ความท้าทายและแนวโน้มในอนาคตของคดีฟื้นฟูกิจการ

บทคัดย่อ

          ท่ามกลางสภาพเศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว รูปแบบในการประกอบกิจการและภาวะการล้มละลายของผู้ประกอบการกลายเป็นปัญหาที่มีความซับซ้อนมากขึ้น ส่งผลกระทบต่อความจำเป็นที่บทบัญญัติว่าด้วยการฟื้นฟูกิจการต้องได้รับการปรับแก้เพื่อให้สอดคล้องกับบริบทดังกล่าว โดยกระบวนการฟื้นฟูกิจการที่มีประสิทธิภาพและเข้าถึงได้ง่ายกลายเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อทั้งเจ้าหนี้และลูกหนี้มากยิ่งขึ้น ระบบฟื้นฟูกิจการที่ดีจะช่วยรักษาและฟื้นฟูกิจการที่ยังมีศักยภาพ คุ้มครองเจ้าหนี้ได้อย่างมีประสิทธิผล และส่งเสริมให้เศรษฐกิจมีความเสถียรภาพ อย่างไรก็ดี กระบวนการฟื้นฟูกิจการในปัจจุบันยังคงเผชิญอุปสรรคหลายประการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีที่เป็นการประกอบกิจการระหว่างประเทศ โดยที่ผู้ประกอบการมีสินทรัพย์ ไม่ว่าจะเป็นสินทรัพย์ทั่วไปหรือสินทรัพย์ดิจิทัล และภาระผูกพันตั้งอยู่ในหลายประเทศ การหาแนวทางร่วมกันเพื่อประสานและจัดการกับกระบวนการล้มละลายข้ามพรมแดนเพื่อให้ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกฝ่ายได้รับการปฏิบัติอย่างเป็นธรรมนั้นไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ง่าย บทความนี้จึงมุ่งสำรวจความท้าทายสำคัญหกประการในคดีฟื้นฟูกิจการในปัจจุบัน และชี้ให้เห็นแนวโน้มห้าประการที่จะมีบทบาทกำหนดทิศทางของการฟื้นฟูกิจการในช่วงปีต่อ ๆ ไป

          ความท้าทายในคดีฟื้นฟูกิจการในปัจจุบันมีหกประการ ประการที่หนึ่ง การทำให้กระบวนการฟื้นฟูกิจการเป็นกระบวนการที่ได้รับความยินยอมจากทั้งลูกหนี้และเจ้าหนี้ เพื่อให้กระบวนพิจารณาดำเนินไปด้วยความรวดเร็ว ประการที่สอง การบริหารจัดการกระบวนการฟื้นฟูกิจการภายในเวลาอันควรโดยใช้วิธีการส่งคำคู่ความและการติดต่อสื่อสารทางอิเล็กทรอนิกส์ ประการที่สาม การขยายผลของสภาวะพักการชำระหนี้และผลผูกมัดของแผนฟื้นฟูกิจการ ซึ่งศาลเห็นชอบไปยังลูกหนี้ร่วม ประการที่สี่ การเพิ่มประเภทของลูกหนี้ที่สามารถเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูและการลดเงื่อนไขในการเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูการดำเนินการดังกล่าวจะเป็นประโยชน์ ต่อองค์กรธุรกิจทุกรูปแบบ ประการที่ห้า การให้ความช่วยเหลือลูกหนี้ SMEs ในการจัดทำแผนฟื้นฟูกิจการ และประการที่หก การขาดบทบัญญัติเรื่องล้มละลายข้ามชาติในระบบกฎหมายล้มละลายภายในประเทศไทย สุดท้ายนี้ ประเทศไทยยังไม่มีเครื่องมือสำหรับการล้มละลายข้ามพรมแดน เมื่อมองไปข้างหน้าพบว่ามีห้าแนวโน้มในอนาคตของกระบวนการฟื้นฟู ซึ่งประกอบด้วย (1) การจัดการกับสินทรัพย์ดิจิทัลในคดีฟื้นฟูกิจการและคดีล้มละลาย (2) การรับกฎหมายแม่แบบของคณะกรรมาธิการว่าด้วยกฎหมายการค้าระหว่างประเทศแห่งสหประชาชาติเกี่ยวกับการล้มละลายข้ามชาติเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของระบบกฎหมายล้มละลายของประเทศไทย (3) การใช้กระบวนการไกล่เกลี่ยในกระบวนการฟื้นฟูกิจการและล้มละลาย (4) การให้ความช่วยเหลือแก่องค์กรธุรกิจภายหลังจากกระบวนการฟื้นฟูสิ้นสุดลง และ (5) การเพิ่มขึ้นของความร่วมมือระหว่างผู้พิพากษาล้มละลายในอาเซียนและระหว่างประเทศ