การพัฒนาชุดฝึกอบรมออนไลน์ หลักสูตรการจัดการศึกษาเพื่อความปลอดภัย สำหรับครูผู้รับผิดชอบงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาชุดฝึกอบรมออนไลน์ หลักสูตร การจัดการศึกษาเพื่อความปลอดภัยให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ที่กำหนด 80/80 2) ศึกษาผลสัมฤทธิ์จากการฝึกอบรมด้วยชุดฝึกอบรมออนไลน์ หลักสูตร การจัดการศึกษาเพื่อความปลอดภัย สำหรับครูผู้รับผิดชอบงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนและ 3) ศึกษาความคิดเห็นของครูผู้รับผิดชอบงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนที่มีต่อการฝึกอบรมด้วยชุดฝึกอบรมออนไลน์ หลักสูตร การจัดการศึกษาเพื่อความปลอดภัย
การวิจัยเป็นการวิจัยและพัฒนา ประชากร ได้แก่ครูผู้รับผิดชอบงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 19 เครือข่าย รวมเป็นจำนวน 216 คนกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ครูผู้รับผิดชอบงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 2 ปีการศึกษา 2567 ที่ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่มจำนวน 4 เครือข่าย รวมเป็นจำนวน 39 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยชุดฝึกอบรมออนไลน์ หลักสูตร การจัดการศึกษาเพื่อความปลอดภัย แบบทดสอบก่อนฝึกอบรม แบบทดสอบระหว่างอบรม แบบทดสอบหลังฝึกอบรม และแบบสอบถามความคิดเห็นที่มีต่อชุดฝึกอบรมสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าประสิทธิภาพ E1 / E2 ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที
ผลการวิจัยพบว่า 1) ชุดฝึกอบรมออนไลน์ หลักสูตร การจัดการศึกษาเพื่อความปลอดภัย มีประสิทธิภาพ 82.31/81.78 เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด 80/80 2) ครูผู้รับผิดชอบงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 2 ที่เข้ารับการฝึกอบรมมีผลสัมฤทธิ์จากการฝึกอบรมเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ครูผู้รับผิดชอบงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 2 มีความคิดเห็นต่อการฝึกอบรมด้วยชุดฝึกอบรมออนไลน์ ในระดับเห็นด้วยมากที่สุดโดยประเด็นที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ เนื้อหามีความสอดคล้องกับวัตถุประสงค์
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 1–20.
ฐาปนีย์ ธรรมเมธา. (2557). อีเลิร์นนิง: จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ e-Learning: From theory to practice. สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสซิ่ง.
พัชรินทร์ พรมแดง. (2560). การพัฒนาชุดฝึกอบรมออนไลน์ เรื่อง อาชีวอนามัยและความปลอดภัยพื้นฐานสำหรับพนักงานในโรงงานอุตสาหกรรม. วารสารศรีปทุมปริทัศน์ ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 10(1), 32-45.
พิจิตร กิจเจตนี. (2561). การพัฒนาชุดฝึกอบรมอิเล็กทรอนิกส์ เรื่อง หลักการจัดองค์ประกอบการถ่ายภาพโดยสมาร์ทโฟน สำหรับบุคลากรมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. ฐานข้อมูลงานวิจัย (ThaiLis).
ระเบียบ สิทธิชัย, อรุณี สาลี, และสมยศ สุโพธิ์ภาคสกุล. (2565). การพัฒนาชุดฝึกอบรมครูทาง อีเลิร์นนิง เรื่อง การวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ สำหรับครูกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา, 1(1), 1–15.
วิวัฒน์ มีสุวรรณ์. (2561). วิจัยเทคโนโลยีทางการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สนั่น ทะนันไชย. (2550). ชุดฝึกอบรมด้วยคอมพิวเตอร์ผ่านเครือข่าย เรื่อง บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน สำหรับครูโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. ฐานข้อมูลงานวิจัย (ThaiLis).
สมชาย วรกิจเกษมสกุล. (2554). การวัดและประเมินผลการศึกษา.สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). คู่มือการดำเนินงานความปลอดภัยสถานศึกษา. สืบค้นจากhttps://www.obecsafetycenter.com/
เอกชัย แซ่พุ่น, ชัชวาล ชุมรักษา, และเรวดี กระโหมวงศ์. (2564). การพัฒนาชุดฝึกอบรมออนไลน์ เรื่องการใช้งาน Google Apps for Education สำหรับบุคลากรมหาวิทยาลัยหาดใหญ่. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 21(2), 68–82.
Alrwele, N. S. (2017). Effects of infographics on student achievement and students’ perceptions of the impacts of infographics. Journal of Education and Human Development, 6(3), 104–117.
Means, B., Toyama, Y., Murphy, R., Bakia, M., & Jones, K. (2010). Evaluation of evidence-based practices in online learning: A meta-analysis and review of online learning studies. U.S. Department of Education.
