การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเสริมสร้างสมรรถนะการฝึกอาชีพสำหรับนักศึกษา สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง 4

Main Article Content

กรรณิกา มานพ
นภาภรณ์ ธัญญา

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐานสำหรับการพัฒนาหลักสูตร 2) สร้างและตรวจสอบคุณภาพหลักสูตร 3) ทดลองใช้หลักสูตรฝึกอบรม และ 4) ประเมินหลักสูตรฝึกอบรมเสริมสร้างสมรรถนะการฝึกอาชีพสำหรับนักศึกษาสถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง 4 การวิจัยใช้วิธีแบบผสานแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาหลักสูตร การฝึกอบรม และสมรรถนะการฝึกอาชีพ กลุ่มตัวอย่างคือนักศึกษาจำนวน 19 คน ที่เลือกแบบเจาะจงโดยความร่วมมือกับสถานประกอบการฝึกอาชีพ 8 แห่ง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ หลักสูตรฝึกอบรม คู่มือ แบบประเมินสมรรถนะ และแบบประเมินความคิดเห็น วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) หลักสูตร
มี 5 องค์ประกอบ ได้แก่ จุดมุ่งหมาย สมรรถนะ 4 ด้าน 16 ตัวชี้วัด โครงสร้างและเนื้อหา ทรัพยากร และการวัดผล 2) คุณภาพหลักสูตรอยู่ในระดับดีมาก (equation = 4.43, S.D. = 0.65) 3) นักศึกษาที่เข้าร่วมมีสมรรถนะเพิ่มขึ้น โดยตัวชี้วัดที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ การฝึกงาน (equation  = 4.25, S.D. = 0.70) รองลงมาคือกิจกรรมสถานประกอบการ (equation = 4.14, S.D. = 0.72) และงานโลจิสติกส์และซัพพลายเชน (equation = 4.10, S.D. = 0.77) 4) การประเมินหลักสูตรโดยนักศึกษาอยู่ในระดับดีมาก (equation = 4.27, S.D. = 0.63) และผู้ทรงคุณวุฒิเห็นว่าหลักสูตรเหมาะสมต่อการเตรียมความพร้อมสู่ตลาดแรงงาน ผู้วิจัยได้พบองค์ความรู้ใหม่คือ “กรอบการเรียนรู้ตลอดชีวิตโดยยึดตามผลลัพธ์” เป็นแนวทางที่ผสมผสานการศึกษาตามผลลัพธ์, การเรียนรู้ตลอดชีวิต และ การเรียนรู้ตามงานเข้าด้วยกัน โดยมีเป้าหมายให้ผู้เรียนสามารถพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่องและตอบสนองต่อความต้องการของตลาดแรงงานอย่างมีประสิทธิภาพ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
มานพ ก., & ธัญญา น. (2025). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเสริมสร้างสมรรถนะการฝึกอาชีพสำหรับนักศึกษา สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง 4. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(1-2), 595–612. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/278035
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ฐิตพัฒน์ สตางจันทร์, ธนากร พิมพ์สวัสดิ์ และ พัทธนันท์ ปานทอง. (2561). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อทักษะการปฏิบัติและทักษะชีวิตของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and Arts), 11(3), 1354–1371. สืบค้นจาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/118546

นพพร จันทรนำชู และ ทิพย์วรรณ สุขใจรุ่งวัฒนา. (2561). แนวทางการพัฒนาทักษะวิชาชีพของนักศึกษาสถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง 4 เพื่อการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์สู่ประเทศไทย 4.0. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and Arts), 11(3), 767-786. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/154737

ประชาไท. (14 พฤศจิกายน 2566). รายงานสถานการณ์แรงงานไทย 2566: แรงงานสูงอายุ-แรงงานต่ำกว่า ป.ตรี เผชิญความเสี่ยงสูงในตลาดแรงงาน. สืบค้นจาก

https://prachatai.com/journal/2023/11/106597

เปรมสิรี สุขปรีเปรม และ ไพโรจน์ พิภพเอกสิทธิ์. (2567). ความต้องการ ความคาดหวัง และความพึงพอใจของสถานประกอบการที่มีต่อการปฏิบัติงานของนักศึกษาสหกิจศึกษาและนักศึกษาฝึกงาน สาขาวิชาบริหารธุรกิจอุตสาหกรรมและการค้ามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(2), 773-789. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/268695

ภูมิภควัธจ์ ภูมพงศ์คชศร. (2567). รูปแบบการบริหารจัดการระบบนิเวชการเรียนรู้สู่การพัฒนาการจัดการศึกษาของสถานศึกษานำร่องเพื่อความยั่งยืนในพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(5), 3038-3055. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/274409

วาสนา อนุพันธ์, สุมาลี ศรีพุทธรินทร์ และ จารุวรรณ เขียวน้ำชุม. (2568). แนวทางพัฒนาการดำเนินการตามมาตรการฟื้นฟูภาวะถดถอยทางการเรียนรู้ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(1-2), 136-155. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/277385

วิสุทธิณี ธานีรัตน์. (2567). การจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาด้วยการจัดการเรียนการสอนเชิงบูรณาการกับการทำงานในรายวิชาการนำนโยบายไปปฏิบัติและการประเมินผล. วารสารการศึกษาและนวัตกรรมการเรียนรู้, 4(3), 339-356. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jeil/article/view/270173

ศุภวรรณ อภิชาติไตรสรณ์, ปราโมทย์ ยอดแก้ว, ภัทรพร ทิมแดง, อภิปภา นนทิราช และ สุภาภรณ์ สมไพบูลย์. (2567). แนวทางการพัฒนาหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาการตลาดและการสร้างแบรนด์บุคคลในระดับการศึกษาปริญญาตรี. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(2), 862-877. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jmhs1_s/article/view/269910

สิริรัตน์ จรรยารัตน์, มาลินี ลีโทชวลิต, ศักดิพงศ์ พันธ์ไผ่ และ ทิพวรรณ เดชสงค์. (2567). กระบวนการจัดการเรียนรู้ S.M.A.R.T. Model เพื่อส่งเสริมความสามารถในการเรียนรู้ด้วยการกำกับตนเองของนิสิตระดับอุดมศึกษาในห้องเรียนอัจฉริยะ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(2), 107-121. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/mrsj/article/view/273799

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). รายงานสถานการณ์ด้านแรงงานไทย ไตรมาสที่ 3 ปี 2564. สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

Armstrong, D. G. (2003). Curriculum: today and tomorrow. (3rd ed.). Pearson Education.

Carlos, V., Reses, G., & Soares, S. C. (2024). Active learning spaces design and assessment: a qualitative systematic literature review. Interactive Learning Environments, 32(6), 2925-2942. https://doi.org/10.1080/10494820.2022.2084502

Deewanichsakul, S., & Glinthong, N. (2020). The training package development of job instruction techniques: on the job training for production line supervisors in automotive and parts industry. Journal of Industrial Education, 19(3), 111-118.

Kiatkong, P., & Pattanapongchai, C. (2022). Skills that matter: Qualitative study focusing on the transfer of training through the experience of Thai vocational students. Frontiers in Education, 7, 897808. https://doi.org/10.3389/feduc.2022.897808

Manowaluilou, N., Nilsook, P., & Buasuwan, P. (2023). Perceptions and the new paradigm of Thai vocational education. International Journal of Innovation and Learning, 33(3), 344–365. https://doi.org/10.1504/IJIL.2023.10046426

Nattawuttisit, S., & Maneerat, P. (2024). AI-driven adaptive curriculum development: Enhancing student learning outcomes aligned with the Thai Qualifications Framework in higher education. Journal of Theoretical and Applied Information Technology, 102(17), 4567–4577.

Ornstein, A. C., & Hunkins, F. P. (1993). Curriculum: Foundations, principles, and issues. (2nd ed.). Boston: Allyn and Bacon.

Posner, G. J. (2004). Analyzing the curriculum. (3rd ed.). McGraw-Hill.

Safitri, R., Wahyuri, A. S., & Ockta, Y. (2024). The impacts of the project-based learning and problem-based learning models with self-confidence on students’ learning outcomes. Indonesian Research Journal in Education (IRJE), 8(1), 269–283.

Saylor, I. G., Alexander, W. M., & Lewis, A. J. (1981). Curriculum planning for better teaching and learning. (4th ed.). New York: Holt, Rinehart and Winston.

Wang, J., Wang, Y., & Kashef, S. S. (2024). Pioneering quantitative assessment of questioning competency in elementary pre-service teachers using Likert-scale questions. International Journal of Science Education, 1–24. DOI:10.1080/09500693.2024.2439141