กลยุทธ์การจัดการทรัพยากรมนุษย์ในอุตสาหกรรมห้องเย็นของประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสถานการณ์และบริบทของการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในอุตสาหกรรมห้องเย็นของประเทศไทย 2) วิเคราะห์กลยุทธ์การจัดการทรัพยากรมนุษย์ที่มีประสิทธิผลสำหรับอุตสาหกรรมห้องเย็น และ 3) สังเคราะห์แนวทางและข้อเสนอแนะในการพัฒนากลยุทธ์การจัดการทรัพยากรมนุษย์ในอุตสาหกรรมห้องเย็นของประเทศไทย การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยใช้การวิจัยเอกสารร่วมกับการวิเคราะห์เนื้อหา ข้อมูลมาจากบทความวิจัย หนังสือ รายงานวิจัย วิทยานิพนธ์ และเอกสารจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ซึ่งผ่านการคัดเลือกตามเกณฑ์ความสอดคล้อง ความน่าเชื่อถือ และความทันสมัย จากนั้นนำข้อมูลมาเข้ารหัส จัดหมวดหมู่ เปรียบเทียบ และสังเคราะห์ตามวัตถุประสงค์การวิจัย ผลการวิจัยพบว่า 1) อุตสาหกรรมห้องเย็นเผชิญปัญหาสำคัญ ได้แก่ การขาดแคลนบุคลากรที่มีทักษะเฉพาะ อัตราการลาออกสูง ความเสี่ยงด้านสุขภาพและความปลอดภัย และช่องว่างด้านทักษะจากการใช้เทคโนโลยี โดยองค์การขนาดใหญ่ต้องการผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ขณะที่วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมต้องพึ่งพาบุคลากรหลายทักษะ 2) กลยุทธ์ที่เหมาะสมประกอบด้วยการสรรหาเชิงรุก การพัฒนาบุคลากรอย่างต่อเนื่อง การรักษาและจูงใจบุคลากร การบริหารค่าตอบแทนและสวัสดิการที่สัมพันธ์กับความเสี่ยง และการสร้างวัฒนธรรม ความปลอดภัย และ 3) แนวทางพัฒนาควรเชื่อมโยงนโยบายภาครัฐ ความร่วมมือกับสถาบันการศึกษาการใช้เทคโนโลยีและข้อมูลด้านทรัพยากรมนุษย์ และการดำเนินงานตามระดับความพร้อมขององค์กร ผลการวิจัยชี้ว่า การจัดการทรัพยากรมนุษย์ในอุตสาหกรรมห้องเย็นต้องออกแบบให้สอดคล้องกับลักษณะงาน ความเสี่ยง เทคโนโลยี และขนาดขององค์กร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ. (2562). รายงานการส่งออกสินค้าเกษตรและอาหารแปรรูปของประเทศไทย.
จิตติมา เจริญสุข. (2561). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัล: แนวทางและกลยุทธ์สำหรับองค์การไทย. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยวัฒน์ วงศ์อาษา. (2560). กลยุทธ์การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในอุตสาหกรรมการผลิต: กรณีศึกษาองค์การชั้นนำในประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 40(153), 1-20.
ประภาพร อุดมศักดิ์. (2562). การจัดการความปลอดภัยและอาชีวอนามัยในอุตสาหกรรมอาหาร. ซีเอ็ดยูเคชั่น.
พิชัย สุวรรณ. (2561). การบริหารค่าตอบแทนและสวัสดิการในองค์การสมัยใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 2). เพียร์สัน เอ็ดดูเคชั่น อินโดไชน่า.
วิภาดา คุปตานนท์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการรักษาพนักงานในอุตสาหกรรมการผลิตของไทย: หลักฐานเชิงประจักษ์จากอุตสาหกรรมอาหาร. วารสารการจัดการ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์, 7(1), 45-62.
สมชาย รักษาสุข. (2562). ความเสี่ยงทางสุขภาพและอาชีวอนามัยของแรงงานในอุตสาหกรรมห้องเย็น: การทบทวนหลักฐาน. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 12(2), 88-100.
สมาคมห้องเย็นไทย. (2562). รายงานประจำปี 2562: สถานการณ์และทิศทางอุตสาหกรรมห้องเย็นในประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI). (2562). คู่มือการลงทุนในอุตสาหกรรมห้องเย็นและโลจิสติกส์ห่วงโซ่ความเย็น.
สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2562). สถิติการส่งออกสินค้าเกษตรและอาหารแปรรูปของประเทศไทยประจำปี 2562.
อรวรรณ พุทธมงคล. (2561). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงและการจัดการทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์: หลักฐานจากองค์การภาคการผลิตในประเทศไทย. วารสารการจัดการสมัยใหม่, 16(1), 1-18.
Aloini, D., Fronzetti Colladon, A., Gloor, P., Guerrazzi, E., & Stefanini, A. (2022). Enhancing operations management through smart sensors: Measuring and improving well-being, interaction and performance of logistics workers. The TQM Journal, 34(2), 303–329. https://doi.org/10.1108/TQM-06-2021-0195
Anwar, G., & Abdullah, N. N. (2021). Understanding the impact of human resource practices on employee competencies: Evidence from Indian food processing industry. Employee Relations: The International Journal, 43(5), 957–978. https://doi.org/10.1108/ER-05-2020-0216
Armstrong, M. (2019). Armstrong's handbook of human resource management practice (13th ed.). Kogan Page.
Barney, J. B. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99–120. https://doi.org/10.1177/014920639101700108
Boxall, P., & Purcell, J. (2019). Strategy and human resource management (4th ed.). Palgrave Macmillan.
Boyatzis, R. E. (2008). Competencies in the 21st Century. The Journal of Management Development, 27, 5-12. https://doi.org/10.1108/02621710810840730
Cantoni, F., Graziano, E. A., Maiocchi, F., & Rizzi, A. (2024). The unravelled role of soft skills in the logistics and supply chain management field. Journal of Innovation & Knowledge, 9(3), 100503. https://doi.org/10.1016/j.jik.2024.100615
da Silva, L. B. P., Soltovski, R., Pontes, J., Treinta, F. T., Leitão, P., Mosconi, E., de Resende, L. M. M., & Yoshino, R. T. (2022). Human resources management 4.0: Literature review and trends. Computers & Industrial Engineering, 168, Article 108111. https://doi.org/10.1016/j.cie.2022.108111
Dessler, G. (2017). Human resource management (15th ed.). Pearson Education.
Huselid, M. A. (1995). The impact of human resource management practices on turnover, productivity, and corporate financial performance. Academy of Management Journal, 38(3), 635–672. https://doi.org/10.2307/256741
Mathis, R. L., Jackson, J. H., Valentine, S. R., & Meglich, P. (2017). Human resource management (15th ed.). Cengage Learning.
Milkovich, G. T., Newman, J. M., & Gerhart, B. (2018). Compensation (12th ed.). McGraw-Hill.
Noe, R. A., Hollenbeck, J. R., Gerhart, B., & Wright, P. M. (2017). Human resource management: Gaining a competitive advantage (10th ed.). McGraw-Hill.
Robbins, S. P., & Judge, T. A. (2018). Organizational behavior (18th ed.). Pearson Education.
Werner, J. M., & DeSimone, R. L. (2019). Human resource development (7th ed.). Cengage Learning.
