รูปแบบการจัดการเรียนการสอนภายใต้สภาวะวิกฤติ ของมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ
คำสำคัญ:
รูปแบบ, การเรียน, การสอน, สภาวะวิกฤติบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษารูปแบบการจัดการเรียนการสอน
2. เปรียบเทียบรูปแบบการจัดการเรียนการสอน และ 3. ศึกษาข้อเสนอแนะแนวทางในการส่งเสริมรูปแบบการจัดการเรียนการสอน ภายใต้สภาวะวิกฤติของมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาวิชาเอกสังคมศึกษา ปีการศึกษา 2568 จำนวน 148 คน เครื่องมือที่ใช้ แบบสอบถาม จำนวน 30 ข้อ มีค่าอำนาจจำแนก (r) ตั้งแต่ .638 ถึง .852 ค่าความเชื่อมั่นโดยใช้สัมประสิทธิ์แอลฟา (Alpha Coefficient) ตามวิธีของครอนบาค (Cronbach) ได้ค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .973 สถิติที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย,ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน,การทดสอบสมมุติฐานด้วยการทดสอบค่าที,(t–test,แบบ Independent Samples) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (F – test แบบ One-way ANOVA) และทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธีการของเชฟเฟ่ (Scheffe’) และวิเคราะห์เชิงพรรณนา (Descriptive Analysis) ผลการวิจัยพบว่า 1. รูปแบบการจัดการเรียนการสอนภายใต้สภาวะวิกฤติของมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ โดยรวมอยู่ในระดับมาก ความคิดเห็นสูงสุดคือ ด้านการเรียนในห้องเรียน ด้านที่มีความคิดเห็นต่ำสุด คือด้านการเรียนรูปแบบออนไลน์ 100% 2. ผลการเปรียบเทียบรูปแบบการจัดการเรียนการสอนภายใต้สภาวะวิกฤติของมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ จำแนกตามเพศ และชั้นปี โดยภาพรวมมีความคิดเห็นไม่แตกต่างกัน เมื่อจำแนกตามอายุ โดยภาพรวมมีความคิดเห็นแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 3. ข้อเสนอแนะแนวทางในการส่งเสริมรูปแบบการจัดการเรียนการสอนภายใต้สภาวะวิกฤติ พบว่า ควรส่งเสริมรูปแบบการจัดการเรียนการสอนที่สามารถนำไปใช้ให้เกิดทักษะชีวิตอย่างน่าสนใจ ทั้งทางสื่อออนไลน์ เว็บไซต์ เพื่อให้เข้าถึงการจัดการเรียนการสอนอย่างมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
กัญณภัทร หุ่นสุวรรณ และสนิท วงปล้อมหิรัญ. (2563). การจัดการเรียนการสอนในความปรกติใหม่ในวิกฤตโควิด-19. วารสารนิสิตวัง, 22(2), 50-58.
เก็จกนก เอื้อวงศ์, ชูชาติ พ่วงสมจิตร์, นงเยาว์ อุทุมพร, กุลชลี จงเจริญ และฐิติกรณ์ ยาวิไชย จารึกศิลป. (2564). รูปแบบการจัดการเรียนรู้สำหรับนักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานที่ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์โควิด–19. รายงานการศึกษา. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ.
คณะกรรมการประกันคุณภาพภายในระดับอุดมศึกษา. (2560). คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษาภายในระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2557. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
เจษฎาวัลย์ ปลงใจ. (2561). จริยกับความเป็นครู. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตแพร่, 4 (1), 113-123.
ทองศิริ ก่ำแดง. (2567). พฤติกรรมการเรียนการสอนและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ก่อนและหลังสถานการณ์โควิด-19: กรณีศึกษาทัศนะของครูชั้นประถมศึกษาตอนปลาย. วิทยานิพนธ์ สังคมวิทยาและมานุษยวิทยามหาบัณฑิต. สาขาวิชาการวิจัยทางสังคม. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธกานต์ อานันโทไทย. (2563). Globish เผย 4 รูปแบบการเรียนรับ New Normal เพื่อการศึกษา. ออนไลน์. แหล่งที่มา : https://marketeeronline.co/archives/167674
ธรรมรัตน์ เม่งพัฒน์ และคณะ. (2565) ทักษะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(2), 65-76.
ธิติพล โทแก้ว. (2564). การพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนการสอนออนไลน์สำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม. วิทยานิพนธ์ศึกศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
นัฎฐาพร แสนจิตต์. (2565). การออกแบบนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ในสภาวะวิกฤติแบบคละชั้นเพื่อส่งเสริมพัฒนาการด้านอารมณ์และสังคมสำหรับเด็กปฐมวัย. วิทยานิพนธ์ศาสตรมหาบัณฑิต (วิทยาการเรียนรู้และนวัตกรรมการศึกษา). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
ยิ่งศักดิ์ เพชรนิล. (2560). แนวทางการพัฒนานวัตกรรมสื่อการสอนเพื่อพัฒนาความเป็นพลเมือง. วารสารนิติ รัฐกิจ และสังคมศาสตร์. 1(2), 19-33.
รินทร์ณฐา บวรวัชรเศรษฐ์ และวรางคณา โสมะนันทน์. (2564) การศึกษาการจัดการเรียนการสอนช่วงสถานการณ์ COVID-19 สำหรับนักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำ. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษาพิเศษ, 10(2), 121-135.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติพ.ศ.2560 - 2579. กรุงเทพฯ: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
