MULTIMEDIA SIMULATION FOR CHILD EMOTIONAL INTELLIGENT DEVELOPMENT IN PRATHOMSUKSA 6 STUDENTS
Keywords:
Interactive multimedia, Emotional intelligenceAbstract
The purpose of this research is to develop and evaluate the quality of interactive multimedia by assessing the emotional intelligence of students both before and after using Interactive Multimedia and satisfaction in using interactive multimedia. The experimental population was Prathom Suksa 6 students in 7 classes of 207 students in academic year 2016, Kalasin Pittayasai School, Amphur Muang, Kalasin Province. Random samples were divided into group grading by classroom teachers, students are randomly chosen according to their high, medium and low GPA from 7 rooms, 5 students in total of 35 students. The research instruments were the questionnaires of interactive multimedia, emotional Intelligence assessment, and satisfaction, which were used for percentage, mean, and standard deviation. The research found the video simulations can be used to present the characters and animations with 2D cartoon animation. There was a narrator who described the structure of emotional intelligence requirements, together with the menu that offers a selection of answers, and the answers will vary according to the incident. The participants can accept some mistakes and re-correct them, which it was found at the very good level. It was a presentation of the content of the emotional intelligence framework. Interactive Multimedia Efficacy index was 85/94, with 68.36 percent improvement in emotional intelligence index, and post-interactive multimedia to promote emotional intelligence. The students satisfied with the overall level and the level of detail so they can apply interactive multimedia to teaching and learning in elementary school.
References
กรมสุขภาพจิต. (2554). คู่มือความรู้เพื่อการพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ในเด็กอายุ 3-11 ปี สำหรับพ่อแม่. กรุงเทพมหานคร : กระทรวงสาธารณสุข.
กรมสุขภาพจิต. (2559). ผลการสำรวจสถานการณ์ระดับสติปัญญา(IQ) และความฉลาดทางอารมณ์(EQ) ในเด็กไทยระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 พ.ศ.2559 ผู้ใช้ระบบ. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2560, จาก http://rajanukul.go.th
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7-19.
ณัฐภณ สุเมธอธิคม. (2554). การพัฒนาสื่อคอมพิวเตอร์มัลติมีเดียบนเครือข่ายอินเตอร์เน็ต เรื่อง การจัดแสงเพื่องานออกอากาศ ระดับชั้นปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร. รายงานการวิจัย. กรุงเทพมหานคร : คณะเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
นงค์นุช พัฒนพงศ์. (2550). การพัฒนาแบบทดสอบวัดความฉลาดทางอารมณ์ สำหรับนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์ พื้นที่ภาคใต้. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยทักษิณ, สงขลา.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาสน์.
ไพรัตน์ ฐาปนาเดโชพล. (2555). EQ ซ่อมได้. จุลสารธรรมศาสตร์, 45(6), 2-3.
ภัทรพรรณ ปุยะติ. (2558). รูปแบบหนังสืออิเล็กทรอนิกส์แบบมัลติมีเดียโดยเทคนิคภาพป๊อบอัพ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. ปริญญานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
โรงเรียนกาฬสินธุ์พิทยาสัย. (2559). ข้อมูลนักเรียนปีการศึกษา 2559. กาฬสินธุ์ : งานข้อมูลสารสนเทศ โรงเรียนกาฬสินธุ์พิทยาสัย.
ลัลน์ลลิต สืบประดิษฐ์ และคณะ. (2551). เปรียบเทียบผลของการใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์มัลติมีเดีย ที่มีสถานการณ์จำลองประกอบบทเรียนเรื่อง เศรษฐกิจพอเพียง ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกับการสอนปกติ สำหรับนักเรียนช่วงชั้นที่ 3. วารสารวิชาการคณะศึกษาศาสตร์, 9(2), 69-74.
สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2550). ผู้นำที่ฉลาดรู้ทางอารมณ์ ในภาวะความเป็นผู้นำ. กรุงเทพมหานคร : เอ็กซปอร์ตเน็ต.
สุพรรณษา ครุฑเงิน. (2555). สื่อมัลติมีเดียเพื่อการเรียนรู้ด้วยตัวเอง เรื่อง ข้อมูลและสารสนเทศ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา.มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, ปทุมธานี.
สุรเชษฐ์ มีฤทธิ์. (2554). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์มัลติมีเดีย การ์ตูนแอนิเมชั่น 3 มิติ ภาษามือไทย เรื่อง ทฤษฎีสี สำหรับนักเรียนผู้บกพร่องทางการได้ยิน. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทร วิโรฒ, กรุงเทพมหานคร.
สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2555). สื่อมัลติมีเดียเพื่อการศึกษา. ใน เอกสารประกอบการอบรมเชิงปฏิบัติการ หลักสูตรมัลติมีเดียเชิงปฏิสัมพันธ์ สำหรับครู ICT ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 2 (หน้า 14-17). แพร่ : สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาแพร่ เขต 2.
อนรรฆนีติ์ งามอุษาวรรณ. (2550). การออกแบบสื่อปฏิสัมพันธ สําหรับประเมินความฉลาดทางอารมณของเด็กชั้นประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร, นครปฐม.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of Psychology Testing (5th ed.). New York : Harper Collins.
Holcomb, T. L. (1992). Multimedia Encyclopedia of Computer. New York : Macmillan.

