Lost Opportunities and Social Expectations through the Perspectives of the Persons Who Completed Drug Therapy and Rehabilitation and Their Family Members in Prathai District, Nakhon Ratchasima Province
Main Article Content
Abstract
This research aimed to answer the question whether persons who had completed drug rehabilitation therapy and their family members living in Prathai District of Nakorn Ratchasima Province perceive the lost opportunity, and what social expectations they have for the future. Data were collected from five men who had completed up to one year of treatment rehabilitation for drug addiction. These key informants were referred by officers of the Bua Yai Probation Office. All five men voluntarily consented to participate in the research. In addition, data were collected from five members of the family of the former drug addicts. A semi-structured questionnaire was used for the in-depth interviews with the key informants. Data were processed by descriptive statistics. This study had the following findings: (1) The former drug addicts and their family members had the view that being addicted to drugs and being caught caused personal loss and adversely affected many aspects of the family, such as the impact on gainful employment; (2) The five men who had completed drug treatment and rehabilitation and their family members have the expectation that they will have a better life and a stable job in the future. Society will not stigmatize them and will give them the opportunity to turn their life around and become a constructive member of society.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2552). สรุปสาระสำคัญมติคณะรัฐมนตรีด้านการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด.
วรางคณา จันทร์คง และปาจรีย์ ผลประเสริฐ. (2561). การสร้างความเชื่อมั่นในความสามารถตนเองของเด็กและเยาวชนนอกสถานศึกษาในการสร้างภูมิคุ้มกันปัญหายาเสพติดโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน, วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12(3), 147-160.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2562). รายงานผลการดำเนินงานป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด ประจำปีงบประมาณ 2562.
สุรพล พรมกุล วิทยา ทองดี และทวีศิป์ สารแสน. (2562). การจัดการความรู้การป้องกันยาเสพติดของพระสงฆ์กลุ่มสังฆพัฒนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 6(3), 163-179.
เทศบาลตำบลประทาย อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา. (2565). สภาพทั่วไปและข้อมูลพื้นฐานของตำบลประทาย.
โรงพยาบาลประทาย อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา. (2564). รายงานสถิติผู้รับการบำบัดและฟื้นฟูสมรรถภาพยาเสพติดในเขตพื้นที่โรงพยาบาลประทาย.
ศิริเพ็ญ ศุภกาญจนกันติ และคณะ (2563) โครงการประเมินความสูญเสียทางเศรษฐกิจและสังคมอันเนื่องมาจากยาเสพติดระยะที่ 1. รายงานวิจัยได้รับทุนสนับสนุนจากสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด.
สรวงธร นาวาผล และพรรณี บัวเล็ก (2558) ศึกษาความสูญเสียทางเศรษฐกิจของผู้ป่วยที่เข้ารับการบำบัดรักษา การใช้สิ่งเสพติดในโรงพยาบาลธัญญารักษ์ขอนแก่น. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต, 12(1), 152-180.
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2557).นิติศาสตร์ของระบบยุติธรรมทางอาญาของไทย. รายงานทีดีอารไอ, 2557(104), 3-16.
พิศมัย จารุจิตติพันธ์ และจรัสสา การเกษตร. (2562). ศึกษาความสูญเสียทางเศรษฐกิจของสังคมอันเนื่องจากการต้องขัง. วารสารวิชาการคณะบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, 14(2), 195-210.
ขจรศักดิ์ บัวระพันธ์. (2554). วิจัยเชิงคุณภาพไม่ยากอย่างที่คิด. (พิมพ์ครั้งที่ 5). สถาบันนวัตกรรมการเรียนรู้.
ชาย โพธิสิตา. (2562). ศาสตร์และศิลป์การวิจัยเชิงคุณภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 8). อมรินทร์พริ้นติงแอนด์พับลิซซิ่ง.
จารุวรรณ กมลสินธุ์ และจิรนันท์ กมลสินทร์. (2563). ปัจจัยในการเข้ารับการบำบัดของผู้ติดยาเสพติดในจังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 6(3), 412-421.
ดลชัย ฮะวังจู อภิชาติ จำรัสฤทธิรงค์ และดุสิตา พึ่งสำราญ. (2560). สถานการณ์การตีตราทางสังคมของผู้ใช้ยาเสพติด: กรณีศึกษาผู้รับการบำบัดสารเสพติดในโครงการบริการเมทาโดนฐานชุมชน, วารสารสาธารณสุขศาสตร์, 47(3), 276-288.
พัมธนันท์ คงทอง และอารดา หายักวงษ์. (2564). พฤติกรรมการใช้สารเสพติดในผู้เข้ารับการบำบัดยาเสพติด ค่ายศูนย์ขวัญจังหวัดแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิจัย มข. (ฉบับบัณฑิตศึกษา), 21(2), 225-235.
บุญญฤทธิ์ ชลวิถี. (2555). การสื่อสารภายในบุคคลเพื่อการเลิกยาเสพติด. [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช].
ศิริวรรณ กมลสุขสถิต. (2563). แนวทางในการป้องกันและแก้ไขการกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนในคดีความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดโดยอาศัยปัจจัยที่เป็นตัวทำนายทางด้านอาชญาวิทยา. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. 7(1), 1-19.
เรณู ไชยวุฒิ. (2560). การบูรณาการทุนทางสังคมของโรงพยาบาลตุลาการเฉลิมพระเกียรติ สำนักงานศาลยุติธรรมในการบำบัด รักษา แก้ไขและฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ป่วยยาเสพติด. วารสารกระบวนการยุติธรรม, 10(1), 53-63.
รัชนีกร ตะม่าน. (2557). แนวทางการป้องกันและแก้ไขการกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน. [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่].
ประชา ประสงค์ธรรม. (2557). แนวทางการป้องกันการกระทำผิดซ้ำในคดียาเสพติดของผู้ต้องขังชายในเรือนจำ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา].
Besanko, D. Dranove, D. & Shanley, M. (2017). Economics of Strategy, John Wiley &Sons.
Robbins. (2001). Maslow,s Hierarchy of Needs. Retrived from http://www.businessballs.com.