Social Skills Enhancement Activities for Preservice Teachers’ Phranakhon Rajabhat University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to 1) survey the conditions and problems of social skills among preservice teachers at Phranakhon Rajabhat University and 2) design social skills enhancement activities for preservice teachers prior to their teaching practicum. The study population consisted of 986 preservice teachers in Years 2-4 during the 2024 academic year. The target group included 37 current students selected through cluster sampling, as well as key stakeholders, including nine representatives of school administrators, supervising lecturers, mentor teachers and current student representatives. The research employed a mixed-method approach using both survey research and qualitative methods through focus group discussions. The research instruments included: 1) a survey of conditions and problems in interpersonal interaction among preservice teachers, 2) focus group interview guidelines, 3) a questionnaire on preservice teachers’ perceptions of social skills experiences, and 4) an activity quality evaluation form. The instruments were validated by experts using the Index of Item-Objective Congruence (IOC). Data analysis was conducted using mean, standard deviation, chi-square test, and content analysis. The findings revealed that most fourth-year preservice teachers experienced problems in relationship-building skills, particularly in communication, multitasking, and problem-solving. Moreover, students’ academic year levels were significantly related to their confidence in social behavior at the 0.05 level. The design of social skills enhancement activities was synthesized from literature and stakeholder discussions, with key principles including learner analysis, collaborative learning, problem-based learning, and a mentoring system. The evaluation by five experts indicated that the overall quality of the designed activities was rated at the highest level.
Article Details
References
ชีวัน เขียววิจิตร, รุ่งทิวา แย้มรุ่ง, และ ลัดดาวัลย์ เกษมเนตร. (2560). กระบวนการพัฒนาต้นแบบครูพี่เลี้ยงของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู.วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 18(1), 198–213.
ที่ประชุมอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏ (ทปอ. มรภ.). (2566). งานแถลงข่าว “รูปแบบร่วมในการผลิตบัณฑิตและพัฒนาครูฐานสมรรถนะเพื่อพัฒนาคนสำหรับศตวรรษที่ 21” การประชุมอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏ, วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2566, โรงแรมอัศวิน แกรนด์ กรุงเทพมหานคร.
ผกามาศ รัตนบุษย์, 2566. การศึกษาสภาพปัญหาของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู สาขาวิชาพลศึกษา มหาวิทยาลัยรามคำแหง. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 13(3); 1-14.
พระมหาจิรายุทธ ปโยโค. 2562. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการปฏิบัติการสอนในสถานศึกษาของนักศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ สาขาวิชาการสอนภาษาไทย ชั้นปีที่ 5 : กรณีศึกษาวิทยาลัยศาสนศาสตร์ยโสธร ปีการศึกษา 2560. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(10); 4786-4802.
ภัทรภร พิกุลขวัญ. 2563. การพัฒนาทักษะทางสังคมและผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ ในรายวิชาชีววิทยาในระดับโรงเรียน เรื่อง การถ่ายทอดลักษณะทางพันธุกรรม ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค STAD ร่วมกับผังความคิดของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์, 7(2), 268–279.
มนตรี ธีรธรรมพิพัฒน์ และ นิติบดี ศุขเจริญ. 2564. หลักสูตรอบรมเตรียมพร้อมสำหรับการฝึกประสบการณ์และพัฒนาทักษะทางสังคมอันพึงประสงค์ของนักศึกษาปริญญาตรี. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 13(2); 403 - 423.
รักชนก โสภาพิศ. 2554. การพัฒนารูปแบบการเตรียมความพร้อมการฝึกประสบการณ์วิชาชีพสำหรับนักศึกษาสาขาวิชาการจัดการท่องเที่ยว. Veridian E-Journal SU, 4(1); 468 – 490.
ศศิธร โสภารัตน์, ดิเรก พรสีมา, พิชามญชุ์ จำรัสศรี, และ ชัยเดช นาคสะอาด. (2565). การประเมินสมรรถนะทางวิชาชีพครูของนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพครูมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 2(1) : 96 – 107.
อวยพร ดำริมุ่งกิจ, และ สิรินภา กิจเกื้อกูล. (2564). มุมมองของครูพี่เลี้ยงและนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูต่อแนวทางในการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในศตวรรษที่ 21. วารสารครุพิบูล, 8(2), 228–239.
Bandura, A. (1977). Social Learning Theory. Prentice Hall.
CASEL. (2015). 2015 CASEL guide: Effective social and emotional learning programs—Middle and high school edition. Collaborative for Academic, Social, and Emotional Learning.
Eisenberg, N., & Mussen, P. H. (1989). The Roots of Prosocial Behavior in Children. Cambridge University Press.
Jennings, P. A., & Greenberg, M. T. (2009). The prosocial classroom: Teacher social and emotional competence in relation to student and classroom outcomes. Review of Educational Research, 79(1), 491-525.
Kucuk, M., & Sahin, I. (2013). The effect of collaborative learning on pre-service teachers’ social skills and academic achievements. Educational Research and Reviews, 8(20), 1962-1969.
Myers, D. G., & Twenge, J. M. (2018). Social Psychology (13th ed.). McGraw-Hill Education.
Özkan, M. (2013). The effects of social skills training program on the self-confidence of pre-service teachers. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 93, 1459-1464.
Rubin, K. H., Bukowski, W. M., & Laursen, B. (2009). Handbook of Peer Interactions, Relationships, and Groups. The Guilford Press.
Thompson, A., & Walter, L. (2008). Social skills deficits in teaching effectiveness: Impact on teacher-student relationship. Teacher Education Quarterly, 35(2), 145-160.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in Society: The Development of Higher Psychological Processes. Harvard University Press.
