อาชญากรรมที่สรรค์สร้างจากการบริบาลงานสร้างสรรค์ (ลิขสิทธิ์)

Main Article Content

สุวิทย์ รัตนสุคนธ์
สุมนทิพย์ จิดสว่าง

บทคัดย่อ

งานสร้างสรรค์เป็นงานที่เกิดจากภูมิปัญญาของมนุษย์ ลิขสิทธิ์เป็นงานสร้างสรรค์ เป็นสิทธิผูกขาดทางแพ่งและเป็นสิทธิทรัพย์สินทางปัญญาประเภทหนึ่ง ถ้าบุคคลใดล้ำสิทธิโดยนำเอาลิขสิทธิ์ไปแสวงหาประโยชน์โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของ ถือเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์จำต้องรับผิดเพื่อความเสียหายในทางแพ่ง แต่ในปัจจุบันการเอาลิขสิทธิ์ของบุคคลอื่นในสังคมไทยไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ผู้ละเมิดอาจต้องโทษทางอาญาตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 (แก้ไขเพิ่มเติม) ซึ่งเป็นมาตรการทางอาญาที่มีผลกระทบต่อต่อผู้ละเมิดโดยตรง ทั้งนี้ ก็เพื่อจะบริบาล (คุ้มครอง) งานอันมีลิขสิทธิ์และผู้ละเมิดอาจจะกลายเป็นอาชญากรได้เช่นเดียวกัน ความเป็นอาชญากรรมในกรณีนี้เกิดขึ้นจากบริบททางสังคมแบบปัจเจกชนนิยม เศรษฐกิจลัทธิทุนนิยมและบริโภคนิยม ปรากฏการณ์พันธกรณีระหว่างประเทศและการประกอบสร้างของสังคม โดยเฉพาะการใช้มาตรการการลงโทษทางอาญาแก่ผู้ล้ำสิทธิซึ่งถูกตีตราว่าเป็นผู้ละเมิด ทั้งนี้ เพราะลิขสิทธิ์เป็นทรัพย์สินส่วนตัวที่เกิดจากภูมิปัญญาของมนุษย์ มีเอกลักษณ์ตัวตนแตกต่างไปจากทรัพย์สินที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติหรือสืบเนื่องจากธรรมชาติ เป็นทรัพย์สินที่ล้ำค่า ต้องหวงกัน ไม่อาจแบ่งปันแก่กันได้เว้นแต่มีค่าตอบแทน เมื่อมีการละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการละเมิดต่อสิทธิส่วนตัวของเจ้าของด้วยผู้ละเมิดจะต้องถูกลงโทษอย่างรุนแรง ซึ่งสังคมไทยเชื่อว่ามาตรการที่สร้างความรุนแรงและมีสภาพบังคับได้ในทางปฏิบัติมากที่สุด คือ การลงโทษทางอาญา วิธีการให้ได้มาซึ่งความเข้าใจในบริบท ปรากฏการณ์การประกอบสร้างให้เกิดอาชญากรรมจากการใช้งานลิขสิทธิ์จะต้องใช้วิธีการศึกษาและการวิเคราะห์วาทกรรม ภายใต้บริบทและปรากฏการณ์ที่มิได้เกิดจากการประกอบสร้างของมนุษย์โดยตรง ลิขสิทธิ์เป็นทรัพย์สินที่มีอัตลักษณ์ตัวตนพิเศษแตกต่างไปจากทรัพย์สินตามธรรมชาติหรือสืบเนื่องจากธรรมชาติขึ้นมาได้ก็ด้วยอาศัยแนวคิด ทฤษฎีในบริบทของสังคมโลก การบริโภคอัตลักษณ์ ส่วนในสังคมไทยนอกจากอาศัยบริบทและปรากฏการณ์ของโลก ดังกล่าวแล้ว ความก้าวหน้าของเทคโนโลยีการพิมพ์ซึ่งสามารถทำสำเนางานเขียนได้โดยไม่จำกัดเป็นปัจจัยผลักดันที่สำคัญยิ่ง ส่วนการสร้างอัตลักษณ์ตัวตนให้แก่ลิขสิทธิ์โดยมนุษย์เกิดจากการสร้างความรุนแรงด้วยการนำมาตรการลงโทษทางอาญามาบังคับใช้อย่างเข้มข้น การสร้างความเป็นอื่น การปิดฉลากตีตรา การปฏิบัติการร่วมกันของเจ้าหน้าที่ภาครัฐและเอกชน การยึด การริบและการทำลายผลิตภัณฑ์ที่ละเมิดลิขสิทธิ์ รวมทั้งการสร้างความชอบธรรมมาตรการทางอาญามาปรับใช้โดยไม่ได้คำนึงถึงเจตนาร้ายในการ  กระทำ การนำมาใช้อย่างเหมารวมโดยไม่แยกแยะวิธีการความรุนแรงที่เกิดขึ้นและขนาดของความเสียหายที่เกิดจากการกระทำ การกระทำความผิดที่มีสังคมอื่น ๆ ผนวกรวมเข้ากับการประกอบสร้างของสังคมไทยทำให้ลิขสิทธิ์มีอัตลักษณ์ตัวตนพิเศษที่ทุกคนในสังคมพึงให้ความเคารพยำเกรงและไม่พึงกระทำละเมิด หากฝ่าฝืน จะต้องได้รับโทษอย่างสาสมด้วยการนำเอาโทษหนักขึ้นโดยไม่ได้คำนึงถึงข้อเท็จจริงแห่งองค์ประกอบของการกระทำ การนำมาตรการทางอาญามาปรับใช้กับการละเมิดที่มีความรุนแรงมากกว่าแนวทางของกฎเกณฑ์สากล อีกทั้งยังเน้นการป้องกันปราบปราม การป้องปรามมากกว่าความชอบธรรมในการลงโทษตามกระบวนการยุติธรรมเกินความจำเป็น ปฏิบัติการเหล่านี้ล้วนแต่นำไปสู่การสร้างอาชญากรรมขึ้นในสังคมไทยอย่างล้นหลาม ส่วนการลดความเป็นอาชญากรรมลงรัฐควรดำเนินการผ่านมาตรการด้านการส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ การเข้าถึงลิขสิทธิ์ของคนด้อยโอกาส  การลดอัตราภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาลง การให้สินเชื่อดอกเบี้ยต่ำแก่    ผู้สร้างสรรค์ การส่งออกวัฒนธรรมการสร้างสรรค์ รวมทั้งการสร้างความเข้าใจในการใช้ลิขสิทธิ์อย่างถูกต้องเป็นธรรม 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
รัตนสุคนธ์ ส. ., & จิดสว่าง ส. (2023). อาชญากรรมที่สรรค์สร้างจากการบริบาลงานสร้างสรรค์ (ลิขสิทธิ์) . วารสารกระบวนการยุติธรรม, 16(3), 51–72. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JTJS/article/view/260926
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมทรัพย์สินทางปัญญา. (2562). คู่มือการปฏิบัติงานป้องปรามการละเมิดทรัพย์สินทางปัญญาด้านลิขสิทธิ์ และเครื่องหมายการค้า บทที่ 4 แนวทางการปฏิบัติงานป้องกันและปราบปรามการละเมิดทรัพย์สินทางปัญญา. ค้นเมื่อ 16 สิงหาคม 2565, จาก http://www.ipthailand.go.th/images/2562/Suppress/lesson4.pdf

จารุณี ศิริพันธุ์. (2558). วาทกรรมเกี่ยวกับสารเสพติด : ปฏิบัติการทางสังคมวัฒนธรรม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

จุมพล ภิญโญสินวัฒน์ และภูมินทร์ บุตรอินทร์. (2561). ประวัติศาสตร์และแนวคิดเกี่ยวกับทรัพย์สินทางปัญญา (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เดือนตุลาคม.

ไชยยศ เหมะรัชตะ. (2545). คำอธิบายกฎหมายลิขสิทธิ์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: BJ เพลท โปรเซสเซอร์.

ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2557). รัฐศาสตร์แนววิพากษ์ (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สามลดา.

ผู้จัดการออนไลน์. (2563). คดีละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ไทยปี 62 เพิ่มจำนวนแต่มูลค่าลดฮวบ BSA เริ่มศึกษา“ของเถื่อนบนคลาวด์”. ค้นเมื่อ 18 สิงหาคม 2565, จาก https://mgronline.com/cyberbiz/detail/9630000011789

ไพเราะ เบญจกุล. (2552). หยุด ! การขโมยคัดลอกผลงานผู้อื่น. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีสรรพสิทธิประสงค์, 7(2), 1-8.

ภูมินทร์ บุตรอินทร์. (2563). เอกสารคำสอนวิชาทรัพย์สินทางปัญญา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ภูมินทร์ บุตรอินทร์. (ม.ป.ป.). โทษทางอาญากับการล่วงสิทธิในกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา. วารสารนิติศาสตร์, 37(4), 735-765.

สามชาย ศรีสันต์. (2561). On Critical Discourse Analysis – ว่าด้วยการวิเคราะห์วาทกรรมแนววิพากษ์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ภาพพิมพ์.

อดิเทพ พันธ์ทอง. (2565). ความเป็นมาของกฎหมาย “ลิขสิทธิ์” และ “หลักสากล” ในกฎหมายลิขสิทธิ์ไทย. ค้นเมื่อ 18 สิงหาคม 2565, จาก https://www.silpa-mag.com/history/article_786

อัครพนธ์ เอี้ยวรัตนวดี. (2562). วาทกรรม “กัญชา” ในสังคมไทย : กัญชายาเสพติด กัญชาการแพทย์. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Akurugoda, C., L. (2013). Biopiracy and its impact on biodiversity: A critical analysis with special reference to Sri Lanka. International Journal of Business, Economics and Law, 2(3), 48-52. Retrieved Aprill 21, 2022 from https://www.semanticscholar.org/paper/BIO-PIRACY-AND-ITS-IMPACT-ON-BIO-DIVERSITY%3A-A-WITH- Akurugoda/cba27a3e53dc64dbfa7674ec189516f017715608

Introsociobuu. (2558). Introduction to Sociology แนวคิดสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา. ค้นเมื่อ 15 สิงหาคม 2565, จาก https://issuu.com/introsociobuu/docs/intro_sociology_week6_--_14.9.58

Manta, I. D. (2019). Explaining criminal sanctions in intellectual property law. Retrieved August 14, 2022, from https://www.law.nyu.edu/sites/default/files/upload_documents/Irina%20Manta.pdf

May, C., & Sell, S. K. (2006). Intellectual property rights a critical history the first edition. The United States of America: Lynne Rienner Publishers.

Roy, K. (2017). Competition Law & Intellectual Property Rights : A Dialogue of Convergence. Retrieved Aprill 21, 2022, from http://www.mucweburdwan.org