กระบวนการพัฒนาศักยภาพคณะนักร้องประสานเสียงไทยสู่มาตรฐานระดับนานาชาติ : การศึกษาโดยวิธีการสร้างทฤษฎีฐานราก PROCESSES OF DEVELOPING THAI CHOIRS TO INTERNATIONAL STANDARDS : A GROUNDED THEORY
คำสำคัญ:
การพัฒนาศักยภาพ, คณะนักร้องประสานเสียง, การแข่งขันนานาชาติ, การสร้างทฤษฎี, ทฤษฎีฐานรากบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างทฤษฎีฐานรากสำหรับใช้ในการหาความหมายของความสัมพันธ์ที่เกิดจากปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในการพัฒนาศักยภาพคณะนักร้องประสานเสียงไทยสู่มาตรฐานระดับนานาชาติ จนทำให้คณะฯ ที่เป็นตัวแทนประเทศไทย ได้แก่ คณะฯ สวนพลู คณะฯ เยาวชนไทยและคณะฯ จุฬดาร์ ได้รางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันระดับนานาชาติ ทุกรายการ ทุกประเภทที่ลงแข่งขัน เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้อำนวยเพลงทั้ง 3 คณะฯ การสนทนากลุ่มจากตัวแทนคณะฯ จำนวน 27 คน และการสังเกตอย่างมีส่วนร่วม เพื่อสร้างและปรับสมมติฐานทฤษฎี ผลการศึกษาพบว่า ทฤษฎีฐานรากของกระบวนการพัฒนาศักยภาพคณะนักร้องประสานเสียงไทย เป็นกระบวนการที่มีความสัมพันธ์อันซับซ้อนของบุคคลที่เกี่ยวข้องในกระบวนการ ประกอบด้วย ผู้อำนวยการวง ผู้อำนวยเพลง คณะทำงาน สมาชิกนักร้อง โดยแนวทางที่ใช้ในการพัฒนาคณะฯ ได้แก่ 1. การวางเป้าหมายเพื่อการไปแข่งขันอย่างชัดเจน 2. การสร้างความเชื่อมั่นให้สมาชิกในการไปแข่งขัน 3. ผู้อำนวยเพลงศึกษาเกณฑ์และถ่ายทอดให้สมาชิกรับทราบร่วมกัน 4. การวางแผนการซ้อมด้วยการกำหนดแนวปฏิบัติที่ชัดเจนเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงที่สุด 5. การพัฒนาสมรรถนะของสมาชิกนักร้อง โดยการพัฒนาเทคนิคของสมาชิกเป็นรายบุคคล ทั้งเทคนิคการร้องส่วนตัว และเทคนิคการร้องรวมวง เพื่อให้คุณภาพเสียงของคณะฯ ได้ตามมาตรฐาน นอกจากนี้ยังจำเป็นต้องมีปัจจัยสนับสนุนการขับเคลื่อนของคณะฯ ได้แก่ 1) ปัจจัยด้านทุนสนับสนุนค่าใช้จ่ายในการดำเนินกิจกรรมของคณะฯ 2) ปัจจัยด้านครอบครัว เพื่อนร่วมงาน และหน่วยงานต้นสังกัดของสมาชิกนักร้อง 3) ปัจจัยด้านผู้ชมการแสดง
Downloads
เอกสารอ้างอิง
มานิจ ชุมสาย. (2498). ประวัติการศึกษาภาคบังคับในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กองการสัมพันธ์ต่างประเทศ กระทรวงศึกษาธิการ.
วิชฏาลัมพก์ เหล่าวานิช. (2556). กระบวนการกลายเป็นชายขอบของวิชาดนตรีในหลักสูตรการศึกษาข้ันพื้นฐาน: วิธีศึกษาแนวโบราณคดีความรู้. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ดนตรีศึกษา). นครปฐม: วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
กมลา ชิตช่าง. (2541). การเรียนเปียโนของผู้หญิงในสังคมไทย. ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (วัฒนธรรมศึกษา). นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล.
ปิยนาถ บุนนาค, และคณะ. (2548). มโนทัศน์ของมาตรฐานและคุณภาพการศึกษาตั้งแต่รัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถึงสิ้นยุคสมบูรณาญาสิทธิราชย์ พ.ศ. 2411-2475. กรุงเทพฯ: สำนักงานรับรองมาตราฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน).
André de Quadros. (2012). The Cambridge companion to choral music. New York: Cambridge University Press.
ชาย โพธิสิตา. (2556). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: อมรินทร์ พริ้นติ้ง แอนด์ พับลิชชิ่งจํากัด (มหาชน).
Egon G Guba, & Yvonna Lincoln. (1989). Fourth generation evaluation. 1st ed. New York: SAGE Publishing.
Judy Russell Arthur. (2002). Experienced teachers use of time in choral rehearsals of beginning and advanced choirs. Dissertation, Ph.D. (School of Music). Florida: The Graduate School The Florida State University School of Music.
Anita Davis. (1993). Performance ratings and analysis of teaching during choral rehearsals. Dissertation, Ph.D. (Music Education). Florida: The Florida State University.
Derby Sandra Elizabeth. (2001). Rehearsal of repertoire in elementary, middle, and high school choirs: How teachers effect change in student performance. Dissertation, Ph.D. (Music Education). Austin: The University of Texas.
Fredna Howard Grimland. (2001). The characteristics of teacher–directed modeling evidenced in the practices of three experienced high school choral directors. Dissertation. Ph.D. (Music Education). Taxas: University of North Texas.
Hunsaker Tracy Caldwell. (2007). Processes and criteria of nationally recognized high school choral directors in the selection of performance literature. Dissertation, Ph.D. (Philosophy). Florida: University of Florida.
Johnson Brandon Paige. (2003). Elements of excellence: A study of musical and non–musical factors common within non–conservatory college and university choral programs recognized for excellence. Dissertation, Ph.D. (Musical Arts). Arizona: The University of Arizona.
Levi Robert Michael. (1986). The relationship of selected variables to successful choral programs. Dissertation, Ph.D. (Music Education). New York: University at Buffalo.
Morgan Ronald. (1992). A study of a director’s behaviors and his students’ perceptions in a high school choral ensemble (Doctoral dissertation). Dissertation, Ph.D. Illinois: Northwestern University.
Rhoads Mark Durward. (1990). Decision–making in the choral rehearsal: A study of five outstanding
high school choral directors using stimulated recall. Dissertation, Ph.D. (Music Art). Oregon: University of Oregon.
Wright Gary Kenneth. (1996). A case study of an exemplary choral program: Non–musical issues of excellence. Dissertation, Ed.D. California: University of the Pacific.
Bonnie L Jenkins. (2005). Beautiful choral tone quality rehearsal techniques of a successful high school choral director. Dissertation, Ph.D. (Teaching and Curriculum). Columbia: University of Missouri.
วิชฏาลัมพก์ เหล่าวานิช, และมนสิการ เหล่าวานิช. (2558). กระบวนการถ่ายทอดความรู้ทางดนตรี ของอาจารย์รามอน โมลินา ลิฮาวโก จูเนียร์ (Ramon Molina Lijauco, Jr.) ในการพัฒนาศักยภาพของคณะนักร้องประสานเสียงตัวแทนประเทศไทย เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันขับร้องประสานเสียงโลก World Choir Game 2014 : กรณีศึกษา คณะนักร้องประสานเสียง สวนพลู และคณะนักร้องประสานเสียงจุฬดาร์ โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายมัธยม. กรุงเทพฯ: กระทรวงวัฒนธรรม.
Gary D Funk. (1982). Visual imagery: Illuminator of the expressive content in choral music. c. Unpublished DMA Dissertation. Arizona: Arizona State University.
Overturf Marilyn Sherman. (1985). Implementing concepts of vocal sound: Rehearsal approaches of four conductors of outstanding high school choirs. Dissertation, Ph.D. (Music Education). Florida: Florida State University.
James C McKinney. (1994). The diagnosis and correction of vocal faults. Nashville, TN: Genevox Music Group.
Clifton Ware. (1998). Basics of Vocal Pedagogy: The Foundations and Process of Singing. New York: McGraw-Hill.
Pamela Dayle Hopton Fiocca (1986). A descriptive analysis of the rehearsal behaviors of selected exemplary junior high and middle school choir directors (teacher effectiveness). Dissertation, Ph.D. (Philosophy). Ohio: The Ohio State University.
Olu Ojo. (2012). Influence of Organizational Culture on Employee Work Behavior. International Journal of Contemporary Business Studies, 3(11), 46-57.
พิศมัย ทิพย์สมบูรณ์. (2552, กรกฎาคม-ธันวาคม). ภาวะผู้นํา สมรรถนะ การมุ่งเน้นทรัพยากรบุคคล และพฤติกรรมการทำงาน. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 1(2), 78-95.
Bernard M Bass. (1985). Leadership and Performance Beyond Expectations. New York: Free Press.
ศิรภัสสรศ์ วงศ์ทองดี. (2559). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Dwight Cornell Basham. (1999). The history of the Eastern Mennonite High School touring choir: 1917-1981. Dissertation, M.A. (Curriculum and Instruction). Virginia: Virginia Polytechnic Institute and State University.
มนสิการ เหล่าวานิช, และวิชฏาลัมพก์ เหล่าวานิช. (2561). พระอัจฉริยภาพทางดนตรีในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร กรณีศึกษา การบันทึกเสียง การขับร้องประสานเสียง บทเพลงพระราชนิพนธ์ที่มีคำร้อง จำนวน 41 บทเพลง. ทุนอุดหนุนการวิจัยจากโครงการศิลปวัฒนธรรมของบริษัทไทยเบฟเวอเรจ จํากัด (มหาชน) ประจำปีงบประมาณ 2560.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ อยู่ภายใต้การอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 4.0 International (CC-BY-NC-ND 4.0) เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น โปรดอ่านหน้านโยบายของวารสารสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเข้าถึงแบบเปิด ลิขสิทธิ์ และการอนุญาต
