การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการ เพื่อเสริมสร้างความสามารถสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู

ผู้แต่ง

  • นีรนาท จุลเนียม คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี

คำสำคัญ:

รูปแบบการจัดการเรียนรู้, การออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายคือ 1) เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐานและความต้องการในการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการของนักศึกษาวิชาชีพครู 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการของนักศึกษาวิชาชีพครู 3) เพื่อศึกษาผลการใช้รูปแบบการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการของนักศึกษาวิชาชีพครูผู้วิจัยใช้แนวคิดการพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ของจอย เวล และคาลฮาม โดยได้ดำเนินการพัฒนารูปแบบด้วยกระบวนการวิจัยและพัฒนา แบ่งการวิจัยออกเป็น 3 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 การศึกษาข้อมูลพื้นฐานและความต้องการในการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการของนักศึกษาวิชาชีพครู ระยะที่ 2 การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างความสามารถสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู ซึ่งตรวจสอบคุณภาพโดยผู้เชี่ยวชาญ และระยะที่ 3 การศึกษาผลการใช้รูปแบบการเรียนรู้ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการนักศึกษาวิชาชีพครู โดยมีกลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาวิชาชีพครู จำนวน 52 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่มเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้แบบสังเกตพฤติกรรม แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถาม และ แบบบันทึกภาคสนาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้สถิติทดสอบพาราเมตริก ได้แก่ การทดสอบค่าทีและการทดสอบความแปรปรวนแบบสองทาง

          ผลการวิจัย พบว่า

  1. ผลการศึกษาข้อมูลพื้นฐานและความต้องการในการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างความสามารถสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู พบว่า การจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการของนักศึกษาวิชาชีพครูเป็นทักษะสำคัญที่ควรส่งเสริมให้กับนักศึกษาวิชาชีพครูนักศึกษาวิชาชีพครูมีการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการอยู่ในระดับต่ำ การจัดสภาพการเรียนการสอนที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการของนักศึกษาวิชาชีพครูยังมีการส่งเสริมในระดับน้อยมาก
  2. ผลการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างความสามารถสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู พบว่า รูปแบบการเรียนรู้ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการของนักศึกษาวิชาชีพครูมี6 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) หลักการแนวคิดและทฤษฎีพื้นฐาน 2) วัตถุประสงค์3) ขั้นตอนการเรียนรู้4) ระบบสังคม 5) หลักการตอบสนอง และ 6) ระบบสนับสนุน ทั้งนี้ได้สังเคราะห์ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้เป็น 5 ขั้น คือ ขั้นระบุความต้องการ ขั้นระดมสมอง ขั้นสร้างชิ้นงาน ขั้นปฏิบัติการสอน และขั้นประเมินผล
  3. ผลการใช้รูปแบบการเรียนรู้ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการของนักศึกษาวิชาชีพครูปรากฏผล ดังนี้1) นักศึกษาวิชาชีพครูที่เรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนรู้ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการ พบว่านักศึกษาวิชาชีพครูมีพัฒนาการของการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการทั้งทั้งโดยรวมและรายด้านสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยความสามารถในการร่วมมือกับผู้อื่นมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ ความสามารถในการนำเสนอแนวคิด ความสามารถในการตีความบริบทความสามารถในการประเมินความสำเร็จ ความสามารถในการสะท้อนแนวคิด ส่วนความสามารถในการสร้างแนวคิดมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด 2) นักศึกษาวิชาชีพครูที่เรียนโดยใช้รูปแบบการเรียนรู้ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการมีการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการสูงกว่าการสอนแบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

 

 

 

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2554). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการเรื่องมาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี สาขาครุศาสตร์และสาขาศึกษาศาสตร์ (หลักสูตร 5 ปี). กรุงเทพฯ : กระทรวงศึกษาธิการ.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ประชุมอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏทั่วประเทศ : ยุทธศาสตร์ใหม่มหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อพัฒนาท้องถิ่นตามพระบรมราโชบายระยะ 20 ปี พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ : กระทรวงศึกษาธิการ.

กองบริหารงานวิจัยและประกันคุณภาพการศึกษา. (2560). Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อนประเทศไทยสู่ความมั่งคั่ง มั่นคง และยั่งยืน. กรุงเทพฯ : กระทรวงศึกษาธิการ.

คณะกรรมการประเมินคุณภาพการศึกษาภายใน. (2559). รายงานผลการประเมินคุณภาพการศึกษาภายใน คณะครุศาสตร์. ร้อยเอ็ด : มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.

จุรีวรรณ จันพลา. (2559). การเสริมสร้างภาวะผู้น าเชิงนวัตกรรมของผู้ประกอบการในธุรกิจแปรรูปาหาร. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้, 9(1), 53-60.

ทรงศักดิ์ภูสีอ่อน. (2561). การวิจัยและพัฒนาทางการศึกษา. มหาสารคาม : ตักสิลาการพิมพ์.

ธงชัย โรจน์กังสดาล. (2559). Innovative Thinking Skills: ค้นหาทักษะในการเป็นผู้สร้างสรรค์ที่เหมาะกับตัวคุณ. กรุงเทพฯ : พีเพิล แวลู โซลูชั่น โพรไวเดอร์ จำกัด

ธูปทอง กว้างสวาสดิ์. (2552). การสอนทักษะการคิด. มหาสารคาม : ภาควิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ : สุวีริยสาสน์.

รัตนะ บัวสนธ์. (2556). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. พิษณุโลก: บั๊วกราฟฟิค.

วิเชียร ไชยบัง. (2561). วุฒิภาวะของความเป็นครู. พิมพ์ครั้งที่ 9. บุรีรัมย์: เรียนนอกกะลา.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2558). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 22. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.

สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา. (2550). กรอบแผนอุดมศึกษาระยะยาว 15 ปี ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2551-2565). กรุงเทพฯ : กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาชาติพ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ : บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

สำนักมาตรฐานและคุณภาพอุดมศึกษา. (2558). แนวทางปฏิบัติตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิ ระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2558. กรุงเทพฯ : ส านักมาตรฐานและคุณภาพอุดมศึกษา.

Australian National Training Authority (ANTA). (2001). Innovation : Ideas That Work for Trainers of Innovation at Work Skills. Brisbane : Australian National Training Authorit.

Wu, C. H., Hwang, G. J., Kuo, F. R. and I. Huang. (2013). A mindtool-based collaborative learning approach to enhancing students' innovative performance in management courses. Australasian Journal of Educational Technology, 29(1), 128-142.

Xanthacou, Y., Stavrou, N. A. and T. Babalis. (2013). Creativity-Innovative Thinking Tolerance in Uncertainty : Views of Undergraduate Students in Greek Universities Based on the Faculty of Their Studies. Creative Education,4(2), 143-148.

Yagci, M. (2016). Effects of pre-service information technologies (IT) teachers' thinking styles on their use of information and communication technology (ICT). Educational Research and Reviews, 11(2), 48-58.

Zhu, C., Wang, D., Cai, Y. and N. Engels. (2013). What core competencies are related to teachers' innovative teaching. Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 41(1), 9-27

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-07-12

รูปแบบการอ้างอิง

จุลเนียม น. (2024). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วยการออกแบบนวัตกรรมแบบบูรณาการ เพื่อเสริมสร้างความสามารถสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. ศึกษาศาสตร์ มมร, 12(1), 272–288. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/edj/article/view/268011

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย