการประกวดวงโปงลางนี้มีการประกวดมาแล้วมากกว่า 40 ปี โดยผู้วิจัยได้ศึกษาจากเอกสารการประกวดและสัมภาษณ์จากผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรีพื้นบ้านหลายท่าน ซึ่งเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ได้แก่แบบสำรวจ แบบสังเกต แบบสัมภาษณ์แบบเจาะลึก และแบบสนทนากลุ่ม ผลการศึกษาพบว่า แต่เดิมวงปงลางไม่มี การประกวดแต่นิยมเล่นเพื่อสาร้างความบันเทิงภายในหมู่บ้าน โดยนายเปลื้อง ฉายรัศมีเป็นผู้พัฒนาและนำโปงลางเข้ามาเล่นในหมู่บ้านซึ่งเป็นการประสมวงในรูปแบบวงโปงลางเป็น ครั้งแรกในราว พ.ศ. 2505 ประกอบไปด้วย โปงลาง พิณ แคน โหวด ซออีสาน กลอง ฉิ่ง ฉาบ และเริ่มมีการประกวดครั้งแรกใน พ.ศ. 2518 ที่สถานีวิทยุ 909 กรป. กลาง (กองอำนวยการกลางรักษาความปลอดภัยแห่งชาติ) จังหวัดสกลนคร ต่อมาใน พ.ศ. 2530 มีการจัดประกวดวงโปงลางในงานกาชาดจังหวัดกาฬสินธุ์ และในปีเดียวกันนี้ มีการประกวดวงโปงลางในงานศิลปหัตถกรรมนักเรียนเป็นครั้งแรก โดยมีการย้ายสนามการประกวดไปตามจังหวัดต่าง ๆ ของภาคอิสาน ต่อมาใน พ.ศ. 2549 มีการประกวดวงโปงลางชิงแชมป์ประเทศไทยเป็นครั้งแรก ซึ่งจัดโดยกรมพละศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวกีฬาและนันทนาการ และใน พ.ศ. 2551 มีการจัดการประกวดโปงลางรายการฟ้อนลำแคนคอนเทสต์เป็นครั้งแรก ซึ่งจัดโดยสำนักวัฒนธรรม และคณะศิลปกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่นโดยครั้งแรกได้จัดร่วมกับอีสานทีวี และมีการจัดการประกวดเป็นประจำทุกปีจนถึงปัจจุบัน

เอกสารอ้างอิง

งามพิศ สัตย์สงวน. (2542). การวิจัยทางมานุษยวิทยา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทรงคุณ จันทจร. (2553). ทฤษฎีวัฒนธรรมและสังคม. มหาสารคาม: สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสานมหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ทรงศักดิ์ ประทุมสินธุ์. (25 ตุลาคม 2563). ประวัติความเป็นมาของการประกวดวงโปงลาง. (นายบุลากร สมไสย, ผู้สัมภาษณ์)

นิยพรรณ วรรณศิริ. (2550). มานุษยวิทยาสังคมและวัฒนธรรม. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

บัวรอง พลศักดิ์. (2542). กระบวนการสืบสานดนตรีโปงลางในจังหวัดกาฬสินธุ์. ใน วิทยานิพนธ์ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวัฒนธรรมศึกษา. มหาวิทยาลัยมหิดล.

พัทยา สายหู. (2531). การส่งเสริมและเผยแพร่วัฒนธรรมพื้นบ้านไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ.

วัชระ เมธาศุภสวัสดิ์. (2556). ประวัติ พัฒนาการ และรูปแบบการแสดงของวงโปงลางวิทยาลัยนาฏศิลปกาฬสินธุ์. ใน สารนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาการดนตรีและนาฏศิลป์. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

วิญญู ผิวรัตน์. (2558). วงโปงลาง : การสร้างมาตรฐานศิลปะการแสดงพื้นบ้านอีสาน. ใน ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สุกัญญา ทองทิพย์. (2558). แนวทางการพัฒนาสู่ความสำเร็จของวงโปงลางระดับมัธยมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. ใน วิทยานิพนธ์ดุริยางคศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดุริยางคศิลป์. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

เสกสรรค์ โสดเสียว. (2554). กระบวนการสืบทอด และพัฒนาวงดนตรีพื้นบ้านอีสานของโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดขอนแก่น. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดุริยางคศิลป์. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

04/30/2022

รูปแบบการอ้างอิง

สมไสย บ., & อ่อนละมุล ก. (2022). โปงลาง : การประกวด พลวัต ขับเคลื่อนวัฒนธรรม. วารสารมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(4), 45–56. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/252737

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย