กลวิธีการแปลชื่อเครื่องดนตรีไทยเป็นภาษาจีน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษากลวิธีการแปลชื่อเครื่องดนตรีไทยเป็นภาษาจีน 2) เพื่อเสนอแนะแนวทางการแปลชื่อเครื่องดนตรีไทยเป็นภาษาจีน การวิจัยครั้งนี้ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลชื่อเครื่องดนตรีไทยที่มีการแปลเป็นภาษาจีน ด้วยวิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง และนำข้อมูลมาวิเคราะห์ภายใต้หลักการแปลของ กนกพร นุ่มทอง (2554) และก่อศักดิ์ ธรรมเจริญกิจ (2553) ผลวิจัยพบว่า จากข้อมูลชื่อเครื่องดนตรีไทย 82 ชื่อ ใช้กลวิธีการแปล 3 กลวิธี ได้แก่ 1) กลวิธีการแปลทับศัพท์ 2) กลวิธีการแปลความหมาย และ 3) กลวิธีการแปลแบบตั้งชื่อใหม่ กลวิธีที่ใช้มากที่สุดคือ กลวิธีการแปลแบบตั้งชื่อใหม่ 45 ชื่อ (54.88%) รองลงมาคือ กลวิธีการแปลทับศัพท์ 22 ชื่อ (26.83%) กลวิธีที่พบน้อยที่สุดคือ กลวิธีการแปลความหมาย 15 ชื่อ (18.29%) ส่วนกลวิธีที่ไม่ปรากฏการใช้ คือ กลวิธีผสมระหว่างการแปลความหมายและการทับศัพท์ สำหรับแนวทางการแปลชื่อเครื่องดนตรีไทยเป็นภาษาจีน ได้แก่ 1) การแปลทับศัพท์ ควรเลือกพยางค์เสียงภาษาจีนให้สอดคล้องกับภาษาไทย ใช้หนึ่งพยางค์เสียงภาษาจีนต่อหนึ่งพยางค์เสียงภาษาไทย ตัดเสียงควบกล้ำออก ชื่อเครื่องดนตรีไทยที่ไม่เป็นที่รู้จักในวัฒนธรรมจีน ควรเพิ่มคำจำแนกประเภทกำกับไว้ด้วย 2) การแปลความหมายควรเลือกใช้การถ่ายทอดความหมายจากภาษาไทยสู่ภาษาจีน โดยเลือกคำภาษาจีนที่มีความหมายตรงกับคำในภาษาไทย และ 3) การแปลแบบตั้งชื่อใหม่ เลือกตั้งตามลักษณะเด่นของเครื่องดนตรีนั้น ๆ เช่น ใช้ชื่อเครื่องดนตรีจีนเทียบเคียง การบรรยายลักษณะเด่น แหล่งกำเนิด วัสดุที่ใช้สร้าง โทนเสียง ขนาดและวัตถุประสงค์เฉพาะของเครื่องดนตรี
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารมังรายสาร ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารมังรายสาร ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมังรายสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรณ์จากวารสารมังรายสารก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กนกพร นุ่มทอง. (2554). ตำราการแปลภาษาไทยเป็นภาษาจีน (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สถาบันขงจื๊อ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
กรวรรณ พรหมแย้ม. (2565). การศึกษาการแปลชื่อถนนภาษาไทยเป็นภาษาจีนในเขตเทศบาลนครเชียงราย. วารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 15(2), 36-73.
ก่อศักดิ์ ธรรมเจริญกิจ. (2553). หลักการแปลไทย-จีน (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จีนสยาม.
เฉลิมศักดิ์ พิกุลศรี. (2542). สังคีตนิยมว่าด้วยดนตรีไทย (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
เธียรชัย เอี่ยมวรเมธ. (2549). พจนานุกรมไทย-จีน ฉบับ 2 ภาษา 60,000 คำ. กรุงเทพฯ: บริษัทรวมสาส์น (1977) จำกัด
นิรัตน์ ทองขาว, และสวี เซ้า เซียน. (2567). กลวิธีการแปลชื่ออาหารภาคเหนือเป็นภาษาจีน. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา, 16(31), 1-11 / 272081.
เนตรน้ำทิพย์ บุดดาวงศ์, และศรัณธร สุระหาร. (2564). การศึกษากลวิธีการแปลชื่ออาหารไทยเป็นภาษาจีน : กรณีศึกษาร้านอาหารไทยในนครเฉิงตู สาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 12 (1), 171-184.
ประเทืองพร วิรัชโภคี, และนุชนาท จันทร์เจือศิริ. (2564). การแปลชื่ออาหารในพระราชนิพนธ์แปลวรรณกรรมจีนร่วมสมัยในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้ากรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี. วารสารจีนวิทยา, 15(1), 9-56.
พงษ์ศิลป์ อรุณรัตน์. (2550). ปฐมบทดนตรีไทย. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เพ็ญพรรษา ชัยธีระสุเวท, และมนันญา ศรีหิรัญ. (2562). ชื่อสถานที่ท่องเที่ยวลำปาง: กลวิธีและข้อผิดพลาดที่พบในการแปลภาษาไทยเป็นภาษาจีน. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 39(5), 22-41.
เมชฌ สอดส่องกฤษ. (2551). สารานุกรมดนตรีไทยจีน ฉบับสองภาษาไทยจีน. อุบลราชธานี: โรงพิมพ์ยงสวัสดิ์.
รัชนีโรจน์ กุลธำรง. (2552). ความรู้ความเข้าใจเรื่องภาษาเพื่อการแปล จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุพรรษา โต๊ะดอนทอง, และจิราพร เนตรสมบัติผล. (2562). กลวิธีการแปลชื่อสถานที่ท่องเที่ยวภาษาไทยในภาษาจีน: กรณีศึกษาหนังสือ《畅游泰国》. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 14(2), 342-358.
สุรพล สุวรรณ. (2549). ดนตรีไทยในวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. Guangzhou Waiguoyu Xueyuan. (2009). TaiHan Cidian. Beijing: The Commercial Press.
Pei X.R., Bo W.Z., Jin Y. & Xiong R. (2018). Tai-Hanyu Yinyi Guifan Yanjiu. World Book Publishing Guangdong Co., Ltd.
