ปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพการบริการสาธารณะด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของสถาบันอุดมศึกษาจากมุมมองนโยบายสาธารณะและการจัดการเชิงกลยุทธ์ ()FACTORS AFFECTING QUALITIES OF PUBLIC SERVICES WITH DIGITAL TECHNOLOGIES OF HIGHER EDUCATION INSTITUTIONS FROM PUBLIC POLICY AND S
คำสำคัญ:
คุณภาพการบริการสาธารณะ, เทคโนโลยีดิจิทัล, สถาบันอุดมศึกษา, นโยบายสาธารณะ, การจัดการเชิงกลยุทธ์บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณภาพการบริการสาธารณะด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของสถาบันอุดมศึกษา และ 2) สร้างตัวแบบความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อคุณภาพการบริการสาธารณะด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของสถาบันอุดมศึกษาจากมุมมองนโยบายสาธารณะและการจัดการเชิงกลยุทธ์ 3) ทดสอบตัวแบบความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อคุณภาพการบริการสาธารณะด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของสถาบันอุดมศึกษา 4) วิเคราะห์เงื่อนไขที่สนับสนุนปัจจัยสำคัญมีผลต่อคุณภาพการบริการสาธารณะด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของสถาบันอุดมศึกษา ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการเก็บรวบรวมข้อมูลจากสถาบันอุดมศึกษา จำนวน 113 แห่ง และการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้บริหารสถาบันอุดมศึกษาและสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา จำนวน 5 คน ซึ่งได้รับการคัดเลือกตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา สถิติอนุมาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย สรุปได้ดังนี้ 1) คุณภาพการบริการสาธารณะด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล โดยเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง 2) ตัวแบบความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อคุณภาพการบริการสาธารณะด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของสถาบันอุดมศึกษาที่สร้างขึ้น ประกอบด้วย ความชัดเจนและความต่อเนื่องของนโยบาย การมีส่วนร่วมและกรอบความคิดของตัวแสดงนโยบาย ทรัพยากรการเงิน โครงสร้างทางกายภาพด้านเทคโนโลยีดิจิทัล เครือข่ายความร่วมมือขององค์การ ความรู้และทักษะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลและการจัดการเทคโนโลยีดิจิทัลขององค์การ ทรัพย์สินทางปัญญา ภาวะผู้นำและการสร้างแรงจูงใจขององค์การ ความสัมพันธ์ระหว่างองค์การกับสภาพแวดล้อมภายนอก และความพร้อมของกลุ่มเป้าหมายด้านเทคโนโลยีดิจิทัล 3) การทดสอบตัวแบบ พบว่า ความพร้อมของกลุ่มเป้าหมายด้านเทคโนโลยีดิจิทัล ความสัมพันธ์ระหว่างองค์การกับสภาพแวดล้อมภายนอก และเครือข่ายความร่วมมือขององค์การ มีผลเชิงบวกทางตรงต่อคุณภาพการบริการสาธารณะด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล ในขณะที่ภาวะผู้นำและการสร้างแรงจูงใจขององค์การ โครงสร้างทางกายภาพด้านเทคโนโลยีดิจิทัล ความชัดเจนและความต่อเนื่องของนโยบาย ความรู้และทักษะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลและการจัดการเทคโนโลยีดิจิทัลขององค์การ ทรัพยากรทางการเงิน การมีส่วนร่วมและกรอบความคิดของตัวแสดงนโยบายและทรัพย์สินทางปัญญามีผลเชิงบวกทางอ้อมต่อคุณภาพการบริการสาธารณะด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของสถาบันอุดมศึกษา 4) เงื่อนไขที่สนับสนุนปัจจัยสำคัญมีผลต่อคุณภาพการบริการสาธารณะด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของสถาบันอุดมศึกษา ได้แก่ ความชำนาญ ความต้องการ วิสัยทัศน์ของผู้บริหาร การเปลี่ยนแปลงและวาระดำรงตำแหน่งของผู้บริหาร การส่งต่อนโยบาย ความหลากหลายบุคลากร ประเภทและขนาดของสถาบันอุดมศึกษา ภาวะผู้นำในองค์การ กรอบความคิดของตัวแสดงนโยบาย ค่าใช้จ่ายด้านเทคโนโลยี ข้อจำกัดด้านทรัพยากร การสร้างแรงจูงใจขององค์การ ทรัพยากรทางการเงิน การมีทรัพย์สินทางปัญญา ข้อจำกัดด้านลิขสิทธิ์และการละเมิดทรัพย์สินทางปัญญา การต่อต้านการเปลี่ยนแปลง และอายุของกลุ่มเป้าหมาย
Downloads
เอกสารอ้างอิง
[2] Van M., Donald S., and Van H., Carl E. (1975). The Policy Implementation Process: A Conceptual Framework. Administration and Society. 6(4), 447-448.
[3] Mazmanian, D.A., & Sabatier, P. A. (1982). The Implementation of Public Policy: a Framework of Analysis. Policy Studies Journal. 8(4), 538-567.
[4] ศุภชัย ยาวะประภาษ. (2548). นโยบายสาธารณะ. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
[5] Bhubate S. (2000). Social Network as a Strategic Resource of Thai Exporting SMEs. Doctoral dissertation, The Joint Doctoral Program in Business Administration, Faculty of Commerce and Accountancy, Chulalongkorn University.
[6] วรเดช จันทรศร. (2551). ทฤษฎีการนำนโยบายสาธารณะไปปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค. หน้า 129-146.
[7] Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (2001). The Strategy-Focused Organization: How Balanced Scorecard Companies Thrive in the New Business Environment. Boston, Mass: Harvard Business School Press.
[8] Hogwood, B.W., & Gunn, L.A. (1984). Policy Analysis for the Real World. New York: Oxford University. p. 198.
[9] Porter, M. E. (1980). Competitive Strategy: Techniques for Analyzing Industries and Competitors. New York: The Free Press.
[10] Wright, et al. (1992). Strategy Management. Boston: Allyn and Bacon.
[11] เฉลิมพงศ์ มีสมนัย. (2556). การวางแผนกลยุทธ์. ใน เอกสารการสอนชุดวิชา การจัดการเชิงกลยุทธ์ในภาครัฐกิจ (หน่วยที่ 3). นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. หน้า 3-6.
[12] ชัยสิทธิ์ เฉลิมมีประเสริฐ. (2546). ความพร้อมของหน่วยงานภาครัฐในการบริหารจัดการระบบงบประมาณแบบมุ่งเน้นผลงานตามยุทธศาสตร์ชาติ (Strategic Performance Based Budgeting : SPBB). และกรณีตัวอย่างกรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. กรุงเทพฯ: ธนธัชการพิมพ์.
[13] ลักษณา ศิริวรรณ. (2561). คุณภาพการบริการสาธารณะด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลและปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพการบริการสาธารณะด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของสถาบันอุดมศึกษาจากมุมมองนโยบายสาธารณะและการจัดการเชิงกลยุทธ์. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
[14] Rapp, A. (2008). An Empirical Analysis of E-Service Implementation: Antecedents and the Implementation: Antecedents and the Resulting Value Creation. Journal of Services Marketing. 22(1), 24-36.
[15] สำนักงานรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์. (2559). แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย ระยะ 3 ปี (พ.ศ. 2559-2561). กรุงเทพฯ: ส่วนนโยบายรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ ฝ่ายนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน). หน้า 171.
[16] Tippawan L. (2006). E-Government in Thailand: Development of Illusion?. Lesson Learned from E-Government in Thailand. In Seminar on Modernising the Civil Service in Alignment with National Development Goals, held by Eastern Regional Organization for Public Administration (EROPA), Brunei Darussalam. November, 13-17: pp. 1-24.
[17] Hazlett, Shirley-Ann. (2003). E-Government: the Realities of Using IT to Transform the Public Sector. Managing Service Quality. 13(6), 445-452.
[18] วลัยวัชร รอดชมภู, และพัชรา อิงคนินันท์. (2559). การวิเคราะห์เชิงลึกสถานภาพการออกแบบและพัฒนาการเรียนการสอน e-learning ของมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. ม.ป.พ.
[19] สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560, กรกฎาคม). ภาครัฐดิจิทัลเพื่ออนาคตประเทศไทย. ใน เอกสารประกอบการประชุมประจำปี 2560 ของสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ เรื่อง ขับเคลื่อนแผนฯ 12 สู่อนาคตประเทศไทย. หน้า 3. เมืองทองธานี นนทบุรี.
[20] Goggin, M. L., & O’Toole, L. (1987). Public Policy Implementation: Evolution of the Field and Agenda for Future Research. Policy Studies Review. 7(1), 200-216.
[21] Gen, J. E. (1992, September). Between Autonomy and Capture: Embedding Government Agencies in Their Societal Environment. Policy Studies Journal. 20, 342-364.
[22] Stone, M. M., Bigelow, B., & Crittenden, W. (1999). Research on strategic management in nonprofit organizations: Synthesis, analysis, and future directions. Administration & Society. 31(3), 378-423.
[23] Fu, Hsin-Pin; Chang, Tien-Hsiang; Chao, Pei, & Chiou, Chyou-Huey. (2006). A Collaborative Model for Service Provision by Multiple Public-Sector Agencies. Internet Research. 16(4), 365-379.
[24] Chalermsak L. (2000). An Empirical Investigation of the Strategic Implications of Information Systems Resources and Capabilities. Doctoral dissertation. Rensselaer Polytechnic Institute.
[25] Menzel, D.C. (1987, Spring). An Interorganizational Approach to Policy Implementation. Public Administration Quarterly. 11, 3-16.
[26] Barney, R, Gautam, J. B., & Muhanna, W.A. (2004). Capacities, Business Process, and Competitive Advantage: Choosing the Dependent Variable in Empirical Tests of the Resource-Based View. Strategic Management Journal. 25(1), 23-27.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ อยู่ภายใต้การอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 4.0 International (CC-BY-NC-ND 4.0) เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น โปรดอ่านหน้านโยบายของวารสารสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเข้าถึงแบบเปิด ลิขสิทธิ์ และการอนุญาต
