การสื่อสารแบรนด์ : ภาพลักษณ์ผ้าไหมทอมืออำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา

  • สุชาดา น้ำใจดี คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
คำสำคัญ: ภาพลักษณ์แบรนด์, การสื่อสารแบรนด์, ถอดรหัสแบรนด์, ความรับผิดชอบแบรนด์, ผ้าไหมทอมือปักธงชัย

บทคัดย่อ

  ภาพลักษณ์ผ้าไหมทอมืออำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา ด้วยการสื่อสารแบรนด์ในบทความนี้ มุ่งเน้นการนำเสนอประเด็นสำคัญเกี่ยวกับ 1) ภาพลักษณ์แบรนด์ด้วยการสร้างการรับรู้ จดจำ ระลึกถึง นิยมชมชอบ ต้องใจกับผลิตภัณฑ์และสินค้าผ่านหน้าร้านดิจิทัลโดยใช้หลักการจัดการคุณค่าข้อมูลลูกค้า เกิดจุดมุ่งหมายการตลาดชัดแจ้ง เปลี่ยนแปลงเพื่อตอบสนองสิ่งเร้า ชักนำให้กลุ่มเป้าหมายรู้จักกันผ่านรูปแบบหลากหลายที่เผยแพร่บนโลกดิจิทัลอย่างแนบแน่นแจ่มชัด 2) การสื่อสารแบรนด์ที่มีประสิทธิภาพด้วยหลักการตลาดเชิงเนื้อหาเป็นช่วยสร้างและเผยแพร่คุณค่าตราสินค้าดึงดูดลูกค้าผ่านช่องทางการสื่อสารการตลาดดิจิทัล ปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์อย่างต่อเนื่อง เมื่อมีแรงจูงใจระดับสูงจะประมวลข้อมูลจำนวนมากอย่างถี่ถ้วน ทำให้ทัศนคติและพฤติกรรมเปลี่ยนในระยะยาว หากแรงจูงใจระดับต่ำจะประมวลข้อมูลน้อย ส่งผลให้มีทัศนคติชั่วคราวและพฤติกรรมเปลี่ยนแปลงน้อย 3) ถอดรหัสแบรนด์ ด้วยปัจจัยหนุนเสริมที่อาศัยแรงผลักดันจากตำแหน่งตราสินค้าเพื่อสร้างความแตกต่างและยากต่อการเลียนแบบ และบุคลิกภาพตราสินค้าที่จำเป็นต้องมีการวางแผนและการเปลี่ยนแปลงค่อยเป็นค่อยไปเพื่อบ่งบอกความโดดเด่นที่เหมาะสมและแตกต่างจากคู่แข่งขันอย่างชัดเจนได้ยาวนาน และ 4) ความรับผิดชอบของแบรนด์ ที่ควรคำนึงถึงมิติคุณค่าจริยธรรมที่ปกป้องด้วยการใช้กฎหมายอย่างเป็นธรรมต่อผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกกลุ่ม มิติการตอบสนองและใส่ใจต่อสังคมให้เกิดความชัดเจนในการจัดการ แนวทาง วางแผน และเป้าประสงค์ รวมทั้งมิติคุณค่าการสื่อสารทางจรรยาบรรณ มีการตรวจประเมินและรับรอง ฝึกอบรมให้ความรู้ และมีความรับผิดชอบที่ไม่เกี่ยวกับเงินด้วย

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

Aaker, D. A. (1996). Building strong brands. New York : The Free.

Aaker, D. A., & Adler, D. A. (2001). Developing business strategies. New York, NY : John Wiley & Sons.

Aaker, J. L. (1997). Dimensions of brand perosonality. Journal of Marketing Research, 34, 347-356.

Amaladoss, M. X., & Manohar, H. L. (2011). Communicating Corporate Social Responsibility: A Case of CSR Communication in Emerging Economies. Corporate Social Responsibility and environmental Management. Wiley. DOI:10.1002/csr.287

Barker, L. L., & Gaut, D. R. (2001). Communication. Boston : A Pearson Education Company.

Baron, R. A. (1992). Psychology. Boston : Allyn and Bacon.

Belkin, G. S., & Skydell, R. H. (1979). Foundation of psychology. Boston : Hougton Mifflin.

Bourdieu, P. (1989). Distinction: A Social Critique of the Judgement of Taste. London : Routledge.

Bunchutima, S., & Roongwimolsin, R. (2017). Creative strategies for marketing communication. Bangkok : 21st Century. (In Thai)

Dainton, M., & Zelley, E. D. (2005). Applying Communication Theory for Professional life. California : Sage.

Etzel, M. J., Walker, B. J., & Stanton, W. J. (2007). Marketing (14th ed.). Boston : McGraw-Hill.

Farquhar. (1989). Managing brand equity. Marketing Research, 1, 24-33.

Foss, K., & Littlejohn, A. (2008). Theories of Human Communication. Massachusetts : Cengage Learning.

Foster, C.R. (1952). Phychology for Life Adjustment. Chicago : Amarican Technical Society.

Frank, J. (1993). Planned Press and Public Relations (3rd ed.). Great Britain : Alden Press.

Goodwin, T. (2019). Digital Darwinism. Ratchaya Ruangsri (person). Bangkok : Bangkok Post. (In Thai)

Hybels, S. & Weaver, R. L. (2004). Communication effectively (7th ed.). New York : McGraw-Hill.

Isaraphakdee, P. (2016). From Marketing 3.0 to Branding 4.0 Form human spirit to your spirit (5th ed.). Bangkok : Amarin How To. (In Thai)

Jitprapai, N. (2007). Brand Communication Strategy by Sponsorship Marketing Tool. Retrieved August 2, 2020, from http://utcc2.utcc.ac.th/localuser/brandthaicenter/article.htm (In Thai)

Johnston, J. E. (2000). The complete Idiot’s Guide to Psychology. Indianapolis : Mac Millon U.SA., Inc.

Kotler, P. (2000). Marketing Mangement. The Millennium edition. New Jersey : Prentic-Hall.

Lankow, J., Crooks, R., & Ritchie, J. (2012). Infographics: The power of visual storytelling. New York : Wiley.

Lazarsfeld, P. F., & Menzel, H. (1963). Mass Media and Personal influence. The Science of Human Communication (pp. 94-115). Edited by Wilbur Schramm. New York : Basic Book.

MakeWebEasy. (2020). Line@New marketing channels. Retrieved July 10, 2020, from https://www.makewebeasy.com/blog/2015/06/lineat/ (In Thai)

marketplus. (n.d.). Expert Communications. Retrieved Retrieved August 2, 2020, from https://www.prthailand.com/images/articles/expert-commu-responsibility.pdf (In Thai)

Namjaidee, S. (2017). The roles of personal media with knowledge transfer of the silk making wisdom, Case Muang Pak Subdistrict, Pakthongchai District, Nakhon Ratchasima Province. Research report. Nakhonratchasima : Nakhonratchasima Rajabhat University. (In Thai)

Nosrati, M., Karimi, R., Mohammadi, M., & Malekian, K. (2013). Internet Marketing or Modern Advertising! How? Why?. International Journal of Economy, Management and Social Sciences, 2(3), 56-63.

Pichedpan, N. (2007). Brand Image Perception of Thai Products That Used Spokde-Characters in Advertisements. Thesis, Master of Arts Program in Marketing Communication, Graduate School, University of the Thai Chamber of Commerce, Bangkok. (In Thai)

Pickton, D., & Broderick, A. (2005). Integrated Marketing Communications (2nd ed.). Harlow : Prentice Hall.

Pimolsin, P. (2009). Organization image evaluation. In the teaching document, Public Relations Management Series (Unit 14). Nonthaburi : Sukhothai Thammathirat Open University. (In Thai)

Rao, C., & Singhapakdi, A. (1997). Marketing ethics: a comparison between services and other marketing professionals. Journal of Services Marketing, 11(16), 409-426.

Rebecca Lie. (2012). Content Marketing : Think Like A Publisher-How to use content to market online and in social media. USA : Que.

Remmer, H. H. (1954). Introduction to Opinion and Attitude. New York : Harper and Brothers Publisher Measurement.

Rokeach, M. (1973). The Nature of Human Values. New York : Free Press.

Ross, M., & Bedford, I. N. (2010). Branding Basics for Small Business. Bedford, IN : NorLights Press.

Scott, J. (2000). Rational Choice Theory. In Browning, G., A. Halcli, and F. Webster (eds.). Understanding Contemporary Society: Theories of The Present. London : Sage.

Serirat, S., Laksitanon, P., & Serirat, S. (2009). Modern marketing management. Bangkok : Thammasarn. (In Thai)

Sophontanakij, P. (2017). Content Marketing of Publishers that affect reader’s satisfaction, buying decision and brand loyalty : A Book and Salmon Books Publishers. Thesis, Master of Arts Program in Communication Arts and Innovation, Bangkok. (In Thai)

Sothanasathien, S. (2013). Communication Theory. Bangkok : Rabiangthong. (In Thai)

Sukhothai Thammathirat Open University. (2018). Principle of marketing communication (1st revision). Bangkok : Communication Arts, Sukhothai Thammathirat Open University. (In Thai)

Temporal, P. (2002). Advance brand management from vision to valuation. Queensland, Australia : John Wiley & Son.

Upshaw, L. B. (1995). Building brand identity: A strategy for success in a hostile marketplace. New York : John Wiley & Son.

Villages made for trading. (n.d.). Ban Du Hand-Woven Silk Group Pak Thong Chai District, Nakhon Ratchasima Province. Retrieved August 2, 2020, from http://www.tradingvillagenortheast.com /bandu/ (In Thai)

Vongreanthong, N. (2020). Marketing Fast Forward. Retrieved August 2, 2020, from https://dots. academy/wp-content/uploads/2020/05/marketing_fastforward.pdf (In Thai)

Wantame, N. (2014). Marketing communication. Bangkok : Kasetsart University. (In Thai)

Wichitboonyarak, P. (2011). Social Media : Future Media. Executive Journal, 31(4), 99-103. (In Thai)

Ziek, P. (2009). Making Sense of CSR Communication. Corporate Social Responsibility and Environment Management, 16, 137-145.

เผยแพร่แล้ว
2021-01-04
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ