แนวคิดอภิปรัชญา: แบบของเพลโตจากบทสนทนาฟีโดและพาร์เมนิดีส
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กำพล ศรีโท, พระมหากฤษฎา กิตติโสภโณ, & พระอุดมสิทธินายก (กำพล คุณงฺกโร). (2566). วิเคราะห์แนวคิดทางปรัชญาการเมืองของเพลโต. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 12(5), 404–416.
ฮากิม สุดินปรีดา. (2563). อ่านเพลโต: กวีนิพนธ์ในทรรศนะของนักปรัชญา. วิวัฒน์วรรณสาร, 4(3), 205–246.
Castañeda, H.-N. (1972). Plato’s Phaedo theory of relations. Journal of Philosophical Logic, 1, 467–480. https://doi.org/10.1007/BF00255573
Dimas, P. (2003). Recollecting Forms in the Phaedo. Phronesis, 48(3), 175–214.
Ebrey, D. (2023). Plato’s Phaedo: Forms, death, and the philosophical life. Cambridge University Press.
McPherran, M. L. (1983). Plato’s Parmenides theory of relations. Canadian Journal of Philosophy Supplementary Volume, 9, 149–164. https://doi.org/10.1080/00455091.1983.10715866
Rickless, S. C. (2007). Plato’s Parmenides. In E. N. Zalta (Ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy. Stanford University.
Sabrier, P. (2019). Parts, Forms, and participation in the Parmenides and Sophist: A comparison. Études platoniciennes, 15. https://doi.org/10.4000/etudesplatoniciennes.1601
Silverman, A. (2014). Plato’s middle period metaphysics and epistemology. In E. N. Zalta (Ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Spring 2014 ed.). Stanford University.
Whitehead, A. N. (1978). Process and reality: An essay in cosmology (Corrected ed., D. R. Griffin & D. W. Sherburne, Eds.). Free Press. (Original work published 1929).
