นวัตกรรมการจัดการเส้นทางท่องเที่ยวเชิงอาหารอย่างสร้างสรรค์เชิงพาณิชย์ บนฐานซอฟต์พาวเวอร์ด้านอาหารพื้นถิ่น โดยการมีส่วนร่วมให้สอดคล้องกับโมเดลเศรษฐกิจใหม่ BCG Economy
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาศักยภาพการจัดการเส้นทางเชิงอาหารอย่างสร้างสรรค์ ในเชิงพาณิชย์ และสร้างนวัตกรรมการจัดการท่องเที่ยวเชิงอาหารอย่างสร้างสรรค์เชิงพาณิชย์ โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้นำชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คณะครู และผู้ที่มีความรู้เกี่ยวกับแหล่งท่องเที่ยวของอำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ จาก 8 ตำบล รวมจำนวน 50 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม แบบสนทนากลุ่ม และแบบบันทึกข้อมูลภาคสนาม การวิเคราะห์ข้อมูล ผู้วิจัยดำเนินการนำข้อมูลที่ได้มาจากการศึกษาเอกสารและข้อมูลภาคสนามมาวิเคราะห์ด้วยวิธีวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า อำเภอคอนสารมีทุนอาหารพื้นถิ่นและ เรื่องเล่าวัฒนธรรมเด่น โดยเฉพาะ “คั่วเนื้อ คั่วปลา” เมนูปูนา และของหวานพื้นบ้าน สามารถเชื่อมกับแหล่งท่องเที่ยววัฒนธรรม และธรรมชาติได้ดี แต่ยังขาดระบบเส้นทางเชิงพาณิชย์ กำลังคนรุ่นใหม่ และทักษะดิจิทัล การตลาด งานวิจัยจึงพัฒนาต้นแบบ 2 แพ็กเกจ (ทริป 1 วัน และ ทริป 2 วัน 1 คืน) เชื่อมฟาร์ม ครัวชุมชน กิจกรรมมีส่วนร่วม ตลาด พร้อมแนวปฏิบัติอาหารปลอดภัย ระบบบริหารแบบชุมชนเป็นเจ้าของ และการตลาดดิจิทัล เพื่อเพิ่มรายได้ กระจายประโยชน์ และยั่งยืนตามโมเดล BCG Economy
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมประชาสัมพันธ์. (17 กรกฎาคม 2566). ททท. ยกระดับการท่องเที่ยว ปี 2567 เร่งฟื้นฟูการท่องเที่ยวไทย เน้นคุณค่าสมดุลและยั่งยืน. https://www.prd.go.th/th/content/category/detail/id/33/iid/198408
จิตราภรณ์ เถรวัตร, อุทุมพร เรืองฤทธิ์, ฐาปกรณ์ ทองคำนุช, และ เบญจรงค์ พื้นสะอาด. (2568) ศักยภาพของการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์แบบบูรณาการอย่างยั่งยืนของชุมชนบางแม่หม้าย จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารศิลปศาสตร์ มทร.กรุงเทพ, 7(1), 44-57.
จิรวรรณ ดีประเสริฐ, อุราเพ็ญ ยิ้มประเสริฐ, และ จักรกฤษณ์ สิริริน. (2567). ซอฟต์พาวเวอร์ของอัตลักษณ์ท้องถิ่นเพื่อขับเคลื่อนการท่องเที่ยวชุมชน เขตเทศบาลเมืองไร่ขิง ตามแนวทางเศรษฐกิจสร้างสรรค์ในการเพิ่มมูลค่าและความยั่งยืน. วารสารศิลปการจัดการ, 8(3), 231–251.
ฐิตาภา บำรุงศิลป์, รัตนะ ทิพย์สมบัติ, ขัติยาภรณ์ มณีชัย, ชญานี วีระมน, ทิวาทิพย์ บาศรี, อนงค์นาฏ โอมประพันธ์, กชนิภา จันทร์เทศ, และ รัชนีกร งีสันเทียะ. (2564). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวชุมชนบ้านวังรี จังหวัดนครนายก. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 3(3), 1-14.
ดารณี อาจหาญ, และ เกิดศิริ เจริญวิศาล. (2565). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอาหารภายใต้แนวคิดเศรษฐกิจ BCG. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 12(2), 276–291.
ทศพร ลิ้มดำเนิน. (2560). แนวทางการพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงอาหาร กรณีศึกษาคลองดำเนินสะดวก อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี [วิทยานิพนธ์บริหารมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].
ปรีชา ตั้งสุขขีย์ศิริ, ณภัทร สำราญราษฎร์, และ หงสกุล เมสนุกูล. (2565). แนวทางส่งเสริมการท่องเที่ยวบนพื้นฐานของซอฟต์พาวเวอร์ด้านอาหารพื้นถิ่นจังหวัดสุโขทัย. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 4(2), 32-44.
ปวิธ ตันสกุล. (2563). แนวทางการส่งเสริมอาหารพื้นถิ่นเพื่อการท่องเที่ยวเชิงอาหาร: กรณีศึกษาชุมชนขนาบนาก อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารการจัดการ, 9(1), 81–92.
ปัญจพร ธนาวชิรานันท์, สงกรานต์ กลมสุข, และ สุจิรา เมนัช. (2566). การพัฒนารูปแบบการจัดกิจกรรมท่องเที่ยวชุมชนภายใต้มาตรฐานความปกติใหม่ กรณีศึกษา ชุมชนตำบลสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 16(1), 46–74.
วิชชุตา ให้เจริญ. (2565). การพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์อย่างมีส่วนร่วมของชุมชนเมืองเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารศิลปศาสตร์ มทร.กรุงเทพ, 4(2), 106–120.
ศิริพร พึ่งเพ็ชร์, วิไลวรรณ ศิริประภาภูวดล, และ ไพโรจน์ ศรีคง. (2566). อำนาจละมุนอัตลักษณ์ชุมชนเพื่อการเสริมสร้างรายได้ผู้สูงวัยของชุมชนบ้านโนนเขวา อำเภอเกษตรสมบูรณ์ จังหวัดชัยภูมิ. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 5(3), 533-542.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (31 พฤษภาคม 2566). ในช่วงที่เหลือของปี 2566 ต่างชาติเที่ยวไทยเร่งตัว คาดทั้งปีมีจำนวน 28.5 ล้านคน... แต่ธุรกิจยังมีโจทย์ท้าทายโดยเฉพาะประเด็นต้นทุนแรงงานที่ต้องติดตาม. https://www.kasikornresearch.com/th/analysis/k-econ/business/Pages/Th-Tourist-Arrivals-CIS3416-Web-B-31-05-2023.aspx
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. (2563). รายงานประจำปี 2563 สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ.
Du Rand, G.E., Heath, E. & Alberts, N. (2003). The Role of Local and Regional Food in Destination Marketing: A South African Situation Analysis. Journal of Travel and Tourism Marketing, 14, 37-112.
Hall, C. M., & Sharples, L. (2003). The consumption of experiences or the experience of consumption? An introduction to the tourism of taste. In C. M. Hall, L. Sharples, R. Mitchell, N. Macionis, B. Cambourne (Eds.), Food tourism around the world: Development, management and markets (pp. 1–24). Oxford: Butterworth-Heinemann.
International Culinary Tourism Association. (2006). What is food tourism? http://www.worldfoodtravel.org/what-is-food-tourism
Mak, A.H.N., Lumbers, M., Eves, A., & Chang, R.C.Y. (2012). Factors influencing tourist food consumption. International Journal of Hospitality Management, 31(3), 928-936.
Nye, J.S. (2004). Soft Power: The Means to Success in World Politics. Public Affairs.
Parasuraman, A., Zeithaml, V.A. & Berry, L.L. (1988). SERVQUAL: A Multiple-Item Scale for Measuring Consumer Perceptions of Service Quality. Journal of Retailing, 16(1), 12-37.