การศึกษาเปรียบเทียบคำศัพท์ในภาษาจีนกลางและภาษาม้ง

Main Article Content

ชนัญญา พวงทอง
กฤตานนท์ ท้าววัฒนากุล

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบความเหมือนและความต่างของคำศัพท์ในภาษาจีนกลางและภาษาม้งใน 3 ลักษณะ คือ คำที่ออกเสียงคล้ายกันทุกอย่าง คำที่ออกเสียงคล้ายกันบางอย่างและคำที่ออกเสียงต่างกันโดยมีความหมายที่เหมือนกัน ซึ่งข้อมูลการวิจัยนี้เก็บรวบรวมจากหนังสือคำศัพท์ภาษาจีนกลางในชีวิตประจำวันและพจนานุกรมภาษาอังกฤษ-ภาษาม้ง กับ ภาษาม้ง-ภาษาอังกฤษ โดยเลือกศึกษาคำศัพท์ทั้งสิ้น 12 หมวดคำ รวม 1,472 คำ ผลการศึกษาวิจัย พบว่า ร้อยละ 92.39 ของคำศัพท์ในภาษาม้งและจีนกลางนั้นมีลักษณะเป็นคำที่ออกเสียงต่างกันแต่มีความหมายที่เหมือนกัน ร้อยละ 6.93 เป็นคำที่มีลักษณะออกเสียงคล้ายกันบางอย่าง  และร้อยละ 0.68 คือคำที่มีลักษณะออกเสียงคล้ายกันทุกอย่าง ทั้งนี้ผู้วิจัยเห็นว่าการที่คำศัพท์บางส่วนในทั้งสองภาษาออกเสียงคล้ายกันอาจเนื่องมาจากชาวม้งในไทยสืบเชื้อสายมาจากชาวจีน แต่เนื่องจากภาษาจีนกลางและม้งมีตระกูลภาษาต่างกัน กอปรกับชาวม้งได้เข้ามาตั้งรกรากถิ่นฐานในไทยเป็นเวลายาวนานอันส่งผลให้วัฒนธรรมและภาษาดั้งเดิมของชาวม้งถูกหล่อหลอมเข้ากับวัฒนธรรมและภาษาในถิ่นฐานใหม่ จึงทำให้ภาษาจีนและม้งแตกต่างกันมากยิ่งขึ้น

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

บท
บทความ-วิจัย

References

กุณฑลีย์ ไวทยะวณิช. (2534). การศึกษาเรื่องภาษาถิ่นใต้จังหวัดยะลา ปัตตานี และนราธิวาส. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

คณะทำงานโครงการการคลังปัญญางสนพัฒนาชาวเขา. (2555). ชนเขาเผ่าแม้ว. กรุงเทพฯ: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การ สงเคราะห์ทหารผ่านศึก.

จุฑามาศ แสนยากุล. (2557). เรียนภาษาม้ง (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: ศูนย์พัฒนาคุณภาพชีวิตและสังคม.

ชญานนท์ แสงศรีจันทร์. (2541). การศึกษาวิเคราะห์การใช้คำของคนไทลื้อสามระดับอายุที่อำเภอเชียงจังหวัดพะเยา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

นันตพร นิลจินดา. (2532). การศึกษาภาษาญ้อในจุงหวัดสกลนคร นครพนมและปราจีนบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

นิรามิส เกียรติบุญศรี. (2545). ศัพท์ภาษาจีนกลางในชีวิตประจำวัน (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: บริษัทแสงสว่างเวิลด์เพลสจำกัด.

ปาลิตา คงสว่าง. (2545). ลักษณะการแปลคำศัพท์ของภาษาขมุ ซึ่งพูดโดยชาวขมุที่มีอายุต่างกันที่บ้านหิน ตุ้ม อำเภอบ้านไร่จังหวัดอุทัยธานี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.

ปานวาด เชื้อสะอาด. (2555). การศึกษาเปรียบเทียบศัพท์ภาษาไทยลื้อ ในหมู่บ้านหย่วน อำเภอเชียงคำกับหมู่บ้านฟ้าสีทองอำเภอเชียงม่วน จังหวัดพะเยา. วิทยานิพนธ์ปริญญาบัณฑิต. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ประภาพรรณ เสณีตันติกุล. (2527). การศึกษาภาษาไทยถิ่นใต้ จังหวัดสุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช และสงขลา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ประสิทธิ์ ลีปรีชา. (2555). ม้ง หมากหลายชีวิตจากขุนเขาสู่เมือง (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: บริษัทแปลนพริ้นท์ติ้ง จำกัด.

พงศ์ศิริ นาคพงศ์. (2525). การจำแนกคำในภาษาถิ่นขอนแก่น. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

มณฑา ศรีขำ. (2534). การศึกษาเรื่องคำศัพท์ภาษามอญในจังหวัดนนทบุรี ลพบุรีและกาญจนบุรี.วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

มุจลินทร์ ลักษณะวงษ์. (2553). การศึกษาเปรียบเทียบคำศัพท์ภาษาไทถิ่นในจังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

มูลนิธิกระจกเงา. พิพิธภัณฑ์ชาวเขา ม้ง. สืบค้นเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2561, จาก: https://hmong.hilltribe.org/thai/

ยุวเรศ วุทธีรพล. (2547). การศึกษาเปรียบเทียบคำศัพท์ภาษาไทยถิ่นเหนือในตำบลฝายหลวง อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ตำบลบ้านตึก อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย และตำบลตากออก อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สุพิชญา ไกรกล สุพัตรา อินทนะ. (2558). การศึกษาเปรียบเทียบคำศัพท์หมวดตามหมวดต่างๆ ของภาษา ถิ่นผู้ไทในจังหวัดอำนาจเจริญ กับภาษาไทยมาตรฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: หาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

วรนุช ประพิณ. (2539). การศึกษาและเปรียบเทียบคำศัพท์ภาษาลาวโซ่งในจังหวัดนครปฐม ราชบุรีและเพชรบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ศิริรัตน์ ชูพันธ์ อรรถพลพิพัฒน์. (2560, มกราคม-เมษายน). ความหลากหลายทางภาษาและการสัมผัสภาษาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. 9(1), 53-66.

ศิรินยา จิตบรรจง. (2545). การวิเคราะห์การแปรการใช้คำศัพท์ของคนสามระดับอายุในภาษาแสกอำเภอนาหว้า จังหวัดนครพนม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

เอกสัณห์ ชินอัครพงศ์. (2545). ระบบเสียงภาษาจีนเบื้องต้น. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

เอมร ชื่นชม. (2542). ศึกษาและเปรียบเทียบคำศัพท์ในภาษาโซ่ จังหวัดสกลนคร จังหวัดนครพนมและจังหวัดมุกดาหาร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

เอมอร เชาน์สวน. (2537). การศึกษาเปรียบเทียบภาษาลาวในจังหวัดนครปฐมและในแขวงบ่อแก้ว ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

Danial Bruhn. (2006). The Phonetic Inventory of Mong Leng. United Kingdom: University of California.

Simon Ager. Hmong (Lus Hmoob / Lug Moob / Lol Hmogb). สืบค้นเมื่อวันที่ 24 กันยายน 2561, จาก: https://www.omniglot.com/writing/hmong.htm

Yuepheng L. Xiong. (2011). English – Hmong / Hmong – English Dictionary. United States of America: Hmongland Publishing Company.