Selling Goods without a Store Attendant to Strengthen Honesty According to Democratic Foundations of King Prajadhipok’s Institute in Wat Phrasrimahadhat Secondary Demonstration School, Phranakhon Rajabhat University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to 1) study the process of selling goods without a store attendant, 2) measure the level of honesty through goods sales methods, and 3) study satisfaction with goods sales activities. The sample group consisted of 10 teachers and 60 students, using a purposive sampling method. Experts evaluated the research instruments for consistency and rated them as acceptable. It consists of the steps for selling products at an honest store. There are criteria for measuring honesty levels, as well as a customer satisfaction survey for honest shops. The statistics for analyzing the data consisted of frequency, percentage and standard deviation.
The results of the study were as follows: 1) Selling goods without a store attendant fosters honesty among teachers and students within the school. 2) The honesty result from this activity was 89.35%, which is at a much higher level. 3) Satisfaction with the sales activities was at the highest level, specifically regarding their benefits, their ability to foster morality and ethics, and their promotion of honesty in the school. Satisfaction with the project's public relations activities was the lowest, with an average score of 4.00.
Article Details
References
กฤตวรรณ สาหร่าย. 2556. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมความซื่อสัตย์ของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 คณะสังคมสงเคราะห์และสวัสดิการสังคม มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ. คณะสังคมสงเคราะห์และสวัสดิการสังคม มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ.
เกตุม สระบุรินทร์. 2561. ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมความซื่อสัตย์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล: วิเคราะห์พหุกลุ่ม. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาวิจัย วัดผลและสถิติการศึกษา, คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.
ชัยยันต์ เจริญโชคทวี. 2563. รูปแบบจริยธรรมทางการตลาดสำหรับการประกอบการโรงงานอุตสาหกรรมไทย. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต, สาขาการตลาด, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยสยาม.
ชริยา บุญครอบ. 2565. การสร้างแบบวัดคุณธรรม จริยธรรม ค่านิยมและคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของผู้สำเร็จการศึกษาระดับคุณวุฒิอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 3 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต , สาขาวิชาวิจัย และประเมินผลการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ชลิดา อมรจาตุภัทร. 2559. การศึกษาความแตกต่างของการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างผู้ซื้อและผู้ขายในร้านค้าปลีกสมัยใหม่และร้านค้าปลีกแบบดั้งเดิม กรณีศึกษา บริษัท คาลบี้ธนาวัธน์ จำกัด. สารนิพนธ์การจัดการมหาบัณฑิต, วิทยาลัยการจัดการ, มหาวิทยาลัยมหิดล.
บุญช่วย ศรีธรราษฎร์ และอารยะรัตน์ ชารีแสน. 2563. อิทธิพลของความซื่อสัตย์ในการปฏิบัติงานที่มีต่อประสิทธิภาพการทำงานของนักบัญชีบริษัทในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.วารสารการวิจัยกาสะลองคำ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 14(1), 73-88.
วรเทพ ตรีวิจิตร และชลกนก โฆษิตคณิน. 2560. อิทธิพลของจริยธรรมธุรกิจ และภาพลักษณ์ที่ส่งผลต่อความสำเร็จขององค์กรบริษัทในนิคมอุตสาหกรรมโรจนะ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา.วารสารวิจัยสาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 10(3), 1944-1958.
สถาบันพระปกเกล้า. 2563. รากฐานประชาธิปไตย เพื่อพลเมืองไทยที่พึงปรารถนา หลักสูตรและคู่มือ ความซื่อสัตย์. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
สมถวิล แฝงลาภ. 2561. รูปแบบการพัฒนาผู้เรียนด้วยความซื่อสัตย์สุจริตผ่านวรรณกรรมอีสาน. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชานวัตกรรมเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สุนันทา สายปั้นเหน่ง. 2564. การขับเคลื่อนมาตรฐานทางจริยธรรมตามพระราชบัญญัติ มาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562.การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต (การเมืองและการจัดการ), สาขาการเมืองและการจัดการ สำหรับนักบริหาร, คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. 2567.การสำรวจพฤติกรรมที่ยึดมั่นความซื่อสัตย์สุจริตของเด็กและเยาวชนไทย.กรุงเทพฯ: กองสถิติพยากรณ์ สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
