แนวทางการบริหารงานวิชาการโรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร

Main Article Content

วันทนีย์ สวัสดิชัย
ระติกรณ์ นิยมะจันทร์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันในการบริหารงานวิชาการ และ 2) ศึกษาแนวทางการบริหารงานวิชาการที่เหมาะสมของโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชนเขตบางเขน กรุงเทพมหานคร การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงพรรณนา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษารองผู้อำนวยการ และครู จำนวน 188 คน ซึ่งได้มาจากการเทียบตารางกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างของเครจซี่และมอร์แกน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัจจุบันของการบริหารงานวิชาการโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 4.25 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.66) โดยมีค่าเฉลี่ยรายด้านอยู่ระหว่าง 4.24 - 4.27ด้านการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษามีค่าเฉลี่ยสูงสุด และด้านการพัฒนาระบบประกันคุณภาพภายในมีค่าเฉลี่ยต่ำสุดแต่ยังอยู่ในระดับมาก แนวทางการบริหารงานวิชาการที่เหมาะสมประกอบด้วย 7 ด้าน ได้แก่ การพัฒนาหลักสูตร การจัดการเรียนรู้เชิงรุกการประเมินเพื่อพัฒนา การวิจัยในชั้นเรียนการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล การนิเทศอย่างเป็นระบบ และการประกันคุณภาพภายในอย่างยั่งยืน ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าผู้บริหารสถานศึกษามีศักยภาพในการบริหารงานวิชาการและสามารถพัฒนาให้สอดคล้องกับนโยบายการศึกษาในศตวรรษที่ 21 ได้อย่างต่อเนื่อง

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เกตกนก สวยค้าข้าว. (2561). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนราชินีบูรณะ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.

จิรารัตน์ กระจ่างดี. (2562). การศึกษากลยุทธ์การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขยายโอกาสในอำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ปารณี เพชรสีช่วง. (2561). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา: แนวคิด หลักการ และการประยุกต์ใช้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปาริฉัตร โชติขันธ์. (2560). กลยุทธ์การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

พรรษมน พินทุสมิต. (2560). การปฏิบัติงานด้านการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาระดับประถมศึกษาในจังหวัดปทุมธานี (วิทยานิพนธ์ ศษ.ม.). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

พิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2555). การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำของผู้บริหารศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอ สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น.

สารินทร์ เอี่ยมครอง. (2561). แนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในจังหวัดชัยนาท สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

สมนึก ภัททิยธนี. (2555). การประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาและแนวทางการบริหารจัดการตามหลัก TQM. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). สรุปข้อมูลเชิงนโยบายด้านการศึกษาเอกชนของไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาเอกชนสู่ความเป็นเลิศ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2563). การวิจัยการออกแบบทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Bangkok Metropolitan Administration. (n.d.). Open data Bangkok: Datasets. https://data.bangkok.go.th/dataset

Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. MIT Press.

Juran, J. M. (1988). Juran on planning for quality. Free Press.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

Sallis, E. (2014). Total quality management in education (4th ed.). Routledge.