กิจกรรมเสริมสร้างทักษะทางสังคมสำหรับนักศึกษาครู มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจสภาพและปัญหาทักษะทางสังคมของนักศึกษาวิทยาลัยการฝึกหัดครู มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร และ 2) ออกแบบกิจกรรมเสริมสร้างทักษะทางสังคมสำหรับนักศึกษาก่อนออกฝึกประสบการณ์ กลุ่มที่ศึกษา คือ นักศึกษาครูชั้นปีที่ 2 - 4 ในปีการศึกษา 2567 รวม 986 คน กลุ่มเป้าหมาย คือ นักศึกษาปัจจุบันจำนวน 37 คน มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม และผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในการผลิตครูได้แก่ตัวแทนผู้บริหารสถานศึกษา อาจารย์นิเทศก์ ครูพี่เลี้ยง ตัวแทนนักศึกษาปัจจุบัน จำนวนรวม 9 คน การวิจัยใช้ระเบียบวิจัยแบบผสมผสานระหว่างวิธีวิจัยเชิงสำรวจและการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสนทนากลุ่ม เครื่องมือวิจัย ได้แก่ 1) แบบสอบถามสภาพและปัญหาเกี่ยวกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างนักศึกษากับบุคลากรและนักเรียนในโรงเรียน 2) แนวคำถามสนทนากลุ่ม 3) แบบสอบถามการรับรู้ในประสบการณ์ทักษะทางสังคมของนักศึกษาครูและ 4) แบบประเมินคุณภาพกิจกรรม ตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือด้วยดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามกับวัตถุประสงค์ (IOC) โดยผู้เชี่ยวชาญการวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบไคสแควร์ และการวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาชั้นปีที่ 4 ส่วนใหญ่มีปัญหาทักษะการสร้างความสัมพันธ์ โดยเฉพาะการสื่อสาร การทำงานหลายอย่างพร้อมกัน และการแก้ปัญหา โดยระดับชั้นของนักศึกษามีความ สัมพันธ์กับความมั่นใจด้านพฤติกรรมทางสังคมอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 การออกแบบกิจกรรมเสริมสร้างทักษะทางสังคมสังเคราะห์ได้จากเอกสารและการอภิปรายกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย โดยมีหลักสำคัญคือ การวิเคราะห์ผู้เรียน การเรียนรู้แบบร่วมมือ การใช้ปัญหาเป็นฐาน และระบบพี่เลี้ยง ผลการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญ 5 คน ต่อคุณภาพในภาพรวมของกิจกรรมตามองค์ประกอบที่ออกแบบขึ้นอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ชีวัน เขียววิจิตร, รุ่งทิวา แย้มรุ่ง, และ ลัดดาวัลย์ เกษมเนตร. (2560). กระบวนการพัฒนาต้นแบบครูพี่เลี้ยงของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู.วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 18(1), 198–213.
ที่ประชุมอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏ (ทปอ. มรภ.). (2566). งานแถลงข่าว “รูปแบบร่วมในการผลิตบัณฑิตและพัฒนาครูฐานสมรรถนะเพื่อพัฒนาคนสำหรับศตวรรษที่ 21” การประชุมอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏ, วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2566, โรงแรมอัศวิน แกรนด์ กรุงเทพมหานคร.
ผกามาศ รัตนบุษย์, 2566. การศึกษาสภาพปัญหาของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู สาขาวิชาพลศึกษา มหาวิทยาลัยรามคำแหง. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 13(3); 1-14.
พระมหาจิรายุทธ ปโยโค. 2562. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการปฏิบัติการสอนในสถานศึกษาของนักศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ สาขาวิชาการสอนภาษาไทย ชั้นปีที่ 5 : กรณีศึกษาวิทยาลัยศาสนศาสตร์ยโสธร ปีการศึกษา 2560. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(10); 4786-4802.
ภัทรภร พิกุลขวัญ. 2563. การพัฒนาทักษะทางสังคมและผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ ในรายวิชาชีววิทยาในระดับโรงเรียน เรื่อง การถ่ายทอดลักษณะทางพันธุกรรม ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค STAD ร่วมกับผังความคิดของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์, 7(2), 268–279.
มนตรี ธีรธรรมพิพัฒน์ และ นิติบดี ศุขเจริญ. 2564. หลักสูตรอบรมเตรียมพร้อมสำหรับการฝึกประสบการณ์และพัฒนาทักษะทางสังคมอันพึงประสงค์ของนักศึกษาปริญญาตรี. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 13(2); 403 - 423.
รักชนก โสภาพิศ. 2554. การพัฒนารูปแบบการเตรียมความพร้อมการฝึกประสบการณ์วิชาชีพสำหรับนักศึกษาสาขาวิชาการจัดการท่องเที่ยว. Veridian E-Journal SU, 4(1); 468 – 490.
ศศิธร โสภารัตน์, ดิเรก พรสีมา, พิชามญชุ์ จำรัสศรี, และ ชัยเดช นาคสะอาด. (2565). การประเมินสมรรถนะทางวิชาชีพครูของนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพครูมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 2(1) : 96 – 107.
อวยพร ดำริมุ่งกิจ, และ สิรินภา กิจเกื้อกูล. (2564). มุมมองของครูพี่เลี้ยงและนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูต่อแนวทางในการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในศตวรรษที่ 21. วารสารครุพิบูล, 8(2), 228–239.
Bandura, A. (1977). Social Learning Theory. Prentice Hall.
CASEL. (2015). 2015 CASEL guide: Effective social and emotional learning programs—Middle and high school edition. Collaborative for Academic, Social, and Emotional Learning.
Eisenberg, N., & Mussen, P. H. (1989). The Roots of Prosocial Behavior in Children. Cambridge University Press.
Jennings, P. A., & Greenberg, M. T. (2009). The prosocial classroom: Teacher social and emotional competence in relation to student and classroom outcomes. Review of Educational Research, 79(1), 491-525.
Kucuk, M., & Sahin, I. (2013). The effect of collaborative learning on pre-service teachers’ social skills and academic achievements. Educational Research and Reviews, 8(20), 1962-1969.
Myers, D. G., & Twenge, J. M. (2018). Social Psychology (13th ed.). McGraw-Hill Education.
Özkan, M. (2013). The effects of social skills training program on the self-confidence of pre-service teachers. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 93, 1459-1464.
Rubin, K. H., Bukowski, W. M., & Laursen, B. (2009). Handbook of Peer Interactions, Relationships, and Groups. The Guilford Press.
Thompson, A., & Walter, L. (2008). Social skills deficits in teaching effectiveness: Impact on teacher-student relationship. Teacher Education Quarterly, 35(2), 145-160.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in Society: The Development of Higher Psychological Processes. Harvard University Press.
