การประเมินศักยภาพการท่องเที่ยวและปัจจัยความสำเร็จของการจัดการท่องเที่ยว เชิงวัฒนธรรมในวัดเจดีย์ (ไอ้ไข่) จังหวัดนครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของวัดเจดีย์ (ไอ้ไข่) จังหวัดนครศรีธรรมราช และ 2) ศึกษาปัจจัยความสำเร็จของการจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของวัดเจดีย์ (ไอ้ไข่) จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 30 ราย ประกอบด้วยผู้แทนหน่วยงานภาครัฐ ผู้บริหารหรือผู้แทนวัด ผู้นำชุมชน ผู้ประกอบการ และนักท่องเที่ยว ซึ่งคัดเลือกแบบเจาะจงจากผู้ที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่และสามารถให้ข้อมูลเชิงลึกได้ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม การสัมภาษณ์เชิงลึก และการประชุมกลุ่มย่อย (Focus Group) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ร่วมกับ SWOT Analysis เพื่อจำแนกปัจจัยภายในและภายนอกและสังเคราะห์ศักยภาพของพื้นที่ ผลการวิจัยพบว่า ศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมสามารถสังเคราะห์ได้ 4 มิติ ได้แก่ 1) ศักยภาพด้านทรัพยากรวัฒนธรรม 2) ศักยภาพด้านการมีส่วนร่วมของชุมชน 3) ศักยภาพด้านการเข้าถึงและการให้บริการ และ 4) ศักยภาพด้านการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวโดยมีจุดเด่นจากทุนทางวัฒนธรรม ความเชื่อ ความศรัทธา การมีส่วนร่วมของชุมชน การเข้าถึงพื้นที่ และการสนับสนุนจากภาคส่วนต่าง ๆ ขณะที่ยังมีข้อจำกัดด้านการจัดระเบียบพื้นที่ บุคลากร ภาษา สิ่งอำนวยความสะดวก โครงสร้างการบริหาร และการรองรับนักท่องเที่ยว สำหรับปัจจัยความสำเร็จพบ 8 ด้าน ได้แก่ 1) การให้ความสำคัญกับประวัติศาสตร์ โบราณสถาน ศิลปวัฒนธรรม และประเพณี 2) การคงไว้ซึ่งวิถีชีวิตท้องถิ่น 3) การให้ความรู้แก่ผู้เกี่ยวข้อง 4) การอนุรักษ์วัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อม 5) การสร้างความพึงพอใจแก่นักท่องเที่ยว 6) การคำนึงถึงขีดความสามารถรองรับและความสะอาด 7) ความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน และ 8) การจัดการอย่างยั่งยืนด้านเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Boonwanno, S., Laeheem, K. & Hunt, B. (2022). Utilizing SWOT analysis to map out community-based tourism (CBT) and creative product development by leveraging local cultural capital and histories. Kasetsart Journal of Social Sciences, 43(1), 88–93. (in Thai)
Esichaikul, R. & Chansawang,R.(2022). Community participation in heritage tourism management of Sukhothai Historical Park. International Journal of Tourism Cities, 8(4), 897–911. https://doi.org/10.1108/IJTC-03-2021-0035.
Hennink, M. & Kaiser, B.N. (2022) Sample Sizes for Saturation in Qualitative Research: A Systematic Review of Empirical Tests. Social Science and Medicine, 292, Article ID: 114523. https://doi.org/10.1016/j.socscimed.2021.114523
Hsu, F. C., Zhang, S., Zhang, Y. & Lee, T. J. (2022). Decision-making behavior in the sustainable development of intangible cultural heritage tourism. International Journal of Tourism Research, 24(6), 800–812. https://doi.org/10.1002/jtr.2546.
Janwichian, K., Sutthirak, T., Khamkhow, A., Atitang, P. & Petcharat, W. (2021). Success Factors Sustainable Ecotourism Managementof Kiriwong Village Community Nakhon Si Thammarat Province. Rajapark Journal, 15(40), 264-273. (in Thai)
Meesomsak, P. (2022). Cultural tourism management for sustainable local development. Journal of Tourism Studies, 18(2), 45–61. (in Thai)
Metis, J., & Pudwong, P. (2021). Participation of local people in the management of cultural tourism activities: Community of Ban Khun Samut Chin, Samut Prakan. Journal of Humanities and Social Sciences Review, 23(2), 159–170. (in Thai)
Poonsawanmongkol, L. & Choopanya, T. (2023). Guidelines for Developing the Cultural Tourism Management and Potential in Suan Dusit Area and Related Areas. Tamnak Journal Suan Sunandha Rajabhat University, 1(1), 72-89. (in Thai)
Roddit, S. (2022). Developing the potential of sustainable community-based tourist attractions by community participation around Si Thep Historical Park. Ganesha Journal, 18(2), 58–74. (in Thai)
Tourism Authority of Thailand. (2025). Annual report 2025. https://www.tat.or.th/en/document-publications/annual-report. (in Thai)
United Nations Tourism. (2024). World Tourism Barometer. https://www.unwto.org. (in Thai)
