การพัฒนาผลิตภัณฑ์แฟชั่นสิ่งทอชุมชนจากทุนทางวัฒนธรรมท้องถิ่น จ.หนองบัวลำภูด้วยแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่องการพัฒนาผลิตภัณฑ์แฟชั่นสิ่งทอชุมชนจากทุนทางวัฒนธรรมท้องถิ่น จ.หนองบัวลำภู ด้วยแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาข้อมูลอัตลักษณ์ผ้าทอชุมชน จ.หนองบัวลำภู นำมาใช้ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนให้เป็นสินค้าสร้างสรรค์ที่มีมูลค่าสูง (High Value) 2) เพื่อสอบถามความคิดเห็นของกลุ่มเป้าหมายที่มีผลต่อการออกแบบผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์ จ.หนองบัวลำภู เก็บข้อมูลโดยการใช้เครื่องมือแบบสำรวจเพื่อใช้สำรวจข้อมูลเบื้องต้น แบบสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วมเพื่อใช้สังเกตกรรมวิธีการทอผ้า แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างเพื่อใช้สัมภาษณ์ผู้รู้จำนวน 5 ท่าน และแบบสัมภาษณ์แบบไม่มีโครงสร้างเพื่อใช้สัมภาษณ์เจาะลึกแบบไม่จำกัดคำตอบ ใช้สัมภาษณ์ผู้รู้และผู้ปฏิบัติ และแบบแบบสอบถามความพึงพอใจ เพื่อใช้สอบถามผู้บริโภคจำนวน 115 คน
จากการวิจัยพบว่า กลุ่มทอผ้าพื้นเมืองบ้านนาคำไฮ บ้านนาคำไฮ ต.นาคำไฮ อำเภอเมือง ภายใต้แบรนด์ “เทวาผ้าไทย” มีอัตลักษณ์ในด้านการย้อมสีธรรมชาติจากใบฉนวนโดยใช้เป็นใบสด สีที่ได้เป็นสีดำ สามารถใช้ทดแทนการย้อมสีดำจากมะเกลือได้ และได้นำผ้าฝ้ายย้อมสีดำจากใบฉนวนมาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์เครื่องแต่งกายสตรี 1 ชุด และบุรุษ 1 ชุด สำหรับกลุ่มเป้าหมายสตรีอายุระหว่าง 30-45 ปีให้เป็นสินค้าสร้างสรรค์ที่มีมูลค่าสูง (High Value) ภายใต้แนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์ จากนั้นได้นำผลิตภัณฑ์เครื่องแต่งกายไปทดสอบตลาดเพื่อสอบถามความคิดเห็นของกลุ่มเป้าหมายที่มีผลต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์ภายในงาน ISAN SOUL พบว่า ระดับความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับเห็นด้วยมากที่สุด ค่าเฉลี่ย 4.75
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กมลภัทร์ รักสวน. (2543). การออกแบบเสื้อผ้าสตรีวัยทำงานที่มีส่วนประกอบของผ้าทอ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม. (2559). ทุนวัฒนธรรมไทยสู่การสร้างสรรค์เศรษฐกิจ, วารสารของกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม, 58, 5-8.
กัญญารัตน์ แก้วกมล, นิติคุณ ท้าวทอง, สุปวีณ์ รสรื่น, อนศิษฐ์ เพชรเชนทร์, อมรรัตน์ รัตนสุภา, และจันทรัศม์ ภูติอริยวัฒน์. (2564). การใช้ทุนทางวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยื. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(1), 75-91.
กีรติญา สอนเนย. (2554). Fashion Design การวาดภาพแฟชั่นและการออกแบบเสื้อผ้า (พิมพ์ครั้งที่ 2). วาดศิลป์.
ชูวิทย์ มิตรชอบ. (2553). “เศรษฐกิจสร้างสรรค์” แนวคิดใหม่ในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทยในทศวรรษหน้า. วารสารเศรษฐศาสตร์สุโขทัยธรรมาธิราช, 5(1), 114-181.
ณัฐณภรณ์ เอกนราจินดาวัฒน์. (2566). การยกระดับผ้าฝ้ายทอมือด้วยนวัตกรรมสิ่งทอฉลาดเพื่อเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์สิ่งทอพื้นเมืองจังหวัดหนองบัวลำภู. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอิสเทิร์นเอเชีย, 13(1), 432-447.
ดวงฤทธิ์ เบ็ญจาธิกุล ชัยรุ่งเรือง. (2566). การขับเคลื่อน Soft Power: อัตลักษณ์ท้องถิ่นภาคใต้เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวจังหวัดชุมพร. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 11(5), 1922-1935.
แพรภัทร ยอดแก้ว. (2565). แนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์กับการพัฒนาผลิตภัณฑ์เชิงสร้างสรรค์ของกลุ่มชาติพันธุ์ลาวครั่งในจังหวัดนครปฐม [เอกสารนำเสนอในที่ประชุม]. การประชุมเชิงวิชาการระดับชาติ, นครปฐม.
พัทวัฒน์ สีขาว, หนึ่งฤทัย เนื้อไม้หอม, นฤมล พรมลา, นุสรินทร์ สุคนธภักดี, ครรชิต ณ วิเชียร, เสาวลักษณ์ อยู่เพชร, และอรัญญา จุติวิบูลย์. (2565). สุขการศึกษาเฉดสีและความคงทนของการย้อมสีธรรมชาติจากใบมะยงชิดบนเส้นใยไหมและฝ้าย. PSRU Journal of Science and Technology, 7(2), 89-102.
ปรัชญ์ หาญกล้า. (2556). การออกแบบเครื่องแต่งกายสตรีเพื่อพัฒนางานพื้นถิ่นให้เป็นสินค้าระดับชาติโดยใช้แนวคิดการออกแบบอย่างยั่งยืน [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปิแยร์ บูร์ติเยอ. (2550). เศรษฐกิจของทรัพย์สินเชิงสัญลักษณ์. (ชนิดา เสงี่ยมไพศาลสุข, ผู้แปล). คบไฟ.
สถาพร วงศ์ขามธาตุ. (2562). “Creative Economy” เศรษฐกิจสร้างสรรค์ http://www.innohubkku.com/content//11873creative-economy-เศรษฐกิจสร้างสรรค์
สมาคมผู้เลี้ยงสุกรแห่งชาติ. (ม.ป.ป.). BCG Economy นโยบายกระตุกเศรษฐกิจที่ภาคปศุสัตว์ ทั้งระบบต้องขับเคลื่อน http://www.nupress.grad.nu.ac.th
สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติโมเดล. (ม.ป.ป.). เศรษฐกิจ บีซีจี https://www.nxpo.or.th/th/bcg-economy/
สิงหา ปรารมภ์, และนิรัช สุดสังข์. (2554). การออกแบบของที่ระลึกโดยใช้อัตลักษณ์เครื่องแต่งกายของชุมชนไทลื้อ บ้านหนองบัว อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน. วารสารวิชาการศิลปะสถาปัตยกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2(2), 25-34.
อนันต์ คติยะจันทร์, พระสมุห์กฤติพิสิฐ จ่าพันธ์, และพระสุวรรณ์. (2564). ปูนอ่อนการพัฒนาทุนทางวัฒนธรรมไทย จังหวัดโดยชุมชนเป็นฐานรากในพื้นที่ชายแดดจังหวัดหนองคาย. มหาจุฬานาครทรรศน์, 8(1), 188-200.
