บทบาทของผู้นำท้องถิ่นและความร่วมมือของประชาชนในการลดการปล่อย ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากภาคการขนส่งเทศบาลตำบลหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของผู้นำท้องถิ่นและความร่วมมือของประชาชนในการลดปริมาณการปลดปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ จากภาคการขนส่งของเทศบาลตำบลหัวไทร อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราชโดยใช้วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารและเก็บข้อมูลภาคสนาม โดยกลุ่มผู้ให้ข้อมูล ประกอบด้วย ประชาชนและเจ้าหน้าที่ภาครัฐเทศบาลตำบลหัวไทร อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช จำนวน 367 คนผลการวิจัยพบว่า 1) ประชากรตัวอย่างส่วนใหญ่มีความคิดเห็นเกี่ยวกับบทบาทของผู้นำท้องถิ่นในการ
ลดปริมาณการปลดปล่อย CO2 จากภาคการขนส่งเพื่อลดปัญหาภาวะโลกร้อนอยู่ในระดับมาก เนื่องจากองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นมีนโยบาย การมีส่วนร่วมของภาครัฐ การวางแผนและการจัดการการปลดปล่อย CO2 จากภาคการขนส่ง 2) พฤติกรรมของประชาชนในการลดปริมาณการปลดปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ จากภาคการขนส่ง
ของเทศบาลตำบลหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราชอยู่ในระดับดีมาก เนื่องจากการรับรู้ข่าวสารและการมีส่วนร่วมในการลดปริมาณการปลดปล่อย CO2 จากภาคการขนส่ง ซึ่งสามารถเป็นแนวทางในการลดปริมาณการปลดปล่อย CO2จากภาคการขนส่งของเทศบาลตำบลหัวไทร อันเป็นสาเหตุหลักของการเกิดก๊าซเรือนกระจกนำไปสู่การเป็นมิตร
กับสิ่งแวดล้อมต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Bodansky, D. (2016). The Legal Character of the Paris Agreement. Review of European, Comparative and International Environmental Law, 25(2), 142-150.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing. (3rd. ed.). New York: Harper & Row.
Chunhasri, J. (2013). Carbon Footprint Reduction Behavior. Academic Services Journal, 24(3), 82-93. (in Thai)
Energy Policy and Planning Office, Ministry of Energy. (2020). Carbon Dioxide (CO2) Emissions from Energy Consumption in 2020. Retrieved 2020, December 31, from http://www.eppo.go.th/index.php/th/energy-information/situation-co2/per-year?orders[publishUp]=publishUp&issearch=1 (in Thai)
Kuakate, T (2017). Paris Agreement: The New Paradigm of Climate Change Law. Ramkhamhaeng Law Journal, 6(2), 29-52. (in Thai)
Savaresi, A. (2016). The Paris Agreement: A New Beginning?. Journal of Energy &
Natural Resources Law, 34(1), 16-26.
Simachaya, W. (2021). Opportunity for Thailand with a carbon-free Economy. Retrieved 2021,
November 4, from https://www.tei.or.th/th/blog_detail.php?blog_id=86&fbclid=
IwAR1cow7_-lUtFTX9V5zaf98khrv5osXIpNX9ui33Xk-1_aHYbRxYrdKQN2Y (in Thai)
Thailand Greenhouse Gas Management Organization (Public Organization). (2011). Guideline for assessing corporate carbon footprint. (6th ed.). Bangkok: P2 design & print company limited (in Thai)
_______. (2016). Emission Factor. Retrieved 2019, March 28, from http://thaicarbonlabel.tgo.or.th/
admin/uploadfiles/emission/ts_822ebb1ed5.pdf (in Thai)
_______. (2019). Glossary and abbreviations on climate change and flue gas management.
(2nd. ed.). Bangkok: Thailand Greenhouse Gas Management Organization (Public Organization) (in Thai)
_______. (2021). Carbon Footprint Promotion Project of Local Administrative Organizations. Retrieved 2022, June 20, from https://shorturl.asia/06C54 (in Thai)
Yamane, T. (1967). Statistic: An Introductory Analysis. (2nd ed.). New York: Harper and Row.
