การส่งเสริมการเดินทางหลากหลายรูปแบบในเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี

บทคัดย่อ

        จากแผนการพัฒนาระบบการสัญจรในประเทศภายใต้กรอบความร่วมมือระหว่างประเทศ ส่งผลให้เกิดการขยายความเจริญไปสู่พื้นที่ภูมิภาคด้วยการผลักดันการพัฒนาโครงข่ายคมนาคมขนส่งระบบรางหลัก เพื่อรองรับเส้นทางการพัฒนาของเมือง และการเดินทางของประชาชนจากสถานีระบบขนส่งขนาดใหญ่มายังพื้นที่เมืองด้วยระบบขนส่งรอง (Feeder System) ซึ่งการศึกษานี้ได้นำแนวคิดของการใช้รถโดยสารโทรลลีไฟฟ้าล้อยางโดยมีพื้นที่ศึกษา คือ เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี และมีวัตถุประสงค์เพื่อการวางแผนด้านคมนาคมขนส่งในใช้โดยสารสาธาณะดังกล่าวที่ตอบสนองต่อความต้องการการเดินทางและเหมาะสมกับผู้ใช้งานทุกกลุ่มในสังคมที่สามารถนำไปใช้ได้กับทุกเมืองหลักของประเทศไทย โดยการศึกษาความต้องการของการใช้รถโดยสารและพฤติกรรมของการเดินทางในปัจจุบันและภายหลังการนำระบบรถโดยสารไฟฟ้าโทรลลีไฟฟ้าล้อยาง มาใช้งานด้วยการเก็บข้อมูลจากแบบสอบถามจำนวน 1,200 ตัวอย่าง และนำมาวิเคราะห์ด้วยโปรแกรม EMME (Equilibre Multimodal, Multimodal Equilibrium) เพื่อทราบถึงปริมาณของการเดินทางและเส้นทางที่เหมาะสมที่สุดต่อการนำไปพัฒนาในพื้นที่จริง ทั้งนี้ผลการศึกษา พบว่า ประชาชนเมืองพัทยามีความต้องการใช้รถโดยสารโทรลลีไฟฟ้าล้อยางเพิ่มขึ้นในทุก ๆ ปี โดยเส้นทางที่มีความต้องการใช้มากที่สุด คือ เส้นทาง นาจอมเทียน-พัทยากลาง โดยในปี พ.ศ. 2572 หากมีการเปิดใช้งานแยกเส้นทางดังกล่าว จะมีปริมาณผู้โดยสาร 12,788 คนต่อชั่วโมง