CHANGE MANAGEMENT MODEL FOR IMPLEMENTING THAILAND 4.0 POLICY
Keywords:
Change management, Change management model, Thailand 4.0Abstract
This paper presents a change management model that supports the implementation of the government policy of Thailand 4.0. To guide this study, four questions were posed: 1) “What is Thailand 4.0?”, 2) “What are the guidelines for managing change to support the implementation of Thailand 4.0 policy?” 3) “What is the change management model recommended for the implementation of Thailand 4.0 policy?”, and 4) “How may the selected change management model be applied to support the implementation of Thailand 4.0 policy?”. To answer these four questions, this paper is divided into seven parts: 1) Introduction to the objectives and significance of the problem; 2) The concept of Thailand 4.0; 3) The change management guidelines that support the implementation of Thailand 4.0 policy; 4) The change management model recommended for the implementation of Thailand 4.0 policy; 5) The application of the selected change management model that supports the implementation of Thailand 4.0 policy; 6) Discussion and Conclusions, and 7) Recommendations.
References
คมชัดลึก. (2561). งานวิจัยไทยขาดคุณภาพยากจะเป็น 4.0. สืบค้นเมื่อ 19 เมษายน 2561, จาก http://www.komchadluek.net/ news/edu-health/297477
จำเนียร จวงตระกูล. (2560). การปฏิรูปค่านิยมของสังคมไทยเพื่อนำประเทศไทยสู่สังคมประชาธิปไตย. Journal of HR Intelligence, 12(2), 96-119.
_______. (เมษายน 5, 2561). ทิศทางของนักพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ตามนโยบายประเทศ ไทย 4.0. คำบรรยาย. กรุงเทพมหานคร : คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ชนินทร เพ็ญสูตร. (2560) ประเทศไทย 4.0 บริบททางเศรษฐกิจและการเมือง, วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 8(1), 67-69.
ไทยรัฐ. (2561). ระดมพลช่วยดันไทยแลนด์ 4.0 ตั้งบอร์ด-ปรับมายด์เซ็ตคนไทยปลดล็อกอุปสรรค. สืบค้นเมื่อ 6 เมษายน 2561, จาก https://www.thairath.co.th/content/1041790
ประเทศไทย 4.0. (2561). Thailand 4.0. สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2561, จาก http://www.admissionpremium. com/content/1377
พงศ์พิพัฒน์ ปัญชานนท์. (2017). วิเคราะห์ไทยแลนด์ 4.0 : วิสัยทัศน์ชาติที่ยังขาดรายละเอียด. สืบค้นเมื่อ 19 เมษายน 2561, จาก http://www.bbc.com/thai/thailand-38527250
พัทรวดี เพิ่มพูน. (2560). บัวสี่เหล่า. สืบค้นเมื่อ 22 ตุลาคม 2560, จาก https://phatpark.wordpress.com
โมเดล ‘ประเทศไทย 4.0’. (2561). ขับเคลื่อนประเทศไทยด้วยนวัตกรรม. สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2561, จาก https://www.mmthailand.com/โมเดล-ประเทศไทย4-0/
เศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาเศรษฐกิจไทย. (2561). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2561, จาก https://sites.google.com/ site/kruchaiyooooo/sersthkic-phx-pheiyng-kab-kar-phathna-sersthkic-thiy/3-phaen-phathna-sersthkic-laea-sangkhm-haeng-chati
สภาพัฒน์. (2561). สภาพัฒน์คาดปี 60 จีดีพีไทยโต 3-4% ชี้เครื่องยนต์เศรษฐกิจจุดติดทุกตัว. สืบค้นเมื่อ 7 เมษายน 2561, จาก https://www.khaosod.co.th/economics/news_226434
สมเกียรติ ตั้งกิจวานิชย์. (2559). ท้องถิ่นในยุคประเทศไทย 4.0. ปาฐกถาพิเศษ “ท้องถิ่นในยุคประเทศไทย 4.0” งานเวทีท้องถิ่นไทยปี 2559. สืบค้นเมื่อ 6 เมษายน 2561, จาก https://www.youtube.com/watch?v= JR19q_qdyl0
สุวิทย์ เมษินทรีย์. (2561). แนวคิดประเทศไทย 4.0. สืบค้นเมื่อ 6 เมษายน 2561, จาก http://planning2. mju.ac.th/goverment /20111119104835_planning/Doc_25590823143652_35 8135.pdf
Ahmad, M. H., Ismail, S., Rani., Wan Nurul Mardiah Wan Mohd, & Wahab, M. H. (2017). Trust in Management, Communication and Organizational Commitment: Factors Influencing Readiness for Change Management in Organization. The 2nd International Conference on Applied Science and Technology 2017 (ICAST'17). Kedah : Malaysia.
Armenakis, A. A., Harris, S. G., & Mossholder, K. W. (1993). Creating readiness for organizational change. Human Relations, 46(6), 623-681.
_______. (2000). Creating Readiness for Organizational Change. In W. L. French, C. H. Bell & R. A. Zawacki (Eds.), Organization Development and Transformation (5th ed., pp. 327-341). Boston : McGraw-Hill Company Inc.
Armstrong, M. (2010). Armstrong's Essential Human Resource Management Practice: A Guide to People Management. London : Kogan Page.
Arunmas, P. (2018). Thailand 4.0 : Rise of the Machines?. Retrieved April, 19, 2018, from https://www.bangkokpost.com/business/news/1407570/thailand-4-0-rise-of-the-machines
Baxter, W. (2017). Thailand 4.0 and the Future of Work in the Kingdom. Retrieved April, 19, 2018, from http://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/---dgreports/dcomm/documents/meetingdocument/ wcms_549062.pd
Blouin, D. (2017). Why ‘Thailand 4.0’ AmItions are No Longer Laughing Matter. Retrieved April, 19, 2018, from http://www.khaosodenglish.com/news/business/2017/07/24/thailand-4-0-ambitions-no-laughing-matter/
Buasuwan, P. (2018). Rethinking Thai higher education for Thailand 4.0. Asian Education and Development Studies, 7(2), 157-173.
By, R. T. (2005). Organizational Change Management: A Critical Review. Journal of Change Management, 5(4), 369-380.
Congruence Model. (2017). The Congruence Model. Retrieved October, 23, 2017, from https://leg4. wikispaces.com/Congruence+Model
Goncalves, J. M., & Goncalves, R. J. D. S. (2012). Overcoming resistance to changes in information technology organizations. Paper presented at the CENTERIS 2012-Conference on ENTERprise Information Systems/HCIST 2012-International Conference on Health and Social Care Information Systems and Technology. Procedia Technology, 5, 293-301.
Hiatt, J. M. (2006). ADKAR: A Model for Change in Business, Government and Our Community Loveland, Colorado : Prosci Research.
Hofstede, G. (1984). Culture's Consequences: International Differences in Work-Related Values. London : Sage.
Holt, D. T., Armenakis, A. A., Field, H. S., & Harris, S. G. (2007). Readiness for Organizational Change: The Systematic Development of a Scale. The Journal of Applied Behavoral Science, 43(2), 232-255.
Joungtrakul, J. (2009). Industrial Democracy and Best Practice in Thailand. Saarbrucken, Germany : LAP Lambert Academic Publishing AG & Co. KG.
_______. (2010). The Strike: A Concerted Industrial Action In Thailand, Strike vesus Lockout, Labour Dispute Prevention and Settlement, Cultural Based Industrial Democracy. Saarbrucken, Germany : LAP Lambert Academic Publishing AG & Co. KG.
_______. (2016). Making Change Last: Is It an Impossible Task in Thailand. AFBE Journal, 9(1), 34-52.
Joungtrakul, J., & Allen, B. M. (2011). Cultural Dimensions of Business Management in Thailand. Paper presented at the East Asia Watch 2011, 1st Academic International Conference: Cross-Cultural Studies and Management in East Asia Bangsaen, Chonburi, Thailand.
Joungtrakul, J., & Sheehan, B. (2013). Industrial Relations Values: A Comparative Study of Western and an AEC Member Country Values-Thailand. (In press). Annual Report of the Working Committee on Labour and Social Welfare of the National Economic and Social Advisory Council. Bangkok : National Economic and Social Advisory Council.
Joungtrakul, J., & Teparagul, O. (2012). Social dialogue in Thailand. In C. Perryer & D. Plowman (Eds.), Business Development in Asia (pp. 149-156). Broadway, Western Australia : Juniper Press Asia.
Kotter, J. P. (2002). The Heart of Change: Real-life Stories of How People Change their Organizations. Boston, Mass : Harvard Business School Press.
_______. (2007). Leading Change: Why Transformation Efforts Fail. January 2007 (Best of HBR), 1-11.
_______. (2012). Leading Change. Boston, Mass : Harvard Business Review Press.
_______. (2016). The 8-Step Process for Leading Change. Retrieved May 31, 2016, from Kotter International
Kreitner, R. (2007). Management (10th ed.). Boston, MA.: Houghton Mifflin Company.
Lawlor, K. B., & Homyak, M. J. (2012). Smart Goals: How the Application of Smart Goals Can Contribute to Achievement of Student Learning Outsomes. Development in Business Simulation and Experimental Learning, 39, 259-267.
Lewin, K. (1947). Frontiers in Group Dynamics: Concept, Method and Reality in Social Science; Social Equilibria and Social Change. Human Relations, 1(5), 5-41.
_______. (2000 orig. 1951). The Field Approach: Culture and Group Life as Quasi-Stationary Processes. In W. L. French, C. H. Bell & R. A. Zawacki (Eds.), Organization Development and Transformation: Managing Effective Change (5th ed., pp. 115). Boston : Irwin McGraw-Hill.
Lines, B. C., Sulivan, K. T., Smithwick, J. B., & Mischung, J. (2015). Overcoming resistance to cahnge in engineering and construction: Change management factors for owner organizations. International Journal of Project Management, 33, 1170-1179.
Mercer Delta Consulting LLC. (2003). The Congruence Model: A Roadmap for Understanding Organizational Performance. Retrieved October 23, 2017, from https://ldt.stanford.edu/-gwarman/Files/Congruence_Model.pdf
Nadler, D. A., & Tushman, M. L. (1980). Frameworks for Organizational Behavior-A model for diagnoseing organizational behavior : Applying a congruence perspective. Retrieved October 23, 2017, from https:///pdf.hs.colu,bia.edu/Congruence-Model.pdf
_______. (1989). Organizational Frame Bending: Principles for Managing Reorientation. The Academy of Management EXECUTIVE, 3(3), 194-204.
Promwong. (2018). Strategic Direction of Science, Technology and Innovation [STI] for Competitivens and Human Resources Deeloment. Retrieved April 19, 2018, from https://mail.google.com/mail/u/0/#inbox/162d181547abf433
Rogers, E. M. (1983). Diffusion of Innovations (3 ed.). New York : The Free Press.
Swanson, R. A., & Holton III, E. F. (2001). Foundations of Human Resource Development. San Francisco : Berrett-Koehler.
The Prosci ADKAR Model. (2017). What is the ADKAR Model?. Retrieved October 22, 2017, from https://www.prosci.com/adkar/adkar-model
The Prosci definition. (2018). The Prosci definition of change management. (2018). Retrieved April 19, 2018, from https://www.prosci.com/change-management/thought-leadership-library/change-management-definition
Ulrich, D., Allen, J., Brockbank, W., Younger, J., & Nyman, M. (2009). HR Transformation: Building Human Resources from the Outside In. New York : McGraw Hill.
Yilmaz, D., & Kilicoglu, kG. (2013). Reistance to change and ways to reducing resistance in educational organizations. European Journal of Research on Education, 1(1), 14-21.
จำเนียร จวงตระกูล. (2560). การปฏิรูปค่านิยมของสังคมไทยเพื่อนำประเทศไทยสู่สังคมประชาธิปไตย. Journal of HR Intelligence, 12(2), 96-119.
_______. (เมษายน 5, 2561). ทิศทางของนักพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ตามนโยบายประเทศ ไทย 4.0. คำบรรยาย. กรุงเทพมหานคร : คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ชนินทร เพ็ญสูตร. (2560) ประเทศไทย 4.0 บริบททางเศรษฐกิจและการเมือง, วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 8(1), 67-69.
ไทยรัฐ. (2561). ระดมพลช่วยดันไทยแลนด์ 4.0 ตั้งบอร์ด-ปรับมายด์เซ็ตคนไทยปลดล็อกอุปสรรค. สืบค้นเมื่อ 6 เมษายน 2561, จาก https://www.thairath.co.th/content/1041790
ประเทศไทย 4.0. (2561). Thailand 4.0. สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2561, จาก http://www.admissionpremium. com/content/1377
พงศ์พิพัฒน์ ปัญชานนท์. (2017). วิเคราะห์ไทยแลนด์ 4.0 : วิสัยทัศน์ชาติที่ยังขาดรายละเอียด. สืบค้นเมื่อ 19 เมษายน 2561, จาก http://www.bbc.com/thai/thailand-38527250
พัทรวดี เพิ่มพูน. (2560). บัวสี่เหล่า. สืบค้นเมื่อ 22 ตุลาคม 2560, จาก https://phatpark.wordpress.com
โมเดล ‘ประเทศไทย 4.0’. (2561). ขับเคลื่อนประเทศไทยด้วยนวัตกรรม. สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2561, จาก https://www.mmthailand.com/โมเดล-ประเทศไทย4-0/
เศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาเศรษฐกิจไทย. (2561). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2561, จาก https://sites.google.com/ site/kruchaiyooooo/sersthkic-phx-pheiyng-kab-kar-phathna-sersthkic-thiy/3-phaen-phathna-sersthkic-laea-sangkhm-haeng-chati
สภาพัฒน์. (2561). สภาพัฒน์คาดปี 60 จีดีพีไทยโต 3-4% ชี้เครื่องยนต์เศรษฐกิจจุดติดทุกตัว. สืบค้นเมื่อ 7 เมษายน 2561, จาก https://www.khaosod.co.th/economics/news_226434
สมเกียรติ ตั้งกิจวานิชย์. (2559). ท้องถิ่นในยุคประเทศไทย 4.0. ปาฐกถาพิเศษ “ท้องถิ่นในยุคประเทศไทย 4.0” งานเวทีท้องถิ่นไทยปี 2559. สืบค้นเมื่อ 6 เมษายน 2561, จาก https://www.youtube.com/watch?v= JR19q_qdyl0
สุวิทย์ เมษินทรีย์. (2561). แนวคิดประเทศไทย 4.0. สืบค้นเมื่อ 6 เมษายน 2561, จาก http://planning2. mju.ac.th/goverment /20111119104835_planning/Doc_25590823143652_35 8135.pdf
Ahmad, M. H., Ismail, S., Rani., Wan Nurul Mardiah Wan Mohd, & Wahab, M. H. (2017). Trust in Management, Communication and Organizational Commitment: Factors Influencing Readiness for Change Management in Organization. The 2nd International Conference on Applied Science and Technology 2017 (ICAST'17). Kedah : Malaysia.
Armenakis, A. A., Harris, S. G., & Mossholder, K. W. (1993). Creating readiness for organizational change. Human Relations, 46(6), 623-681.
_______. (2000). Creating Readiness for Organizational Change. In W. L. French, C. H. Bell & R. A. Zawacki (Eds.), Organization Development and Transformation (5th ed., pp. 327-341). Boston : McGraw-Hill Company Inc.
Armstrong, M. (2010). Armstrong's Essential Human Resource Management Practice: A Guide to People Management. London : Kogan Page.
Arunmas, P. (2018). Thailand 4.0 : Rise of the Machines?. Retrieved April, 19, 2018, from https://www.bangkokpost.com/business/news/1407570/thailand-4-0-rise-of-the-machines
Baxter, W. (2017). Thailand 4.0 and the Future of Work in the Kingdom. Retrieved April, 19, 2018, from http://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/---dgreports/dcomm/documents/meetingdocument/ wcms_549062.pd
Blouin, D. (2017). Why ‘Thailand 4.0’ AmItions are No Longer Laughing Matter. Retrieved April, 19, 2018, from http://www.khaosodenglish.com/news/business/2017/07/24/thailand-4-0-ambitions-no-laughing-matter/
Buasuwan, P. (2018). Rethinking Thai higher education for Thailand 4.0. Asian Education and Development Studies, 7(2), 157-173.
By, R. T. (2005). Organizational Change Management: A Critical Review. Journal of Change Management, 5(4), 369-380.
Congruence Model. (2017). The Congruence Model. Retrieved October, 23, 2017, from https://leg4. wikispaces.com/Congruence+Model
Goncalves, J. M., & Goncalves, R. J. D. S. (2012). Overcoming resistance to changes in information technology organizations. Paper presented at the CENTERIS 2012-Conference on ENTERprise Information Systems/HCIST 2012-International Conference on Health and Social Care Information Systems and Technology. Procedia Technology, 5, 293-301.
Hiatt, J. M. (2006). ADKAR: A Model for Change in Business, Government and Our Community Loveland, Colorado : Prosci Research.
Hofstede, G. (1984). Culture's Consequences: International Differences in Work-Related Values. London : Sage.
Holt, D. T., Armenakis, A. A., Field, H. S., & Harris, S. G. (2007). Readiness for Organizational Change: The Systematic Development of a Scale. The Journal of Applied Behavoral Science, 43(2), 232-255.
Joungtrakul, J. (2009). Industrial Democracy and Best Practice in Thailand. Saarbrucken, Germany : LAP Lambert Academic Publishing AG & Co. KG.
_______. (2010). The Strike: A Concerted Industrial Action In Thailand, Strike vesus Lockout, Labour Dispute Prevention and Settlement, Cultural Based Industrial Democracy. Saarbrucken, Germany : LAP Lambert Academic Publishing AG & Co. KG.
_______. (2016). Making Change Last: Is It an Impossible Task in Thailand. AFBE Journal, 9(1), 34-52.
Joungtrakul, J., & Allen, B. M. (2011). Cultural Dimensions of Business Management in Thailand. Paper presented at the East Asia Watch 2011, 1st Academic International Conference: Cross-Cultural Studies and Management in East Asia Bangsaen, Chonburi, Thailand.
Joungtrakul, J., & Sheehan, B. (2013). Industrial Relations Values: A Comparative Study of Western and an AEC Member Country Values-Thailand. (In press). Annual Report of the Working Committee on Labour and Social Welfare of the National Economic and Social Advisory Council. Bangkok : National Economic and Social Advisory Council.
Joungtrakul, J., & Teparagul, O. (2012). Social dialogue in Thailand. In C. Perryer & D. Plowman (Eds.), Business Development in Asia (pp. 149-156). Broadway, Western Australia : Juniper Press Asia.
Kotter, J. P. (2002). The Heart of Change: Real-life Stories of How People Change their Organizations. Boston, Mass : Harvard Business School Press.
_______. (2007). Leading Change: Why Transformation Efforts Fail. January 2007 (Best of HBR), 1-11.
_______. (2012). Leading Change. Boston, Mass : Harvard Business Review Press.
_______. (2016). The 8-Step Process for Leading Change. Retrieved May 31, 2016, from Kotter International
Kreitner, R. (2007). Management (10th ed.). Boston, MA.: Houghton Mifflin Company.
Lawlor, K. B., & Homyak, M. J. (2012). Smart Goals: How the Application of Smart Goals Can Contribute to Achievement of Student Learning Outsomes. Development in Business Simulation and Experimental Learning, 39, 259-267.
Lewin, K. (1947). Frontiers in Group Dynamics: Concept, Method and Reality in Social Science; Social Equilibria and Social Change. Human Relations, 1(5), 5-41.
_______. (2000 orig. 1951). The Field Approach: Culture and Group Life as Quasi-Stationary Processes. In W. L. French, C. H. Bell & R. A. Zawacki (Eds.), Organization Development and Transformation: Managing Effective Change (5th ed., pp. 115). Boston : Irwin McGraw-Hill.
Lines, B. C., Sulivan, K. T., Smithwick, J. B., & Mischung, J. (2015). Overcoming resistance to cahnge in engineering and construction: Change management factors for owner organizations. International Journal of Project Management, 33, 1170-1179.
Mercer Delta Consulting LLC. (2003). The Congruence Model: A Roadmap for Understanding Organizational Performance. Retrieved October 23, 2017, from https://ldt.stanford.edu/-gwarman/Files/Congruence_Model.pdf
Nadler, D. A., & Tushman, M. L. (1980). Frameworks for Organizational Behavior-A model for diagnoseing organizational behavior : Applying a congruence perspective. Retrieved October 23, 2017, from https:///pdf.hs.colu,bia.edu/Congruence-Model.pdf
_______. (1989). Organizational Frame Bending: Principles for Managing Reorientation. The Academy of Management EXECUTIVE, 3(3), 194-204.
Promwong. (2018). Strategic Direction of Science, Technology and Innovation [STI] for Competitivens and Human Resources Deeloment. Retrieved April 19, 2018, from https://mail.google.com/mail/u/0/#inbox/162d181547abf433
Rogers, E. M. (1983). Diffusion of Innovations (3 ed.). New York : The Free Press.
Swanson, R. A., & Holton III, E. F. (2001). Foundations of Human Resource Development. San Francisco : Berrett-Koehler.
The Prosci ADKAR Model. (2017). What is the ADKAR Model?. Retrieved October 22, 2017, from https://www.prosci.com/adkar/adkar-model
The Prosci definition. (2018). The Prosci definition of change management. (2018). Retrieved April 19, 2018, from https://www.prosci.com/change-management/thought-leadership-library/change-management-definition
Ulrich, D., Allen, J., Brockbank, W., Younger, J., & Nyman, M. (2009). HR Transformation: Building Human Resources from the Outside In. New York : McGraw Hill.
Yilmaz, D., & Kilicoglu, kG. (2013). Reistance to change and ways to reducing resistance in educational organizations. European Journal of Research on Education, 1(1), 14-21.
Downloads
Published
2018-05-01
How to Cite
จวงตระกูล จ. (2018). CHANGE MANAGEMENT MODEL FOR IMPLEMENTING THAILAND 4.0 POLICY. Research Community and Social Development Journal, 12(2), 10–25. retrieved from https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NRRU/article/view/164567
Issue
Section
Review Articles
