การส่งเสริมผลิตภัณฑ์ชุมชนยั่งยืนด้วยการตลาดดิจิทัล : กรณีศึกษาวิสาหกิจชุมชนจักสานใบลาน บ้านวังขอนแดง จังหวัดปราจีนบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการการตลาดดิจิทัลสำหรับวิสาหกิจชุมชน และเพื่อส่งเสริมผลิตภัณฑ์ชุมชนยั่งยืนด้วยการตลาดดิจิทัลสำหรับวิสาหกิจชุมชน โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกจากสมาชิกวิสาหกิจชุมชนจักสาน ใบลานบ้านวังขอนแดง อำเภอนาดี จังหวัดปราจีนบุรี ผลการวิจัย พบว่า (1) ปัจจัยพื้นฐานส่วนบุคคลของผู้ให้สัมภาษณ์ กรรมการบริหาร จำนวน 6 คน และสมาชิก จำนวน 24 คน รวม 30 คน ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง 25 คน มีประสบการณ์การทำงานเฉลี่ย 7 ปี (2) ความต้องการการตลาดดิจิทัล แบ่งออกเป็น 3 ส่วน ส่วนที่ 1 รูปแบบการตลาดแบบเดิม พบว่า ไลน์กลุ่มได้รับความนิยมมากที่สุด ร้อยละ 80 และความต้องการพัฒนาการตลาดแบบใหม่ พบว่า ติ๊กต็อกได้รับความนิยมมากที่สุดร้อยละ 90 ส่วนที่ 2 ความต้องการสื่อมัลติมีเดียที่ต้องการนำเสนอตลาดเนื้อหา พบว่า สื่อมัลติมีเดียที่ได้รับความนิยมมากที่สุด คือ สื่อภาพ ร้อยละ 86.66 ส่วนที่ 3 ผลิตภัณฑ์ยอดนิยมเพื่อเพิ่มศักยภาพผลิตภัณฑ์ชุมชนอย่างยั่งยืน พบว่า ผลิตภัณฑ์ยอดนิยมที่ต้องการนำเสนอทุนทางวัฒนธรรมมากที่สุด คือ กระเป๋าจากใบลาน ร้อยละ 90 (3) การส่งเสริมผลิตภัณฑ์ชุมชนยั่งยืนด้วยการตลาดดิจิทัล ไม่เพียงส่งผลต่อการเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจเท่านั้น แต่ยังมีบทบาทสำคัญต่อการเสริมสร้างความเข้มแข็งทางสังคมและการตระหนักด้านสิ่งแวดล้อม ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าการตลาดดิจิทัลสามารถเป็นกลไกสำคัญ ในการขับเคลื่อนการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืนในบริบทเศรษฐกิจดิจิทัลปัจจุบันได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1) บทความนี้เป็นลิขสิทธิ์ของสถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ความคิดเห็นและเนื้อหาเป็นของผู้แต่ง
2) ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารวิจัยสังคมและปริทัศน์ สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้แต่งบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารวิจัยสังคมและปริทัศน์ สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์ในการคัดลอก แต่ให้ระบุถึงการอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง
Abed, S. S. (2020). Social commerce adaption using TOE Framework: An empirical investigation of Saudi Arabian SMEs. International Journal of Information Management, 53, 102118 https://doi.org/10.1016/j.ijinfomgt.2020.102118
Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. In J. G. Richardson (Ed.), Handbook of theory and research for the sociology of education (pp. 241-258). Greenwood.
Buhalis, D. (2003). eTourism: Information technology for strategic tourism management. Pearson Education.
Citrawijaya, O. R., Samanda, G. A., Dinni, S. R., Handika, W. M., & Novriani, R. A. (2024). Digital communication strategies in building brand engagement: A case study of SMEs in emerging markets. Pakistan Journal of Life and Social Sciences, 22(2), 23415–23426. https://doi.org/10.57239/PJLSS-2024-22.2.001670
Cuijten, N., Wongpun, S., Buaprommee, N., Suwannahong, R., & Inmor, S. (2024). Exploring the digital marketing potential and needs for digital marketing capabilities of service sector MSMEs in Thailand. Journal of Business Economics and Management, 25(5), 1052–1074. https://doi.org/10.3846/jbem.2024.22470
Data Reportal. (2024). Digital 2024: Thailand. https://datareportal.com/reports/digital-2024-thailand
Deejam, R. & Chantarasupasen, J. (2021). Digital marketing development for lotus seed products of a community enterprise in Phichit Province [การพัฒนาดิจิทัลมาร์เก็ตติ้งผลิตภัณฑ์เมล็ดบัว วิสาหกิจชุมชน จังหวัดพิจิตร]. Journal of the Association of Researchers, 26(1), 166–178. (in Thai)
Elkington, J. (1997). Cannibals with forks: The triple bottom line of 21st century business. Capstone.
Food and Agriculture Organization. (2021). One Tambon One Product (OTOP) to promote grassroots economy in Thailand. https://www.fao.org/one-country-one-priority-product/asia-pacific/good-practices/detail/one-tambon-one-product-%28otop%29-to-promote-grassroots-economy-in-thailand/en
Goodwin, H., & Santilli, R. (2009). Community-Based Tourism: A success? ICRT Occasional Paper 11. International Centre for Responsible Tourism, Leeds Metropolitan University.
Hajli, N. (2015). Social commerce constructs and consumer’s intention to buy. International Journal of Information Management, 35(2), 183–191. https://doi.org/10.1016/j.ijinfomgt.2014.12.005
Han, H., & Trimi, S. (2017). Social commerce: A systematic review and data synthesis. International Journal of Information Management, 37(2), 203–212. https://doi.org/10.1016/j.elerap.2018.05.005
Hart, S. L. (1995). A natural-resource-based view of the firm. The Academy of Management Review, 20(4), 986-1014. https://doi.org/10.5465/AMR.1995.9512280033
Hassaro, K. (2021). Online marketing strategies influencing the success of community enterprises [กลยุทธ์การตลาดออนไลน์ที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของวิสาหกิจชุมชน]. Doctoral dissertation, Mahasarakham University. (in Thai)
Kim, Y. K., & Park, J. (2013). Effects of various characteristics of social commerce on consumers’ trust and trust performance. International Journal of Information Management, 33(2), 318–332. https://doi.org/10.1016/j.ijinfomgt.2012.11.006
Kotler, P., Kartajaya, H., & Setiawan, I. (2017). Marketing 4.0: Moving from traditional to digital. Wiley.Lin, X., Li, Y., & Wang, X. (2017). Social commerce research: Definition, research themes and trends. International Journal of Information Management, 37, 190-201. https://doi.org/10.1016/j.ijinfomgt.2016.06.006
Ministry of Tourism and Sports. (2023). The 3rd national tourism development plan (2023-2027) [แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 3 พ.ศ.2566-2570]. Ministry of Tourism and Sports. (in Thai)
Poonsin, S. (2022). Adaptation processes of community enterprises toward e-commerce models [กระบวนการปรับตัวของวิสาหกิจชุมชนสู่รูปแบบ E-commerce] [Master’s thesis, Thammasat University]. TU Digital Collections. Retrieved from https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:307494 (in Thai)
Prachinburi Provincial Land Reform Office. (2025). Wang Khon Daeng Palm Leaf Weaving Community Enterprise Prachinburi Province [วิสาหกิจชุมชนกลุ่มจักสานใบลานบ้านวังขอนแดง จังหวัดปราจีนบุรี]. Prachinburi Provincial Land Reform Office. (in Thai)
Office of Small and Medium Enterprises Promotion. (2021). MSME situation report Thailand 2021[รายงานสถานการณ์ MSME ไทย ปี 2564]. Office of Small and Medium Enterprises Promotion. (in Thai)
Office of the National Economic and Social Development Council. (2018). National strategy 2018–2037 [ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561–2580]. Office of the National Economic and Social Development Council. (in Thai)
Office of the Public Sector Development Commission. (2024). OTOP performance report [รายงานผลการดำเนินงานหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP)]. Office of the Public Sector Development Commission. (in Thai)
Ruenrom, G. (2022). The Identification of Research Problems in Digital Marketing for Thailand in the Future [การกำหนดปัญหางานวิจัยด้านการตลาดดิจิทัลสำหรับประเทศไทยในอนาคต]. Chulalongkorn Business Review, 40(157), 101–123. (in Thai).
Sachs, J. D. (2015). The age of sustainable development. Columbia University Press.
Sandelowski, M., Voils, C. I., & Knafl, G. (2009). On quantitizing. Journal of Mixed Methods Research, 3(3), 208–222. https://doi.org/10.1177/1558689809334210
Tang, J., & Zhang, P. (2018). The impact of atmospheric cues on consumers’ approach and avoidance behavioral intentions in social commerce websites. Computers in Human Behavior, 108, 105729 https://doi.org/10.1016/j.chb.2018.09.038
Tasci, A. D. A., Semrad, K. J., & Yilmaz, S. S. (2013). Community based tourism: Finding the equilibrium in the COMCEC context: Setting the pathway for the future. COMCEC Coordination Office.
Tongdhamachart, N., & Niyomsilpa, S. (2022). Mediating effect of digital marketing capability on marketing effectiveness of community enterprises in Nakhon Pathom Province, Thailand. Jurnal Komunikasi: Malaysian Journal of Communication, 38(1), 201–220. https://doi.org/10.17576/JKMJC-2022-3801-11
United Nations World Tourism Organization. (2018). Tourism for Development – Volume I: Key Areas for Action. Madrid: UNWTO.
