ยุทธศาสตร์ความร่วมมือทางการศึกษาที่สะท้อนอัตลักษณ์ของมหาวิทยาลัย: กรณีศึกษา มหาวิทยาลัยเมจิ (STRATEGIES OF ACADEMIC COLLABORATION REFLECTING UNIVERSITY’S IDENTITY: A CASE STUDY OF MEIJI UNIVERSITY)

ผู้แต่ง

  • วิไลลักษณ์ ตั้งศิริธงชัย สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน ภาควิชาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • นาตยา ปิลันธนานนท์ สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน ภาควิชาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คำสำคัญ:

ยุทธศาสตร์, ความร่วมมือทางการศึกษา, อัตลักษณ์ของมหาวิทยาลัย

บทคัดย่อ

ในปัจจุบันยุทธศาสตร์ความร่วมมือทางการศึกษามีความสำคัญมากสำหรับภาคการศึกษา เนื่องจากเป็นวิธีการหนึ่งที่สถาบันการศึกษาสามารถใช้เพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาผ่านความร่วมมือและการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ทางการศึกษาระหว่างสถาบันหรือหน่วยงานทางการศึกษา ตลอดจนองค์กรในภาคส่วนอื่นๆ ทั้งระดับชาติ
และระดับนานาชาติ โดยอาจจะอยู่ในรูปแบบทวิภาคีหรือพหุภาคี การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหลักการและแนวทางการกำหนดยุทธศาสตร์ และการดำเนินการในการสร้างและการขยายความร่วมมือทางการศึกษาของมหาวิทยาลัยเมจิกับประเทศต่างๆ รวมทั้งกับประเทศไทย และเพื่อนำเสนอหลักการและแนวทางการกำหนดยุทธศาสตร์ความร่วมมือทางการศึกษาที่สอดคล้องกับอัตลักษณ์ของมหาวิทยาลัยของตนเองให้กับมหาวิทยาลัยของไทย การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย ผู้บริหาร คณาจารย์และเจ้าหน้าที่ของมหาวิทยาลัยเมจิ จำนวน 15 คน ผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายต่างประเทศหรือฝ่ายวิเทศสัมพันธ์ อาจารย์และเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องจากมหาวิทยาลัย 5 แห่งของไทย จำนวน 8 คน ตลอดจนนักวิชาการและนักการศึกษาจาก สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาและสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย เอกสาร  สิ่งพิมพ์ และเว็บไซต์ที่เกี่ยวข้อง แบบสัมภาษณ์ความคิดเห็นเจ้าหน้าที่ของมหาวิทยาลัยเมจิ แบบสัมภาษณ์ความคิดเห็นและรายละเอียดเชิงลึกผู้บริหารมหาวิทยาลัยเมจิ และแบบสอบถามความคิดเห็นผู้บริหารมหาวิทยาลัย
นักการศึกษาและนักวิชาการของประเทศไทย วิเคราะห์ข้อมูลโดยวิเคราะห์สังเคราะห์เนื้อหาและการหาค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า 1) มหาวิทยาลัยต่างประเทศ มหาวิทยาลัยเมจิและมหาวิทยาลัยของไทยกำหนดยุทธศาสตร์ความร่วมมือทางการศึกษาบนพื้นฐานอัตลักษณ์ของตนเองภายใต้ปรัชญา วิสัยทัศน์ และเป้าหมายทางการศึกษา รวมไปถึงแนวทางการดำเนินการบริหารจัดการที่สอดคล้องกับบริบทของมหาวิทยาลัย โดยอาจจะมีการพิจารณานโยบายของภาครัฐร่วมด้วย 2) รูปแบบกิจกรรมความร่วมมือของมหาวิทยาลัยต่างๆ ในภาพรวมจะประกอบด้วย การแลกเปลี่ยนนักศึกษา การแลกเปลี่ยนทางวิชาการและบุคลากร การวิจัย การเรียนการสอน และการบริการวิชาการ 3) มหาวิทยาลัยควรมีแผนยุทธศาสตร์ที่ชัดเจนซึ่งสอดคล้องกับอัตลักษณ์ของสถาบันและอยู่บนพื้นฐานความเป็นจริง มีหน่วยงานขับเคลื่อน และให้โอกาสบุคลากรและผู้เกี่ยวข้องมีส่วนร่วมในการกำหนดยุทธศาสตร์ ทั้งนี้ภาครัฐและภาคเอกชนควรให้การสนับสนุนที่เหมาะสมและต่อเนื่อง

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

[1] สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). ผลกระทบโลกาภิวัตน์ต่อการจัดการศึกษาไทยใน 5 ปีข้างหน้า. สืบค้นเมื่อ 25 ตุลาคม 2557, จาก http://www.onec.go.th/index.php/book/BookView/166
[2] สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). กรอบแผนอุดมศึกษาระยะยาว 15 ปี ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2551-2565). สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2557, จาก http://113.53.231.35/ipepb/12/15.pdf
[3] ประดิษฐ์ มีสุข; และ ทรงธรรม ธีระกุล. (2551). วิกฤตคุณภาพบัณฑิตศึกษากับบทบาทมหาวิทยาลัย. ใน หนังสือทักษิณวิชาการ’51 มหาวิทยาลัยทักษิณกับทางแก้วิกฤตของชาติ. หน้า 119-143. สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
[4] OECD. (2015). Education Policy Outlook: Japan. Paris: OECD Publishing. Retrieved October 20, 2016, from www.oecd.org/education/policyoutlook.htm
[5] ศุภฤกษ์ รักชาติ; และ สุวิมล ว่องวาณิช. (2012). การวิเคราะห์ความต้องการจําเป็นด้านความเข้าใจเกี่ยวกับอัตลักษณ์โรงเรียนและแนวทางการกําหนดอัตลักษณ์โรงเรียนของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา. (7): 2271-2285. สืบค้นเมื่อ 20 ตุลาคม 2559, จาก http://www.edu.chula.ac.th/ojed/doc/V71/v71d0166.pdf
[6] Meiji University. (2014). About Meiji University. Retrieved December 2, 2014, from http://www.meiji.ac.jp/cip/english/about/international/index.html
[7] Guangxi University for Nationalities. (2014). About us. Retrieved November 12, 2014, from http://english.gxun.cn/aboutus.html
[8] University of Hohenheim. (2014). Profile. Retrieved November 12, 2014, from https://www.uni-hohenheim.de/1598?&L=1
[9] University of Hawaii at Manoa. (2014). Manoa International Exchange. Retrieved November 12, 2014, from http://manoa.hawaii.edu/mix
[10] The University of Queensland. (2014). University of Queensland Strategic Plan 2014-2017. Retrieved November 12, 2014, from http://www.uq.edu.au/about/docs/strategicplan/StrategicPlan2014.pdf
[11] Chiba University. (2014). About Chiba University. Retrieved November 12, 2014, from http://www.chiba-u.ac.jp/e/about/index.html
[12] Kyushu University. (2014). About Kyushu University. Retrieved November 12, 2014, from http://www.kyushu-u.ac.jp/english/university/index.php
[13] Keio University. (2014). Introduction. Retrieved November 12, 2014, from http://www.keio.ac.jp/en/about_keio/introduction.html
[14] Tokyo University. (2014). About the University of Tokyo. Retrieved November 12, 2014, from http://www.u-tokyo.ac.jp/en/about/index.html
[15] สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). ความร่วมมือทางวิชาการระหว่างสถาบันอุดมศึกษาไทยกับสภาบันต่างประเทศ พ.ศ. 2552-2553. สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2557, จาก https://drive.google.com/file/d/0B0tJlz-N98SrcXpPZ1lmWVRSaGc/view?pref=2&pli=1
[16] Meiji University. (2014). Organization for International Collaboration. Retrieved December 2, 2014, from http://www.meiji.ac.jp/cip/english/institute/international.html

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2018-08-17

รูปแบบการอ้างอิง

ตั้งศิริธงชัย ว., & ปิลันธนานนท์ น. (2018). ยุทธศาสตร์ความร่วมมือทางการศึกษาที่สะท้อนอัตลักษณ์ของมหาวิทยาลัย: กรณีศึกษา มหาวิทยาลัยเมจิ (STRATEGIES OF ACADEMIC COLLABORATION REFLECTING UNIVERSITY’S IDENTITY: A CASE STUDY OF MEIJI UNIVERSITY). วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(19, January-June), 201–216. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/swurd/article/view/140840