มโนอุปลักษณ์ และอุดมการณ์ในวาทกรรมของประธานาธิบดีสี จิ้นผิง ในการแก้ไขปัญหาความยากจน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์อุปลักษณ์ มโนอุปลักษณ์และอุดมการณ์ในวาทกรรมของประธานาธิบดีสี จิ้นผิงในการแก้ไขปัญหาความยากจน ข้อมูลที่นำมาศึกษาเป็นคำกล่าวในสถานการณ์ที่ต่างกัน ได้แก่ การประชุม สัมมนา การสัมภาษณ์ หรือการลงพื้นที่เยี่ยมเยือนประชาชนผู้ยากจน กล่าวระหว่างยุทธการขจัดความยากจนอย่างตรงเป้า (15 พฤศจิกายน 2555 - 25 กุมภาพันธ์ 2564) ขั้นตอนการวิจัยประกอบด้วย การจำแนกประเภทอุปลักษณ์ วิเคราะห์มโนอุปลักษณ์และอุดมการณ์ ที่อยู่เบื้องหลังตามแนวการวิเคราะห์อุปลักษณ์เชิงวิพากษ์ของ Charteris-Black
ผลการวิจัยพบว่า อุปลักษณ์ในวาทกรรมของประธานาธิบดีสี จิ้นผิงในการแก้ไขปัญหาความยากจนสะท้อนมโนอุปลักษณ์ 5 ประเภท ได้แก่ [การแก้ไขปัญหาความยากจน คือ การเดินทาง] [การแก้ไขปัญหาความยากจน คือ การทำสงคราม] [การแก้ไขปัญหาความยากจน คือ การรักษาโรค] [การแก้ไขปัญหาความยากจน คือ การทำเกษตร] และ[การแก้ไขปัญหาความยากจน คือ การก่อสร้าง]
มโนอุปลักษณ์ดังกล่าวสะท้อนให้เห็นอุดมการณ์ 1)การแก้ไขปัญหาความยากจน เป็นการเดินทางที่มีพรรคคอมมิวนิสต์จีนเป็นผู้นำทาง โดยประชาชนและข้าราชการเป็นผู้ร่วมเดินทาง ซึ่งสามารถไปถึงจุดหมายปลายทางได้ตามแผนที่กำหนด แม้ต้องใช้ระยะเวลานาน 2)ความยากจนถูกมองเป็นศัตรู การแก้ไขปัญหาความยากจนจึงเปรียบเสมือนการทำสงครามเพื่อปลดแอกประชาชนผู้ยากจน 3)ความยากจนเป็นโรคซึ่งเป็นภาวะผิดปกติของสังคม จำเป็นต้องได้รับการรักษาอย่างตรงเป้า ด้วยทีมผู้เชี่ยวชาญ 4)ความยากจนเป็นภัยแล้งที่ทำให้พืชทั่วไปไม่สามารถเติบโตได้งอกงาม จึงต้องได้รับการจัดการด้วยการทดน้ำ และ 5)สังคมเสี่ยวคัง (xiaokang) เป็นสิ่งที่สามารถก่อสร้างขึ้นได้ โดยมีพรรคคอมมิวนิสต์จีนเป็นผู้ออกแบบและดำเนินการก่อสร้าง ขณะที่ประชาชนเป็นทั้งรากฐานที่มั่นคงและ ผู้ร่วมสร้างสังคมดังกล่าว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารมังรายสาร ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารมังรายสาร ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมังรายสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรณ์จากวารสารมังรายสารก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ตู้ จ้านหยวน. (2563). คำสำคัญเพื่อเข้าใจประเทศจีน ฉบับขจัดความยากจนอย่างตรงจุด. (พิมพ์ครั้งที่1). สุราษฎร์ธานี: สุราษฎร์ทูเดย์.
ธนพล เอกพจน์. (2561). อุปลักษณ์เชิงมโนทัศน์ความจนในภาษาไทย: กรณีศึกษาการใช้ภาษาไทย บนเว็บไซต์ของพันทิปดอทคอม (Pantip.com Website). รมยสาร, 16(1), 377 - 400.
เปรมจิตต์ มีวันดี. (2548). วาทกรรม การผลิตซ้ำ และการนำเสนอแนวคิดทางการเมืองในรายการ “นายกทักษิณคุยกับประชาชน” [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
รัชนีย์ญา กลิ่นน้ำหอม. (2551). อุปลักษณ์ที่นักการเมืองไทยใช้: การศึกษาตามแนวอรรถศาสตร์ปริชานและวัจนปฏิบัติศาสตร์ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิโรจน์ อรุณมานะกุล. (2547). ภาษา อำนาจ และการเมือง. ใน เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง และอมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์ (บก.), รู้ทันภาษา รู้ทันการเมือง (น. 1 – 45). สำนักพิมพ์ขอคิดด้วยคน.
Charteris-Black, J. (2004). Politicians and rhetoric: The persuasive power of metaphor. Palgrave Macmillan.
Charteris-Black, J. (2006). Britain as a container: Immigration metaphors in the 2005 election campaign. Discourse & Society, 17(5), 563–581.
Chilton, P., & Schäffner, C. (1997). Discourse and politics. In T. A. van Dijk (Ed.), Discourse as social interaction (pp. 206–230). Sage.
Li Xinghong, รัดเกล้า เปรมประสิทธิ์, ฟ้ารุ่ง มีอุดร และ นพรัตน์ รัตนประทุม. (2565). ถอดบทเรียนความสำเร็จของนโยบายแก้ไขปัญหาความยากจนในชนบทของจีน. วารสารเศราฐศาสตร์และกลยุทธ์การจัดการ, 9(1), 230-248.
Liu Bo, ขนิษฐา ใจมโน, บุญเหลือ ใจมโน, และ Truong Thi Hang. (2567). กลวิธีการใช้ภาษาภาพพจน์ที่ปรากฏในคำปราศรัยของประธานาธิบดี สี จิ้นผิง. มังรายสาร วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(2), 122–135.
Ma, X. (2020). Research on Xi Jinping’s poverty alleviation discourse since the 19th Communist Party of China National Congress: Based on Norman Fairclough’s discourse analysis theory [Master’s thesis, Northwest University]. China National Knowledge Infrastructure.
Yao Siqi. (2561). อุปลักษณ์มโนทัศน์ “ความฝันจีนเป็นการเดินทาง”: มุมมองทางปริชาน. วารสารมนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 40(1), 74-93.
Zhao Shuyan. (2022). Interpreting Xi JinPing’s Speech at the Davos Agenda Dialogue from Fairclough’s Three-Dimensional Framework. Modern Linguistics, 10(11), 2713-2718.
Zhao, X. (2013). The critical discourse analysis of Xi Jinping’s speech on “Chinese Dream” [Master’s thesis, National University of Singapore].
