ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดสระแก้ว
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา และ 2) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดสระแก้ว
ประชากร ได้แก่ ผู้บริหารและบุคลากรในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดสระแก้ว จำนวน 124 คน และผู้ทรงคุณวุฒิด้านการบริหาร จำนวน 5 คน เครื่องมือได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดสระแก้ว โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดสระแก้ว ได้แก่ (1) ด้านการนิเทศการสอน ควรส่งเสริมการเรียนรู้ร่วมกันผ่าน PLC และ KM ใช้นวัตกรรมและเทคโนโลยีดิจิทัลสนับสนุนการแลกเปลี่ยน และพัฒนาครูอย่างเป็นระบบ (2) ด้านการกำหนดวิสัยทัศน์ทางการศึกษา ต้องสอดคล้องนโยบายชาติ วิเคราะห์บริบทพื้นที่ และดำเนินการแบบมีส่วนร่วม พร้อมติดตามและปรับปรุงต่อเนื่อง (3) ด้านการบริหารจัดการหลักสูตร ควรใช้กระบวนการมีส่วนร่วม เปิดช่องทางสื่อสารทั้งออฟไลน์และออนไลน์ ใช้เครื่องมือประเมินคุณภาพ และรายงานผลการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และ (4) ด้านการส่งเสริมบรรยากาศทางวิชาการ ควรจัดข้อมูลและอุปกรณ์สนับสนุนให้ครบวงจร และสร้างเครือข่ายการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ดาโอะ บาฮี. (2566). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 2 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา).
ธาราทิพย์ สอนหัด. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาการในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปราจีนบุรี เขต 1 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์).
นันท์นภัส ประหยัด. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนในจังหวัดขอนแก่น (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย).
พระราชบัญญัติส่งเสริมการเรียนรู้ พ.ศ. 2566. (2566). ราชกิจจานุเบกษา, 140(20ก), 60.
เพียงตะวัน ธีระสาร และ อมรทิพย์ เจริญ. (2566). การบริหารงานด้านวิชาการของผู้บริหารศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอ ของสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดอุดรธานี. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 3(3), 75–90.
พัชรา เพ็ชรดี. (2566). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย จังหวัดศรีสะเกษ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์).
พิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2561). การวิจัยทางการบริหารศึกษา. ทริปเพิ้ล เอ็ดดูเคชั่น.
พุฒินันท์ แสงสิริวัฒน์. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี).
พุฒินันท์ แสงสิริวัฒน์ และ พิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยปทุมธานี, 14(1), 162–177.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2561). การวิจัยทางการบริหารการศึกษา: แนวคิดและกรณีศึกษา. ทิพยวิสุทธิ์.
สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดสระแก้ว. (2567). แผนการส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดสระแก้ว พ.ศ. 2568–2570 (ฉบับปรับปรุง).
สรัยณ์อร บุญมี, พิมพ์ประภา อมรกิจภิญโญ, และ ธนีนาฏ ณ สุนทร. (2566). องค์ประกอบและตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้อำนวยการศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอ สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 12(4), 351–364.
สุรเดช อุ่นเรือน และ นวรัตน์ ไวชมภู. (2568). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดยะลา. วารสารวิชาการ สถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 8(1), 358–369.
อภิสิทธิ์ วงษ์ประดิษฐ์. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการตามหลักอิทธิบาท 4 ของผู้บริหารโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 1 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย).
อัจฉรา นิยมาภา. (2566). ภาวะผู้นำทางวิชาการศักยภาพผู้บริหารยุคใหม่กับการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. เอ็น วาย ฟิล์ม.
Bush, T., & Middlewood, D. (2013). Leading and managing people in education (3rd ed.). SAGE.
Cunningham, W. (2009). Educational leadership: Problem-based approach (4th ed.). Pearson.
Darling-Hammond, L., LaPointe, M., Meyerson, D., Orr, M. T., & Cohen, C. (2010). Preparing principals for a changing world: Lessons from effective school leadership programs. Jossey-Bass.
DuFour, R., & Marzano, R. (2011). Leaders of learning: How district, school, and classroom leaders improve student achievement. Solution Tree.
Hallinger, P. (2011). A review of three decades of doctoral studies using the principal instructional management rating scale: A lens on methodological progress in educational leadership. Educational Administration Quarterly, 47(2), 271–306. https://doi.org/10.1177/0013161X10383412
Hallinger, P., & Murphy, J. (2012). Assessing and developing instructional leadership in schools. Springer. https://doi.org/10.1007/s11092-013-9179-5
Heck, R. H., & Hallinger, P. (2009). Assessing the contribution of distributed leadership to school improvement and growth in math achievement. American Educational Research Journal, 46(3), 659–689. https://doi.org/10.3102/0002831209340042
Murphy, J. (2015). Creating instructional capacity: A framework for creating academic press. Teachers College Press.
Timperley, H. (2011). Realizing the power of professional learning. McGraw-Hill Education.
