The Relationship between Participative Management and School Effectiveness in the Krabi Old Town School Network, Mueang District, Krabi Province
Keywords:
participative administration, school effectiveness, school administratorsAbstract
The purpose of this research was to examine the levels of participative management among school administrators, the levels of school effectiveness, and to analyze the relationship between the two variables in the Krabi Old Town School Network, Mueang District, Krabi Province. The sample consisted of 100 government teachers, determined using the Krejcie and Morgan sample size table. The research instrument was a five-point rating-scale questionnaire, validated for content validity and yielding an overall reliability coefficient of .94. Descriptive statistics—percentage, mean, and standard deviation—were employed, along with inferential statistics using Pearson’s Product–Moment Correlation Coefficient.
The findings revealed that participative management among school administrators was rated at a high level. Administrators demonstrated practices that encouraged teachers and personnel to take part in decision-making, planning, and monitoring school operations, reflecting a democratic administrative model grounded in transparency, mutual trust, and shared responsibility. Among the dimensions, participation in decision-making received the highest mean score (x̄ = 3.66, S.D. = 0.40), while the overall mean of participative management was also high (x̄ = 3.64, S.D. = 0.23), indicating consistent engagement across multiple administrative dimensions.
School effectiveness was likewise found to be at a high level (x̄ = 3.74, S.D. = 0.29), covering areas such as student learning outcomes, teacher quality, instructional management, resource utilization, and collaboration with parents and the community. These results highlight the strong administrative capacity of schools within the network, both academically and organizationally.
The correlation analysis showed that participative management was positively correlated with school effectiveness at a moderate level (r = 0.513, Sig. = .000), statistically significant at the .01 level. This suggests that schools whose administrators promote appropriate staff participation tend to achieve higher levels of overall effectiveness. The findings align with the concepts of Likert (1967) and Hoy and Miskel (2012), who emphasize that participative management enhances trust, cooperation, and organizational commitment—key components of coherent and effective school operations. The results also correspond with contemporary studies indicating that participation from teachers, parents, and communities is a crucial factor influencing student achievement and the long-term strength of educational institutions.
In conclusion, the study demonstrates that participative management serves as an essential mechanism for improving school quality across all dimensions, particularly within the diverse and resource-varied context of the Krabi Old Town School Network. Providing opportunities for teachers and stakeholders to participate in planning, implementation, and evaluation not only strengthens transparency and organizational unity but also contributes to sustainable educational improvement that responds effectively to the needs of learners and the community. Keywords: participative management, school effectiveness, school administrators, Krabi Old Town School Network
References
จิตรา แก้วมะ. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1.วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ดารารัตน์ บุญธรรม. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารกับการมีส่วนร่วมของครูใน โรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดเชียงใหม่.วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
บุษกร เพ็งสวัสดิ์. (2565). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อประสิทธิผลงานวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
ขวัญเพชร พลวงค์. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต.
พรเทพ ชัยปัญหา. (2563). การบริหารแบบมีส่วนร่วมกับประสิทธิผลของสถานศึกษา.วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต.
วรรณา เรืองวิทยา. (2563). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา.วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต.
สุวรรณา คงทอง. (2565). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน.วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต.
รัตนาภรณ์ สมบูรณ์. (2561). การบริหารแบบมีส่วนร่วมกับประสิทธิผลของสถานศึกษา.วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต.
รจนา ภักดี. (2562). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา.วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากระบี่. (2566). รายงานผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียน ประจำปี 2566. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากระบี่.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากระบี่. (2567). สรุปผลการจัดการศึกษา ปีงบประมาณ 2567. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากระบี่.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากระบี่. (2567). วิสัยทัศน์ พันธกิจ และทิศทางการพัฒนาคุณภาพการศึกษา พ.ศ. 2567. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากระบี่.
Bush, T. (2003). Theories of educational leadership and management (3rd ed.). SAGE Publications.
Cohen, J. M., & Uphoff, N. (1980). Participation’s place in rural development: Seeking clarity through specificity. World Development, 8(3), 213–235.
Ebunu, O. F. (2020). Participatory administration for enhancing students’ academic performance in public secondary schools in Rivers State. International Journal of Education and Research, 8(6), 123–137.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2005). Educational administration: Theory, research, and practice (7th ed.). McGraw-Hill.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2012). Educational administration: Theory, research, and practice (9th ed.). McGraw-Hill.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Moreno, R., & Sanchez, J. (2015). Participative management and organizational effectiveness in educational institutions. Educational Management Administration & Leadership, 43(1), 1–17.
Moolenaar, N. M., Daly, A. J., & Sleegers, P. J. C. (2023). Social networks, trust, and educational leadership. Educational Administration Quarterly, 59(1), 3–35.
Robbins, S. P., & Coulter, M. (2018). Management (13th ed.). Pearso
