Academic Leadership Of School Administrators Under The Sakaeo Provincial Office Of Learning Encouragement
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to study 1) the academic leadership of school administrators and 2) the guidelines for developing academic leadership of school administrators under the Sakaeo Provincial Office of Learning Encouragement.
The population consisted of 124 school administrators and personnel under the Sakaeo provincial office of learning encouragement, as well as 5 experts in educational administration. The research instruments were questionnaires and interviews. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and content analysis.
The research findings revealed that 1) the overall academic leadership of school administrators was at a high level and 2) the guidelines for developing academic leadership included: (1) instructional supervision, promoting collaborative learning through PLC and KM, applying innovation and digital technology to support knowledge exchange, and systematic teacher development, (2) vision setting, aligning with national policies, analyzing local contexts, ensuring participatory processes, and conducting continuous monitoring and improvement, (3) curriculum management, employing participatory approaches, establishing communication channels both offline and online, applying quality assessment tools, and reporting development outcomes regularly, and (4) academic atmosphere promotion, providing complete academic resources and facilities, and developing effective communication networks.
Article Details
References
ดาโอะ บาฮี. (2566). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 2 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา).
ธาราทิพย์ สอนหัด. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาการในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปราจีนบุรี เขต 1 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์).
นันท์นภัส ประหยัด. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนในจังหวัดขอนแก่น (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย).
พระราชบัญญัติส่งเสริมการเรียนรู้ พ.ศ. 2566. (2566). ราชกิจจานุเบกษา, 140(20ก), 60.
เพียงตะวัน ธีระสาร และ อมรทิพย์ เจริญ. (2566). การบริหารงานด้านวิชาการของผู้บริหารศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอ ของสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดอุดรธานี. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 3(3), 75–90.
พัชรา เพ็ชรดี. (2566). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย จังหวัดศรีสะเกษ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์).
พิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2561). การวิจัยทางการบริหารศึกษา. ทริปเพิ้ล เอ็ดดูเคชั่น.
พุฒินันท์ แสงสิริวัฒน์. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี).
พุฒินันท์ แสงสิริวัฒน์ และ พิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยปทุมธานี, 14(1), 162–177.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2561). การวิจัยทางการบริหารการศึกษา: แนวคิดและกรณีศึกษา. ทิพยวิสุทธิ์.
สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดสระแก้ว. (2567). แผนการส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดสระแก้ว พ.ศ. 2568–2570 (ฉบับปรับปรุง).
สรัยณ์อร บุญมี, พิมพ์ประภา อมรกิจภิญโญ, และ ธนีนาฏ ณ สุนทร. (2566). องค์ประกอบและตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้อำนวยการศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอ สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 12(4), 351–364.
สุรเดช อุ่นเรือน และ นวรัตน์ ไวชมภู. (2568). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดยะลา. วารสารวิชาการ สถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 8(1), 358–369.
อภิสิทธิ์ วงษ์ประดิษฐ์. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการตามหลักอิทธิบาท 4 ของผู้บริหารโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 1 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย).
อัจฉรา นิยมาภา. (2566). ภาวะผู้นำทางวิชาการศักยภาพผู้บริหารยุคใหม่กับการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. เอ็น วาย ฟิล์ม.
Bush, T., & Middlewood, D. (2013). Leading and managing people in education (3rd ed.). SAGE.
Cunningham, W. (2009). Educational leadership: Problem-based approach (4th ed.). Pearson.
Darling-Hammond, L., LaPointe, M., Meyerson, D., Orr, M. T., & Cohen, C. (2010). Preparing principals for a changing world: Lessons from effective school leadership programs. Jossey-Bass.
DuFour, R., & Marzano, R. (2011). Leaders of learning: How district, school, and classroom leaders improve student achievement. Solution Tree.
Hallinger, P. (2011). A review of three decades of doctoral studies using the principal instructional management rating scale: A lens on methodological progress in educational leadership. Educational Administration Quarterly, 47(2), 271–306. https://doi.org/10.1177/0013161X10383412
Hallinger, P., & Murphy, J. (2012). Assessing and developing instructional leadership in schools. Springer. https://doi.org/10.1007/s11092-013-9179-5
Heck, R. H., & Hallinger, P. (2009). Assessing the contribution of distributed leadership to school improvement and growth in math achievement. American Educational Research Journal, 46(3), 659–689. https://doi.org/10.3102/0002831209340042
Murphy, J. (2015). Creating instructional capacity: A framework for creating academic press. Teachers College Press.
Timperley, H. (2011). Realizing the power of professional learning. McGraw-Hill Education.
