การนำมาตรการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำ ในความผิดเกี่ยวกับเพศหรือที่ใช้ความรุนแรงมาใช้ในศาลทหาร

Main Article Content

ชนิชา ฉายะบุตร
สุทธิพล ทวีชัยการ
อัจฉรียา ชูตินันทน์

บทคัดย่อ

          พระราชบัญญัติมาตรการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำในความผิดเกี่ยวกับเพศหรือที่ใช้ความรุนแรง พ.ศ. 2565 เป็นกฎหมายที่บัญญัติขึ้นโดยมีเจตนารมณ์เพื่อป้องกันและเฝ้าระวังการก่ออาชญากรรม สร้างความปลอดภัยให้สังคม แก้ไขปัญหาและลดอัตราการกระทำความผิดซ้ำ ซึ่งกฎหมายกำหนดให้ศาลยุติธรรมที่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีอาญาเป็นศาลที่มีอำนาจในการพิจารณาสั่งใช้มาตรการต่าง ๆ ตามกฎหมายนี้แก่นักโทษเด็ดขาดในคดีอาญา ไม่รวมถึงการให้อำนาจศาลทหารด้วย ซึ่งศาลทหารเป็นศาลที่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีอาญาที่ผู้กระทำความผิดเป็นบุคคลซึ่งอยู่ในอำนาจศาลทหาร ดังนั้นศาลทหารจึงเป็นหนึ่งในองค์กรที่มีอำนาจและหน้าที่ด้านกระบวนการยุติธรรมทางอาญาเช่นกัน พระราชบัญญัตินี้จึงควรให้อำนาจศาลทหารในการพิจารณาสั่งให้ใช้มาตรการต่าง ๆ ตามกฎหมายนี้ เช่นเดียวกับศาลยุติธรรมที่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีอาญา


          ดังนั้น เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดในการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำและเป็นมาตรฐานเดียวกัน จึงสมควรแก้ไขกฎหมายว่าด้วยมาตรการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำในความผิดเกี่ยวกับเพศหรือที่ใช้ความรุนแรง โดยให้ศาลทหารมีอำนาจในการพิจารณาสั่งให้ใช้มาตรการต่าง ๆ กับนักโทษเด็ดขาดที่เป็นบุคคลซึ่งอยู่ในอำนาจศาลทหาร อันจะส่งผลให้เกิดการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพและเกิดประสิทธิผล อีกทั้งเพื่อให้สอดคล้องกับเจตนารมณ์ของกฎหมายที่ต้องการสร้างความปลอดภัยให้สังคม ลดอัตราการกระทำความผิดซ้ำในคดีอาญาที่เกี่ยวกับเพศหรือที่ใช้ความรุนแรง และป้องกันสังคมและผู้เสียหายจากการที่ผู้กระทำความผิดอาจหวนกลับมาทำผิดซ้ำ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ฉายะบุตร ช., ทวีชัยการ ส., & ชูตินันทน์ อ. (2026). การนำมาตรการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำ ในความผิดเกี่ยวกับเพศหรือที่ใช้ความรุนแรงมาใช้ในศาลทหาร. นิตยสารบทบัณฑิตย์, 82(2), 24–64. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/botbundit/article/view/286952
ประเภทบทความ
บทความทางวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย

โกเมศ สุขกฤช, ‘ปัญหาเกี่ยวกับเขตอำนาจของศาลทหาร’ (วิทยานิพนธ์ นิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ 2555).

ณัฏฐ์วัฒน์ สุทธิโยธิน, ‘ทฤษฎีอาชญาวิทยา’ ใน สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, แนวการศึกษาชุดวิชาจากฎหมายอาญาและอาชญาวิทยาชั้นสูง (พิมพ์ครั้งที่ 3, สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช 2556).

ธานี วรภัทร์, มาตรการบังคับทางอาญา (สำนักพิมพ์วิญญูชน 2557).

นัทธี จิตสว่าง, หลักทัณฑวิทยา: หลักการวิเคราะห์ระบบงานราชทัณฑ์ (สถาบันพัฒนาข้าราชการราชทัณฑ์ 2541).

ปกป้อง ศรีสนิท, กฎหมายอาญาชั้นสูง (พิมพ์ครั้งที่ 4 สำนักพิมพ์วิญญูชน 2566).

ปกป้อง ศรีสนิท, ‘แนวทางการปรับปรุงกฎหมายเพื่อป้องกันอันตรายจากผู้กระทำความผิดหรือพ้นโทษที่มีพฤติการณ์เป็นภัยต่อสังคมระยะที่ 1’ (2564) 4 วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พรชัย ขันตี, ทฤษฎีอาชญาวิทยา : หลักการงานวิจัยและนโยบายประยุกต์ (มหาวิทยาลัยรังสิต 2558).

พัชรา พุกเศรษฐี, ‘กฎหมายว่าด้วยการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำของผู้กระทำความผิดฉกรรจ์ที่ใช้ความรุนแรง’ (2564) 5 วารสารบทความทางวิชาการ.

สุมนทิพย์ จิตสว่าง, โทษประหารชีวิต (โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2561).

อัจฉรียา ชูตินันทน์, อาชญาวิทยาและทัณฑวิทยา (พิมพ์ครั้งที่ 5 สำนักพิมพ์วิญญูชน 2566).

ภาษาอังกฤษ

Jeremy Bentham, An Introduction to the Principles of Morals and Legislation (Clarendon Press, 1907).

Légifrance, 'Code pénal' (Légifrance) <https://www.legifrance.gouv.fr/codes/texte_lc/LEGITEXT000006070719/> สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2568.

Victorian Legislation, 'Serious Offenders Act 2018' (Victorian Legislation) <https://www.legislation.vic.gov.au/in-force/acts/serious-offenders-act-2018/006> สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2568.