แนวทางการบริหารงานวิชาการโรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันในการบริหารงานวิชาการ และ 2) ศึกษาแนวทางการบริหารงานวิชาการที่เหมาะสมของโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชนเขตบางเขน กรุงเทพมหานคร การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงพรรณนา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษารองผู้อำนวยการ และครู จำนวน 188 คน ซึ่งได้มาจากการเทียบตารางกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างของเครจซี่และมอร์แกน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัจจุบันของการบริหารงานวิชาการโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 4.25 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.66) โดยมีค่าเฉลี่ยรายด้านอยู่ระหว่าง 4.24 - 4.27ด้านการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษามีค่าเฉลี่ยสูงสุด และด้านการพัฒนาระบบประกันคุณภาพภายในมีค่าเฉลี่ยต่ำสุดแต่ยังอยู่ในระดับมาก แนวทางการบริหารงานวิชาการที่เหมาะสมประกอบด้วย 7 ด้าน ได้แก่ การพัฒนาหลักสูตร การจัดการเรียนรู้เชิงรุกการประเมินเพื่อพัฒนา การวิจัยในชั้นเรียนการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล การนิเทศอย่างเป็นระบบ และการประกันคุณภาพภายในอย่างยั่งยืน ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าผู้บริหารสถานศึกษามีศักยภาพในการบริหารงานวิชาการและสามารถพัฒนาให้สอดคล้องกับนโยบายการศึกษาในศตวรรษที่ 21 ได้อย่างต่อเนื่อง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เกตกนก สวยค้าข้าว. (2561). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนราชินีบูรณะ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จิรารัตน์ กระจ่างดี. (2562). การศึกษากลยุทธ์การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขยายโอกาสในอำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ปารณี เพชรสีช่วง. (2561). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา: แนวคิด หลักการ และการประยุกต์ใช้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปาริฉัตร โชติขันธ์. (2560). กลยุทธ์การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พรรษมน พินทุสมิต. (2560). การปฏิบัติงานด้านการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาระดับประถมศึกษาในจังหวัดปทุมธานี (วิทยานิพนธ์ ศษ.ม.). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
พิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2555). การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำของผู้บริหารศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอ สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น.
สารินทร์ เอี่ยมครอง. (2561). แนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในจังหวัดชัยนาท สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
สมนึก ภัททิยธนี. (2555). การประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาและแนวทางการบริหารจัดการตามหลัก TQM. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). สรุปข้อมูลเชิงนโยบายด้านการศึกษาเอกชนของไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาเอกชนสู่ความเป็นเลิศ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2563). การวิจัยการออกแบบทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bangkok Metropolitan Administration. (n.d.). Open data Bangkok: Datasets. https://data.bangkok.go.th/dataset
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. MIT Press.
Juran, J. M. (1988). Juran on planning for quality. Free Press.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Sallis, E. (2014). Total quality management in education (4th ed.). Routledge.