A Paradigm of Managing Development of Participatory Activities for Generation Z Learners

Main Article Content

Chokanan Raksapakdee
Sumit Suwan
Patcharapa Tantichuwet

Abstract

This academic article presents the concept of managing developmental activities for learners with the involvement of Generation Z children. Developmental activities of the learners are a part of the Basic Education Core Curriculum B.E. 2551, which helps learners apply knowledge, skills, and experiences gained from learning to practice self-development activities towards being morally upright, disciplined individuals with beautiful public consciousness. It fosters intelligence in life skills, critical thinking, communication, problem-solving, and technology usage, enabling children to coexist happily with others in society. The learner developmental activities consist of three characteristics: advisory activities, student activities, and social and community service activities. Managing these learner developmental activities is crucial for educational executives, and requires tailored developmental programs that addressing the needs of Generation Z. This involves collaborative participation from all stakeholders, with access design, planning, implementation, evaluation, and mutual benefits in developmental activities.

Article Details

How to Cite
Raksapakdee, C. ., Suwan , S. ., & Tantichuwet, P. . (2024). A Paradigm of Managing Development of Participatory Activities for Generation Z Learners. Journal of Social Research and Review, 47(1), 270222. retrieved from https://so04.tci-thaijo.org/index.php/socialresearchjournal/article/view/270222
Section
Academic Article

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. (พิมพ์ครั้งที่ 3). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

คมสัน พรมเสน. (2562). การบริหารกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนในโรงเรียนวัดท่าพูด (นครผลประชานุกูล) สำนักงานเขตพื้นที่.การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2. [การค้นคว้าอิสระหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

จันทรานี สงวนนาม. (2553). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). บุ๊ค พอยท์.

จีรนาถ ภูริเศวตกำจร และสุปรีชา ชำนาญพุฒิพร. (2566). การบริหารงานวิชาการด้านกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 31 นครราชสีมา. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 24(1), 476-484.

ณัฐนนท์ ค้าขาย. (2562). การบริหารจัดการงานกิจกรรมนักเรียนแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนเทพบดินทร์วิทยาเชียงใหม่. [วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ดวงกมล สินเพ็ง. (2553). การพัฒนาผู้เรียนสู่สังคมแห่งการเรียนรู้การจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. วี.พริ้นท์.

ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2558). องค์การแห่งความรู้จากแนวคิดสู่การปฏิบัติ. แซทไฟร์ พริ้นติ้ง.

ธีระ รุญเจริญ. (2550). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา. ข้าวฟ่าง.

นิเวศน์ วงศ์สุวรรณ และอินถา ศิริวรรณ. (2560). การบริหารแบบมีส่วนร่วม The Participative Management. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 4(1), 176-183.

ร็อกเกต มีเดีย แล็บ. (12 มกราคม 2567). ผลสำรวจเด็กไทยอยากได้อะไรจากระบบการศึกษา. https://rocketmedialab.co/student-q1-2024/

วรวุฒิ แสงนาก. (2556). การพัฒนารูปแบบการระดมทรัพยากรเพื่อการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในเขตภาคเหนือ. วารสารราชภัฎเพชรบูรณ์สาร, 15(1), 16-23.

สมยศ นาวีการ. (2554). การบริหารแบบมีส่วนร่วม. สำนักพิมพ์บรรณกิจ 1991 จำกัด.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). แนวทางการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2550. (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). ประกาศสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เรื่อง นโยบายและจุดเน้นของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567–2568.

อุทัย บุญประเสริฐ. (2546). การบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน. โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Lee, N. (2013). The afterlife of total information awareness. In counterterrorism and Cybersecurity: Total Information Awareness. (pp. 51-62). New York Springer.

Palley, W. (2012). GEN Z: Digital in their DNA. New York: Thompson.