การก่อการร้ายกับการคุ้มครองสิทธิเสรีภาพในประเทศไทย : นัยสำคัญทางกฎหมายและผลกระทบต่อหลักประชาธิปไตยภายใต้ประมวลกฎหมายอาญา

บทคัดย่อ

          บทความนี้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิในการชุมนุมสาธารณะกับบทนิยามศัพท์ทางกฎหมายของฐานความผิดว่าด้วยการก่อการร้าย โดยเน้นกรณีศึกษาในบริบทของระบบกฎหมายประเทศไทยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 135/1 ซึ่งผู้เขียนเห็นว่ามีความคลุมเครือและขาดความชัดเจนในการตีความ อันเป็นการส่งผลกระทบต่อสิทธิเสรีภาพในการแสดงออกและการชุมนุมทางการเมืองอย่างมีนัยสำคัญ บทความนี้วิเคราะห์กรณีศึกษาการชุมนุมทางการเมืองในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2551 และ พ.ศ. 2557 ซึ่งในท้ายที่สุดได้นำไปสู่การตั้งข้อกล่าวหาตามฐานความผิดเกี่ยวกับก่อการร้ายต่อประชาชนผู้ชุมนุม นอกจากนี้ บทความนี้ยังได้ทำการศึกษากฎหมายเปรียบเทียบกับบทนิยามของกฎหมายว่าด้วยการก่อการร้ายตามระบบกฎหมายของสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา เพื่อแสดงให้เห็นถึงความจำเป็นในการปรับปรุงบทนิยามของการก่อการร้ายตามประมวลกฎหมายไทยให้ชัดเจนและสอดคล้องกับมาตรฐานกฎหมายสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ การใช้กฎหมายว่าด้วยก่อการร้ายกับการชุมนุมทางการเมืองอาจเป็นการละเมิดเจตนารมณ์และไม่สอดคล้องกับระบอบประชาธิปไตย และเสนอแนะให้มีการปรับปรุงนิยามทางกฎหมาย เพื่อแยกแยะระหว่างการใช้สิทธิตามรัฐธรรมนูญกับการกระทำที่เป็นภัยต่อสาธารณะอย่างแท้จริง